Leviathan Images Novels & Stories

Kaya naman wala akong choice kundi ang tumayo at gawin ang gusto niya. Sumunod ako kay Nier, ganoon din si Leviathan. Hmm, his name sounds so familiar—hindi ba kasama sa mga halimaw na sinabi sa bible ang ngalan na 'yan? Mga halimaw na lilitaw kapag magugunaw na ang mundo? “Good job,” saad ni Nier. Akmang hahawakan niya pa ang noo ko pero agad akong lumayo sa kaniya kaya kapantay ko na sa paglalakad si Leviathan.

Nakatingin sya sa akin habang inaalis ang mga tangkay na nakatusok sa kanya. Huli na nang maalala ko na sina Timmy ang nagsanay sa kanya. “Kilala mo na pala ako, Leviathan. Ikaw ang bali - balitang kaisar ng Rimiera. Handa ka na bang mamatay?” Luminga linga ako, nakita ko na matalim ang tingin sa akin ni Travis. Mula saan ay biglang may humagis na matutulis na bato papunta sa akin, bago iyon tumama sa akin ay biglang humarang ang malaking sanga ng greatwood.

Hindi niya mapigilan ang sarili—ilang ulit na niyang tinitignan ang larawan nila ni Levi na lihim niyang kinunan kaninang umaga. Sa larawan, nakakunot ang noo ni Levi, halatang nahihiya, habang siya naman ay nakangiti nang malapad, proud na proud. Tila ba isang simpleng kuha lang, pero para kay Eli, iyon na ang pinakamatamis na larawan na meron siya ngayon—patunay na unti-unti nang nabubuo ang mundo nila. “Hmmm,” mahina niyang bulong sa sarili, halos mapangiti sa tuwa. “Kahit bawal ko munang ipagsabi… sapat na muna ‘to.”

It hyped me up. Nakakatuwang makita ang mga litrato ng magulang ko kung saan lagi sila masaya. Speaking of, ano kaya ang ginagawa nila sa Leviathan na ’yun? What’s their purpose? What’s there to celebrate every year? Ang tagal ko nang hawak ang mga litrato na ito pero sa tingin ko ay wala pa ako sa kalahati. Kinuha ko ang envelope at nilagay na doon ang mga nakita ko na.

tanong ni Winston, sinusubukang tumayo. Ako ang Bantay. Ang Leviathan. Ang huling alaala ng mundong ito bago pa man dumating ang iyong lahi. Mga imahe ang bumaha sa isipan ni Winston. Nakita niya ang isang batang mundo, puno ng mga nagbabagang bulkan at mga karagatang kumukulo. Nakita niya ang pagdating ng mga "Arkitekto," ang lahi ni Lakan, na nagtanim ng Batong-Buhay. Ngunit nakita rin niya ang isa pa nilang nilikha: mga dambuhalang biomekanikal na nilalang na idinisenyo para maging mga "antibodies" ng planeta, mga tagapagtanggol laban sa mga banta mula sa labas. Sila ang mga Leviathan.

"Okay then." Bahagyang nanginig ang kamay ko nang ilapag phone sa ibabaw ng study table ko. I pressed the loudspeaker, inhaled deeply then I turn the video on. Lev's impassive and hauntingly beautiful face greeted me. Naka white shirt lang siya at namimutok ang muscles ng braso. Nililipad ng hangin ang makapal nitong buhok. Nagsisilbing backdrop niya ang napaka asul na dagat. Kung hindi isang leader ng Mafia group si Lev, pwede siyang maging supermodel. He'll be the wet dreams of all the women and photograthers in the world.

Pumasok sila sa loob ng submarine—isang dambuhalang sasakyang pandagat na yari sa matitigas na alloy na hindi kayang abutin ng ordinaryong radar. Sa loob, ang teknolohiya ay hindi futuristic; ito ay analog mastery. Mga dambuhalang gears, tanso, at mga pressure gauges na tila nagmula sa panahon ng industrial revolution ngunit may precision ng isang relo. "Maligayang pagdating sa The Leviathan," sabi ni Valerius habang sumasara ang hatch. "Ang tanging lugar sa mundo na hindi kayang pasukin ng mga mata ng World Court."

tanong n'ya sa lalaking may katandaan na. "Opo, heto ang kanyang mga litrato," iniabot nito sa kanya ang isang envelope. Tinanggap niya iyon at mabilis na tiningnan ang mga kuha na larawan, kumunot ang noo niya at hinarap ang kausap. "Ano 'to? Ba't ganito? Are you crazy, e, hindi ito si Micah ah!" angil ni Levi.

Huhupa saglit tapos babalik na naman, and then the same cycle over and over. Sir Leviathan wasn't pleased at what's happening though. Naungkat na naman kasi ang pagkakaroon niya ng madaming iba't ibang asawa. But I remember him saying on one of his interviews na mananatili na lang siyang tahimik dahil huhupa din naman daw ang issue at wala siyang pinagsisisihan because afterall he now has his twenty wonderful children.

Naramdaman nina Kristoff at Kenneth na may mali nang makita nila ang pagbabago sa ekspresyon ni Leviathan—isang malamig, gutom‑sa‑kapangyarihang tingin na lalo pang nagpaalab sa kanilang sariling pagnanasa sa draconic essence. Dalawang hakbang pa lang ang layo ni James, ngunit ramdam niya ang nakakabinging bigat ng tingin ni Leviathan. Para siyang tinutusok ng libong karayom sa bawat segundo.