Ako Na Lang

Ako nga pala si Antonnia Yulliene Villa. One-half Bisaya, one-half Ilonggo, and 99.9% NBSB. (08)036-024-36 Nakakalungkot mang aminin pero hindi 'yan ang vital statistics ko. Telephone number ng bahay namin 'yan. Wala lang... In case may gustong umakyat ng ligaw. Chaar. Pero seryoso, kung may balak kayo, tumawag muna kayo para naman maitali ko nang maigi ang bulldog naming si Djangga. Ilang magnanakaw na rin kasi ang napaospital namin dahil ang hilig manlapa ng bitch. PS. I-a-update ko lang 'to kapag may progress na ang love life ko. Uunahan ko na kayo. Pasensya na kung slow. *insert chef's kiss* Xoxo, Toyang

Pahayag ng May-akda: Lahat ng ito ay isang kathang-isip lamang, kung may mga pangalan, lugar o taong magkatulad sa bida nitong kwento ay hindi sinasadya. -May-akda: Inday Stories. Sky POV HABANG. Habang nasa loob ako sa aking silid ay paulit-ulit kong pinanood ang mga videos ng aking pamilya. Kung may makakita lang sa akin ay sasabihin 'para kang baliw' dahil tumatawa at umiiyak habang pinanood ko itong mag-isa. "Mama, Papa, Bunso! Miss na miss ko na kayong tatlo!" sabi ko habang nakatingin sa TV. Hanggang ngayon ay hindi ko pa rin matanggap na wala na sila. Sariwa pa rin sa aking isipan kung paano sila namatay na wala akong magawa. Hanggang natapos ang pinanood ko saka ko naman kinuha ang isang memory card may nakadikit na maliit na papel 'TRUE IDENTITY' -dahil sa aking curiosity ay agad ko itong sinalang sa aking laptop upang mapanood ko ang laman dito. "Anak, kung napanood mo ito ay siguradong may masamang nangyayari sa aming ng Mama mo. Kung sakaling may taong maghahanap o magtatanong kailangan mong itago ang tunay mong pagkatao. Ayaw namin ng iyong Ina na ikaw ang papalit sa kanyang trono bilang isang Mafia, ayaw kong matulad ka naming na maraming napatay na tao o ha-huntingin ka ng mga kalaban namin noon. Ito ang tunay na pagkatao namin anak. Ako at ang iyong ina ay anak ng isang makapangyarihang tao ang iyong ina ay isang prinsesa ng mga Mafia at kalaban namin sa aming organisasyon na kinabibilangan ko. Isa ako anak ng ikatlong Mafia sa Dark Moon, naging hadlang ang iyong Lolo ama ng iyong Ina kung kaya't nagtago kami at bumaba ako bilang isang Mafia prince upang mamuhay nang simpleng mamamayan ganoon rin ang iyong Ina.

"Pakakasalan Kita," walang emosyong mababakas sa boses nito. Sa tono nito ay hindi nagtatanong kundi nagsasabi lang na para bang utang na loob niya pa at dapat siyang matuwa. Napatigil siya sa pag-iyak. Marahas na nag-angat siya ng tingin dito. Nababaliw na ito kung iniisip nitong papayag siya sa gusto nitong mangyari. Hindi sa lalaking bumaboy sa kanya. Mapait siyang natawa "Hinding hindi ako magpapakasal sa demonyong katulad mo!" Puno ng pagkamuhi na sigaw niya dito. Ngunit wala siyang nagawa ng kaladkarin siya nito papunta sa isang judge para magpakasal. At mas lalong wala siyang nagawa ng unti-unting nahulog ang loob niya dito at matutunan itong mahalin sa kabila ng mga nangyari.

Napatawa sina Yanah at Emerald sa akto ni Marian. Lasing na kasi ito. "Ayaw mo pa lang maputulan ng kaligayahan ang gagong Drix na iyon! Sinaktan ka na nga, may awa ka pa din!" Bulyaw ni Yanah. "Ba-liw ka ba! Mag-pa-pa-anak pa ako sa hi-nayu-pak na 'yon! Sa-ka ko iwan!" Napabunghalit si Marian ng tawa sa na isip. "Ay baliw! Lakas ng tupak mo, Mars! Mas malala ka pa pala sa amin ma-inlove!" Napapailing na sambit ni Emerald. "W-Walang ba-sha-gan ng t-trip!" Bulalas ni Marian. "What's happening here, Ladies!" Isang malamig na boses ang nagpalingon sa kanilang tatlo. "Kylle" "Sean" "D-Drix!" Sabay-sabay na bigkas nila ng sumulpot bigla sa harap nila ang tatlong mga greek god na seryoso na nakatingin sa kanila na walang kangiti-ngiti.

