Pinay Umiyak Sa Sakit Novels & Stories

Mabilis na inayos ko ang sarili ko at ginamot ang sugat ko bago tumungo na sa higaan ko at humiga bago malalim na bumuntong hininga at pinikit ang mga mata. "Cut one finger again but this time unti-unti in mo ang pag putol para mas masakit." kalmadong aniya ko, habang walang emosyon at malamig na nakatitig sa lalaking pawis na pawis na na nakagapos at nagmamakaawa na nakatingin sa akin kaya tinaasan ko 'to ng kilay. Agad namang sinunod ni Trex ang utos ko kaya napasigaw sa sakit ang lalaki at pawis na pawis na.

Halik na puno ng sakit at galit na siyang labis niyang ipinagtaka. Nagpupumiglas siya at pilit na binabawi ang kanyang labi subalit mas lalo kong pinagdikit iyon. Nang magsawa ako ay kinagat ko 'yon dahilan upang mapadaing siya sa sakit. "Ouch! What the hell are you doing?" Galit niyang singhal saakin habang mariing hawak ang pang ibaba niyang labi.

Sinipat sipat niya pa ito na waring may hinahanap. "Kahapon pa sumasakit ang nata ko. Mas masakit pa nga sa kasalukuyang nararamdaman ng aking siko" Maagap kong pahayag na mas lalong nabakas sa mukha niya ang labis na pagtataka.

Palaging nakangiti at parang walang problema. "Hi," matamlay kong bati sa kanya. Sumimangot siya habang pinagmamasdan ako. Napaatras pa ako nang bigla niyang kapain ang noo ko. "May sakit ka ba? Ang putla mo kasi. Wala ka na yatang dugo, eh," sabi niya na hindi ko alam kung nagbibiro ba o seryoso. Bahagya ko lang siyang tinawanan bago umiling. Gano'n ba ako kaputla para malaman nilang may sakit ako? Dapat pala naglagay ako ng kaunting liptint para hindi halata.

It is possible that they will target her. So, maybe next time. Hawak ko na ang braso niya, I even saw her close her eyes. Handa na akong ilapat ang injection sa braso niya, pero mariin akong napapikit nang maramdaman kong hinawakan niya ako, and it's worse because he's holding my pet down there. "Shit!" I excused myself and went straight to the comfort room. Fuck! Ang sakit sa puson!

Halos Mangiyak-ngiyak akong umupo sa isang tabi para hilutin ito pero napapainda lang ako sa sakit tuwing hahawakan ko. Gano'n na ba ako kabigat para sumakit nang ganito? Tanga-tanga kasi! Nang maramdaman kong hindi na siya kumikirot dahan-dahan akong tumayo habang nakahawak sa railings ng hagdan, upang gawing alalay. Ganito pala pakiramdam 'pag pilay ang tao? Mabuti na lang at ipinanganak akong ganito may paa at walang pilay pero nasobrahan ata sa katangahan.

Gagawing tama ang mali at hindi na muling sasaktan ang isa't isa. Sige lang, Umiyak ka lang ng umiyak ngayon. Iiyak mo lahat ng sakit, dahil iyan ang patunay na tunay nga yang nararamdaman mo para sakin. Iiyak mo lang lahat dahil sinisigurado ko na simula ngayon.. gagawin ko na ang lahat para mapasaya ka naman. Pangako. “Sana hindi pa 'to masyadong huli para sabihin pero..” at napangiti ako sakaniya. “I'm back.”

Masaya na 'ba kayo? ""Oo, mabuti nalang nandyan ka. Stress reliever ka kase namin!"" Humalakhak sila. Napaka sakit ng aking panga, alam kong may pasa na ito hindi na kakayaning tumanggap pa ng mga suntok sa susunod. Tiyan naman siguro ang gagamitin ko.

Yup habang marahang tinapik siya, pinanginginig ang balikat. "Bumalik ka sa akin—nandito ka sa ospital. Imulat mo ang iyong mga mata." Umungol si Asbie, dahan-dahang dumilat ang kanyang mga mata, mapula ang mukha. "M-Masakit...ang ulo ko," mahina niyang wika, habang hawak pa rin ang sentido. "Ayos lang," malumanay na sagot ni Dr. Yup, batid ang matinding epekto ng proseso.

Akmang babangon na sana ako nang bigla akong mapaigik sa sakit sa bandang ulo ko nang napabalik ako sa higa pero hindi ko alam kung anong pwersa ang nangyari nang hilahin ang ulo ko pabalik at imbes na sa malambot na unan tatama ang ulo ko ay sa headboard ng kama tumama ito. "Aray! Gag* ang sakit!" Nasabi ko nalang habang sapo ang ulo. "T*ngina! Kapag minamalas ka nga naman!" nabulalas ko sa sobrang sakit at galit sa tinamaan ng ulo ko.