Novelas y relatos de Airplane Lyrics

Nasa gitna pala sila ng malawak na airport lumapag at kailangan n'ya pang maglakad ng may kalayuan bago makapasok sa mismong airport. Mabuti na lang at binigyan s'ya ng tsinelas ni Kira. Nagbuga muna s'ya ng hangin at tuloyan ng bumaba sa hagdan. Sa paanan ay may lalaking nakatayo at nakasuot purong itim na damit. Akala n'ya ay crew ito ng airline ngunit nagulat s'ya ng yumukod ito sa kan'ya sabay lapag ng isang pares ng sapatos sa kan'yang paanan.

Sigaw nito habang mabilis na pinatay ang kabilang linya. “Aira! Aira!” Sigaw niya at muling tinawagan ang number ni Mia, pero hindi na niya ito makontak. “Bilisan mo Recca..” Iyak na wika ni Anna. Habang nasa loob na sila ng eroplano ay hindi pa rin mapigilan ni Anna ang mga luha niya sa paglandas. Ayaw niya na may mangyari na masama kay Dylan, at lalong ayaw niya na may masamang gawin si Aira kay Dylan. Gusto niya rin na sisihin ang sarili niya, dahil hindi siya nakinig noon kay Aira. Kung sana iniwan niya nalang si Dylan at sumama sa kanila.

Hindi ko alam pero pakiramdam ko mas sumama yung pakiramdam ko nung marinig ko yung kanta niya. "Kung panalangin ko'y 'di marinig...." Unang lyrics palang ng kanta ay tumulo na ang luha ko. I look around my sorroundings but there's nothing in here, I feel like I am blinded, I tried to feel their presence mula sa magkapatid, kay mama at amara hanggang sa mga kasama naming pasahero dito sa eroplano, pero maging ang kakayahan kong makaramdam ay pansamantalang nawala.

Pinagbuksan sila ng mga taohan at inalalayan na makababa. Magkahawak kamay silang tatlo na pumasok sa loob at dumiretso sa kung saan. Nagpalinga-linga pa s'ya kung saang boarding gate sila pipila ngunit si Howald ay dumeritso sa kabilang dako ng airport at paglabas nila ay may isang eroplano na nakaparada na naghihintay sa kanila. "Amber's Aircraft" ito ang nakasulat sa katawan ng eroplano. Nagsalubong ang kan'yang mga kilay ng akayin sila ni Howald papasok sa naturang eroplano na may pangalan n'ya.

Isinuot niya ang kanyang headphones upang harangan ang ingay at nakinig na lamang sa isang mapayapang kanta upang pakalmahin ang sarili. Paulit-ulit siyang huminga nang malalim upang magdasal, ngunit ang kanyang puso ay patuloy pa rin sa mabilis na pagtibok sa tuwing naaalala ang init ng yakap sa kanyang panaginip. Sa kanyang palagay ay ito na yata ang ikakamatay niya sa hiya. Ligtas namang lumapag ang eroplano sa Ninoy Aquino International Airport pagkalipas ng ilang oras.

"Wag nga kayong umiyak, ayaw kong umiyak eh. Gusto kong umalis na masaya." "Hindi ko mapigilan, Amara, matagal din tayong naging mag kaibigan." Pinunasan ko ang luha ko, "Sige na, baka maiwan ako ng flight ko." Tumalikod na ako. Tinalikuran ko na ang dalawa kong kaibigan. Nang nasa airplane na ako ay kinuha ko ang sim ko at itinapon ito. Ayaw kong may kumuntak sa akin kahit sino. Pwera na lang sa dalawa kong kaibigan. Napatingin ako sa labas ng eroplano. Iiwan ko ang Pilipinas na puno ng sakit.

Lost is how I'm feeling lying in your arms When the world outside's too much to take That all ends when I'm with you Even though there may be times It seems I'm far away Never wonder where I am 'Cause I am always by your side 'Cause I'm your lady And you are my man Whenever you reach for me I'll do all that I can We're heading for something Somewhere I've never been Sometimes I am frightened But I'm ready to learn Of the power of love The sound of your heart beating Made it clear suddenly The feeling that I can't go on Is light years away 'Cause I'm your lady And you are my man Whenever you reach for me I'll do all that I can We're heading for something Somewhere I've never been Sometimes I

Hindi kona pinatapos ang announcement,agad akong tumayo at naglakad papunta sa gate 3 Ng makarating ako sa puwesto kong upuan sa loob ng eroplano ay doon na kusang tumulo ang luha kong kanina pa pinipigilan Para akong pagod na pagod dahil sa bigat ng aking nararamdaman, sinubukan akong kausapin ng matandang babae na katabi ko pero Hindi ko man lang siya binalingan o inimikan "Ladies and gentlemen, please be seated. Our flight is ready for departure.” Naging tahimik lahat para saakin ang buong biyahe,nasa labas lamang ng bintana ng eroplano Ang aking tingin,hindi ko man lang maramdaman ang ngawit sa leeg ko Halos lahat nalang ng parte ng katawan ko ay manhid dahil sa bigat ng aking pakiramdam

" Blare's excited voice echos in our ears as we start headin to the counter. We all order Midnight's hype liquor Blank space. I close my eyes as the hot Liquid line up in my throat down to my belly. Gosh! Siguro mas masahol ang tama ng alak na'to kaya Blank space ang pinangalan niya dito. "Honey it's raining tonight But storms always have an eye have an eye Tell me you're covered tonight Or tell me lies tell me lies lies I want you to know that it's our time You and me bleed the same light I want you to know that I'm all yours You and me we're the same force I want you to know that it's our time You and me bleed the same light I want you to know that I'm all yours You and me run the same cou

Ngumiti ako nang matamis sa kanya at saka tuluyan na akong pumasok sa pinto. Naghintay lang ako ng buong araw at hindi na ako nagbukas pa ng cellphone, gusto ko na lang hayaan ang aking sarili na magmuni-muni. Hanggang sa nag-announce na ang airport na kailangan na naming pumunta sa airplane na narito. Kumilos naman ako kaagad at naglakad na ako patungo roon. Bago ako tuluyang makapasok sa kabilang pinto, papunta sa eroplano ay may narinig akong sigaw. "Allison!"