Paghihiganti. Iyan ang nasa isip ni Amelia nang matapos makipag-divorce sa asawa niyang si Dalton Williams—ang CEO ng Williams Corp. Throughout their marriage, pinaramdam nito sakanya na isa siyang balakid sa pagmamahalan nila ng first love nitong si Grace. Harap-harapan na pagtataksil at pang-aapi, iyan ang naranasan niya sa piling ni Dalton. Pati ang pinakamamahal na anak niya ay inabandona nito para sa isang babae. But when her daughter died, mas lumalim ang kagustuhan niyang maghiganti. Ngunit paano? Then there comes Luther Dio Gracia—the heir and the chairman of the Di Graci Empire. Nagbabalik hindi lang para tulungan siya kundi upang angkinin ang babaeng bumabaliw sakanya sa loob ng maraming taon—si Amelia. Subalit, kaya bang magmahal muli ni Amelia gayung puro pasakit at mapait na alaala lang ang ibinigay nito sa kanya? Mahuhulog ba siya sa pang-aakit Luther at matatamis na pangako, o mananatili paring bilanggo sa pait ng kahapon? ***** "You can use me all you want Amelia. My riches, my heart, my body, my soul and my life. Tanggapin mo lang ako at hayaan na angkinin ka. Kasi kung hindi....kung hindi ka magiging akin... then I'll make sure no one else can." — Luther Dio Gracia

Paano kung ang tinuturing ni Solen Alejo na kanyang asawa ay may fiancé na pala na dapat ay ipapakasal kay Erwin Tovias? Ang lalaking taga pagmana ng lupang kanilang tinitirahan at ang ama ng kanyang anak, bunga ng Isang mainit na gabi. Nagkatagpo muli ang kanilang landas ng lalaki matapos itong masangkot sa isang disgrasya resulta ng pagkawala ng ala-ala nito. Kung kaya naman nag sinungaling si Solen upang hindi kunin sa kanila ang lupa at mag papanggap bilang mag asawa. Hindi nag tagal ay nahulog si Solen sa sarili nyang bitag at unti-unting minamahal si Erwin. Paano kung bumalik ang memorya ng lalaki? Magagawa nya kayang mahalin si Solen matapos sya nitong itago sa kanyang Mundo? Magagawa kaya nilang ituloy ang kanilang pag mamahalang nag simula sa pagkakamali? At paano kapag nalaman nyang muling nag bubuntis si Solen sa kanilang ikalawang anak? “Minahal mo ba ako? — hindi. Ginamit mo lang ako at natutong mahalin” –Erwin Tovias.

Assassin code: Exposing yourself means death. Well known for being a killer. A killer who killed by order. An order to be executed quickly. But, what if the order is a trap? A trap to execute the notorious assassin from being exposed to the enemies. Code Zyrex and Agent Xero are two different people from different sides, both skilled in their field. An assassin and a detective on the same mission. A mission to kill and to capture. What if during their mission, they meet the spectacular beggar? Pasens’ya na spectacular daw talaga siya. Meet Reyna Anastacia Goldenhand, kung gaano kaganda ang pangalan niya, ganoon naman kapangit ang pamumuhay niya. Isang pulubi na laging problema ang pagkain sa araw-araw, nakatira sa isang improvised tent, sako na bubungan at karton na higaan. Tulad ng kan’yang pangalan, siya ang reyna ng lansangan at tulad ng kan’yang apelyido, ginagamit niya ang bilis ng kamay upang mabuhay. Paano kung malagay siya sa isang sitwasyon na hindi lang pagkain ang problema niya? Isang problema na sangkot ang dalawa at nadamay lang talaga siya. “Kapag namatay ako na kumakalam ang sikmura... hihilahin ko kayo sa impyerno!” Reyna Anastacia Goldenhand.

