Novel & Cerita Aggressive In Tagalog

ulit sa mahigit isang linggo niyang hindi pagkontak sa'kin pakiramdam ko ay isang parusa na He leaned over. Napansin ko pa na tila ay nag-aalangan siya kaya hinatak ko siya palapit sa'kin. Nagulat siya roon maging ako man pero hindi nakaligtas sa paningin ko ang pag-angat sa sulok ng labi niya. "Aggressive." He commented. "Ang bagal mo kasi," tugon ko naman. He laughed sexily. Mas lalo tuloy akong ginanahan na hatakin pa siya nang mas malapit.

marahas na sambit nito. "I hate you!" sigaw niya sa mukha nito. Mixed emotions showed in his eyes as an evil smile painted his lips. Muli siyang inatake nito at marahas na hinalikan sa mga labi. Sa pagkakataong ito ay mas agresibo at mas marahas, na halos kagatin na nito ang kanyang mga labi.

“Ohhhh!” Napakagat ito ng labi nang sadyain ng kamay niya ang hiyas nito. Pamilyar na pamilyar sa kaniya ang bawat haplos na binibigay rito pero hindi niya matandaan at maalala. “Ahhhh! Fender, ohhh!” Malakas ang ungol na kumawala sa lalamunan nito at mas lalong nagwawala ang kaniyang alaga. Mas nagiging aggressive ang alaga niya, gustong makawala sa kulungan.

His normally relaxed and pleasant attitude slowly changed and his face contorted in an all-consuming anger. Lumalagablab ang mga butas ng kanyang ilong , kumislap ang kanyang mata at nanginig ang kanyang bibig sa galit na nararamdaman sa ginawa ni Daniella. Para siyang bulkan na sasabog kahit anumang oras.

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

Sabi ko at pilot na ngumiti "Your always aggressive like this, pero during s*x apaka amo mo, and umu-ngol ka pa ng malakas" Sabi niya at natawa sa sinabi niya "I hate that you are aggressive" "Ede araw araw mo akong e s*x para maging maamo at magustuhan mo ako! Tang 1na, eme mo" Sabi ko at inirapan siya.

Kumabog nang napakalakas ang nahihibang kong puso. “Boy friend mo ako. Lalaking kaibigan, `di ba?” Umawang ang bibig ko; nalusaw ang kakatiting na pag-asa. Napakapaasa kasi ng mga salita niya. “Oo nga. I mean, hindi naman kita boyfriend—as in, karelasyon—kundi boy friend. At bakit ba ang init ng ulo mo? Ano ba’ng problema mo sa akin? Inaano ba kita?” yamot kong sabi.

Kapag manglalait wagas, kapag nilait pabalik, pikon? Hinarap ko siya na ngayon ay kulang na lang ay barilin ako base sa ekspresyon sa mukha niya. "Oh, ano? Sa una ka lang pala magaling," wika kong muli. "Naiinis ako sa pagmumukha mo!" "Ako din naman, 'wag kang mag-alala." "Kailan ka pa naging matapang? Baka hindi mo kilala kung sino 'tong kausap mo!"