Defenseless Novels & Stories

Kapag ganoon kahirap ang kinakaharap nilang sitwasyon, hindi niya mapigilang makaramdam ng pagod. Sa harap ng maraming tao, lalo na sa kaniyang ama at sa mga myembro ng kanilang organisasyon, kilala siya bilang walang-awang tao, walang-puso, malamig at hindi kakikitaan ng kahinaan. Fearless. Ruthless. Iyon siya.

Baka sakaling hindi niya ako mapanagutan kung sakali ngang buntis talaga ako. But I still vividly remember that I'm just a thing whom he called his property. Malamang ay malabo ngang mangyari ang fairy tale na madalas na nababasa ko kung siya ang hihilinging maging Prinsipe ko. It wouldn't happen. There is a lot of damsel in distress nowadays but there is no one happen to be knight to saved a lot of them. And unfortunately, Dominique Winter Jimenez is just a ruler of his own built territory and a breaker at the same time.

Baka maniwala pa ako. At ayoko na. Ayoko nang maging babaeng palaging naghihintay sa kalahating katotohanan. Kaya huminga ako nang malalim. At saka ako dahan-dahang lumingon sa kanya. Nakatayo pa rin siya sa gitna ng safe room. Walang galaw. Walang control. Walang pader. Just a ruined man wearing the face of someone dangerous. At sa unang pagkakataon—

Guess I need to protect these weaklings again, huh? ###

Panonoorin ko to mamaya. message again. Keane: I said it's hella dangerous, Solace. Off my phone now. Why is it dangerous. Anong meron bakit dangerous palagi ang masasabi niya. Binibigay bigay niya sa akin ang phone niya tapos wala man lang instruction na ibinigay. Bahala ka sa buhay mo Chase basta pupunta ako mamaya sa lintik na Underground battle nayan. Lalaban ako.

"The pure terror, Therese. Yung matinding takot na baka paglapag ko, hindi mo na ako hintayin. Yung pakiramdam na kahit hawak ko ang buong Sandoval imperyo, bale-wala lahat ng iyon kung tuluyan ka nang mawawala sa buhay ko. For the first time in my entire goddamn life, I felt helpless. Natakot akong mawalan ng tao." Napapikit ako nang mariin habang nararamdaman ko ang pag-init ng mga gilid ng mata ko. Hindi ko alam kung dapat ba akong maiyak sa lungkot o matuwa sa narinig ko mula sa isang emosyonal na mailap na katulad niya. "Ganoon... ganoon ba talaga ako kahalaga sa'yo?" "Yes," mabilis niyang sagot, walang kahit na anong bahid ng pag-aalinlangan. "And to be honest, it terrifies the hell ou

RHEA’S POV May katahimikan pagkatapos ng giyera na hindi mo pwedeng tawaging kapayapaan. Hindi ito relief. Hindi ito healing. Ito yung klase ng katahimikan na parang may nawawala sa hangin — parang may kulang, pero hindi mo matukoy kung ano. Nasa isang maliit na safehouse kami sa labas ng siyudad. Walang logo. Walang pangalan. Walang camera. Just white walls and the sound of rain outside.

In an hour, may isa na namang mamamatay at wala akong magawa para tulungan o mapigilan ito. I took a deep breath and closed my eyes. “I can’t.” “What?” Gavril exclaimed in disappointment. “Bakit? We know that someone’s life is in danger and yet wala kang gagawin? Roux, you need to tell me what’s gonna happen so we can help Ms. Velarde!” “Hindi ko kaya!” sigaw ko sa kanya. “Hindi ko pa nagawang pigilan. Dahil isa lang naman ang mangyayari. Kapag oras mo na, oras mo na.”

she teased. "Shut up. Wala akong sinasabi," I replied. I knew this would happen. "Defensive," Clarisse said mockingly. "I heard marami ring may crush sa kanya. Kahit nga from other departments ay may crush sa kanya. In demand, huh?" Love stated. Oh well, by his looks, no doubt he already captured a lot of hearts, plus matalino pa siya. One look and you'll know he's really something.