Isang malaking aral sa buhay ng isang tao na dapat huwag mong husgahan ang iyong kapwa ayon sa nakikita mo lamang. Kung hindi mo kilala ang kanyang tunay na pagkatao mas maigi kung mananahimik ka at huwag kang magbitaw ng mga nakakasakit na salita. Huwag mainggit sa tagumpay ng iba. Kung nais mo rin na magtagumpay kagaya ng kapwa mo. Isaisip mo na kung kaya niya kakayanin mo rin na pagtagumpayan ang narating niya. Maaaring mabilis ang pag-angat niya dahil mas maabilidad siya kaysa sa'yo. Dahan-dahan ka lang, balang araw may mararating ka rin. Kahit gaano man ka bagal ang lakad ng isang pagong kung dala niya ang kanyang sapat na determinasyon makakarating parin siya sa kanyang paruruunan. Ang pagkakaroon ng matatag, matapang at mapang-unawa na katuwang sa buhay ay isang biyaya ng panginoon. Ako ay matatawag na nagmula sa madilim na nakaraan. Mula sa sirang pamilya, kinamumuhian ang haligi ng tahanan dahil pinagpalit niya kami sa kanyang kabit. Maswerti na rin kami dahil may matapang at matatag kaming ina na nagsumikap para kami ay gabayan. Napakaswerti rin niya ng muling nakatagpo ng kabiyak na handang tumayo bilang aming ama. Pinangako ko sa aking sarili na hindi ko gagayahin ang aking ama. Pinangako kong panindigan ko ang pamilya bubuuhin. Ngunit sa isang kapusokan nakagawa ako ng isang kasalanan na lingid sa aking kaalaman. Tanadhana ng diyos na mapalapit ako sa babae na kapatid ng aking nagawan ng kasalanan. Minsan kong hinusgahan sa kasalanan na hindi naman niya ginawa. Naging roller coaster ang buhay pag-ibig namin. Pero sabi nga nila gaano man kalakas ng bagyo at unos sisibol parin ang isang liwanag na magbigay pag-asa na tapos na ang kalamidad.

"Try to divorce me, I will make you suffer even more. I will destroy you!" ika niyang nanggagalaiti sa galit. Hawak niya sa leeg si Ysabella. Ang likod nito ay nakasandig na sa pader. Wala na itong kawala pa. Imbes na takot. Imbes na umiyak at magmakaawa, napahalakhak si Ysabella. Napaubo lamang siya nang humigpit ang nanginginig na kamay ni Daniel sa kaniyang leeg. Pasakal. "Destroy? Wala ka nang sisirain pa, Daniel. Wala na dahil hindi mo lang sinira, winasak mo pa. Winasak mo hindi lang pagkatao ko..." Asik niya. Walang mababakas na emosyon sa kaniyang mukha. Manhid na siya sa lahat ng kalupitan ng kaniyang asawa. "Ang pilat sa likod ko ang magpapatunay ng kalupitan mo. Ang mga kalyo sa kamay ko ang ebidensya sa hirap na dinanas ko. Para kumain. Lumaban ako para mabuhay. Ang payat kong pangangatawan ang resulta ng pagdurusa ko ng dahil sa iyo. Daniel, lahat ng ito, sa pisikal lang na sakit. Nagpapaalala lang ng pagkakamali kong minahal kita. Walang wala sa buong pagkatao ko na winasak mo ng pinong-pino! Napailing si Daniel. Ayaw tanggapin ang mga salitang namutawi sa bibig ni Ysabella. Nang babaeng mahal na mahal siya. At nagsasabing... Pagod na itong mahalin siya. "You will love me again. Bubuuin kitang muli. Just stay! As my wife..." Umiling si Ysabella. "You love me too late, Daniel. Too late..." She was hated. Destroyed! And now loved? For her, it's too late. For him, he needs to start anew. But fate will decide for them. Does love have a second chance this time?

Dahil sa kalasingan ay nagpresenta ang sekretarya'ng si Katherine Garcia na maging contract wife ni Cain Vergara, Presidente ng kompanyang pinagtatrabahuhan. Sa loob ng dalawang taon ay nanatiling lihim ang kanilang kasal... hanggang sa mabuntis si Katherine. Kasabay nito ay ang pagbabalik ng dating nobya ng asawa, si Margaret. Nagpasiya si Katherine na tapusin na lamang ang kasunduan sa pagitan nila ng asawa dahil doon din naman sila hahantong. Ngunit hindi naging madali ang lahat. Hanggang isang aksidente ang muntik ng ikapahamak ng bata sa kanyang sinapupunan. Dahil sa pangyayaring iyon ay tuluyan niyang iniwan si Cain. Muling nagkrus ang kanilang landas sa mismong araw ng kanyang kasal kung saan ay halos magwala at mabaliw ito. "Bakit ka magpapakasal sa iba, Katherine? Akin ka lang at ako lang ang kikilalaning ama ng anak natin."