Akala Mo Hindi Masakit Novels & Stories

Masakit, nakakapagod pero maganda. Parang tula... 'yung tipong kahit maraming sugat, gusto mo pa ring ulitin. Only The Young can run... ────────────────────────────────────────────────────

“Alam kong galit ka dahil sa nasabi ko. Aaminin ko na sumobra ako pero hindi naman siguro ‘yon ang magiging dahilan para lumayas ka. Kung nasaktan kita sa nasabi ko kanina, I’m sorry pero mas magiging delikado ang buhay mo kung aalis ka ng bahay na wala ka pa’ng maalala.” Hindi talaga ‘ko sanay magpaka-bad boy! Bahagyang napangiti si Sadako sa kanya. Para naman siyang natigilan sa hindi pangkaraniwang ngiti na yon na bibihira niyang makita. “Hindi ka na galit sa’kin? Kaya mo’ko sinundan dahil iniisip mo na lalayas ako?” “That’s why I am apologizing.” Tumawa ito nang malakas. “Hindi naman ako lalayas. Bibili lang ako ng gamot pero apology accepted.”

SHIT! "Sorry kung pinaghintay ka namin ng matagal, Ms. Javier. Medyo busy kasi si doc ngayon. But we're happy to inform you na hindi naman malala ang nangyari sa paa at braso mo. You've only sprained your ankle and your arm. We'll just give you some medicine to take and make sure to take a rest ........" She just went on with her five-pages long reminder which I just answered with a nod.