Sobrang Sakit Ng Puson Novels & Stories

malamig ulit na sabi nya This time bahagya akong nairita. Siguro dala na rin ng pagod at nag halo halo na ang mga nararamdaman ko (Play the music above. Sa bandang chorus nyo simulan) "Wow ah. Kung makaangkin lang parang kanina nga hindi mo ako matignan o makausap ng seryoso. Na parang hindi mo ako kilala. Wade, huwag ka namang parang bata oh. Can't you see na kahit wala akong kasamood samood ngayong araw, pinipili kong hindi ibuntong lahat sayo. Wade, pumasok ako kahit nasaktan ako nung iwan mo ako nung gabi sa hospital matapos mo malaman ang lahat. Baka kasi nakalimitan mo na nag bitaw ka ng salitang hindi mo ako iiwan at nasa tabi lang kita minute before. Pero ano, sa isang iglap tinaliku

Sibukan kong linisin ang maliliit na mga bubug sa frame na siyang naka kalat sa aming litrato at bigla nalang akong nasugatan at walang pa warning na tumulo ang dugo patungo sa ulo ni Greyson. Nanlaki ang aking mga mata at muling nabitiwan ang frame sabay takip sa aking bibig. This is bot happening, not my Greyson, not my husband! Nakahikbi kong saad at sabay na sumakit ang aking tiyan. I'm just 6 month kaya malabong manganak ako kaya't tiniis ko nalang ang aking pag iyak para hindi marinig ng aking mga bisitang naka abang sa labas. Diyos ko, kung ano man ang .mangyayari ngayon, sana po iligtas mo kaming lahat. Patuloy ang pag agos ng aking luha mula sa aking mga mata.

I felt the trembling of my hands and my knees wobbled because of the sight in front me. Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko sa mga oras na ito. Dahil ang tanging alam ko lamang ay ramdam ko ang sakit na biglang bumalot sa aking puso. Na kahit ang tibok no'n ay sakit ang hatid sa akin. Ang panginginig ng aking mga kamay ay hindi ko magawang patigilin na kahit ang tumayo ng tuwid ay hindi ko rin magawa dahil sa aking panghihina.

"We broke our promise. And I also think that you deserve to know all about this, I'm sorry.." Pumasok sa isip ko ang mga sinasabi niya tuwing magkasama kami, hindi ko namalayan na sa likod ng mga salitang iyon ay may kadikit na sakit. Ilang daang punyal yata ang tumusok sa puso ko, ang hirap tanggapin. Bakit kami pa? Ako na naman ba ang kawawa?

Listening to him I chuckled and said looking towards Aradhiya who is seeing me with boring expression," trust me. Those pain are nothing in front of my hearts pain which I am having every time." Hearing me, Aradhiya left the room without saying anything. I just chuckled at her behaviour. I know she is insulting me intentionally. Well, it's her right to say anything to me. I don't mind. But somewhat I am feeling pain and becoming depressed. I really wanted to feel all those tortures which I had given her. I want to feel her every pain. Call me psycho or mental patient. I will do anything to earn her forgiveness. The doctor asked me surprisingly, " Sir, are you having any heart problem? "

Bayrus Nagsimula ang lahat ng makaramdam ako ng pangangati sa aking lalamunan at mawalan ako ng panlasa sa aking mga kinakain, nasundan ito ng pagtaas ng aking temperatura pagkalipas ng ilang araw at nang sumailalim ako sa isang pagsusuri nang pagpahid sa aking lalamunan at looban ng gilagid mula sa ilong, ilang araw ay nagpositibo ako sa isang nakamamatay na sakit mula sa isang uri ng BAYRUS. Naalimpungatan ako at ramdam ang hirap ng aking paghinga habang nakakabit sa aking bibig ang isang suwero, nakikita ko bahagya ang hamog na nililikha ng hangin mula rito na bumubuo sa harapan ng aking mga mata. Ramdam ko sa aking katawan ang sakit at kirot na madalas kong idaing, maging ang aking ubon

It is possible that they will target her. So, maybe next time. Hawak ko na ang braso niya, I even saw her close her eyes. Handa na akong ilapat ang injection sa braso niya, pero mariin akong napapikit nang maramdaman kong hinawakan niya ako, and it's worse because he's holding my pet down there. "Shit!" I excused myself and went straight to the comfort room. Fuck! Ang sakit sa puson!

Friend Pinag-isipan ko nang mabuti ang sinabi ni Aling Mona sa akin. Ang pusong madalas makaranas ng sakit ay nawawalan ng pakiramdam. Ayaw kong maging manhid ang puso ko at tuluyan akong mawalan ng pakialam sa paligid kaya mas mabuting tapusin ko na ang ugat nito habang maaga pa.

pagyayabang ko para matakpan ang sakit na kumurot sa puso ko. I chose not to move on. Hindi rin totoo na nakapagmove on na ako. How can I? Kung sa lahat ng ka-date ko siya ang naiisip ko? May isang ka-date ako na pinagmamalaki ang kotse niya habang panay ang overtake ang nangyari tuloy ay nakabangga siya. Nagkaroon pa ako ng maliit na sugat sa noo dahil sa kanya pero pinalampas ko na lang at hindi na muling nakipagkita.

Hinawakan ko ang kanyang balikat, at parang nasasaktan talaga siya. "Hoy! Ayos ka lang ba?" nag-aalalang tanong ko. "H-Hindi. Parang masakit dito," sabi niya sabay turo sa kanyang pisngi. Ngumiwi ako. "Huh? Bakit pisngi?" tanong ko. Hinawakan ko ang pisngi niya at tiningnan kung may sugat ba. "Parang wala naman, ah?" "Hindi mo lang nakikita, pero meron talaga. Ang sakit! Aray!"