Novel & Cerita Alab Ng Puso Meaning

Nanlalaking matang tanong niya Di lang pala bastos to bingi pa tss! "Sasabihin ko bang di kita kilala if I know you mygod, magisip ka nga" bulyaw ko sa kanya "What happened to you My Aliah?" He asked me My Aliah? Dug dug dug Why my heart beating like this it's fast "Stop calling me Aliah I don't know you" Sabi ko at umalis na don Bakit ganun tumibok yong puso ko, sobrang bilis, at parang nakukuryente ako,

mapait kong tawa habang pinupunasan ang namumuong luha ko sa mata. “Siguro akala ko… kahit papaano… lalambot pa ang puso mo bilang ama ko.” Napailing ako habang diretsong nakatingin kay Alejandro. “Pero nagkamali ako.” Humigpit ang panga ko. “Mas matigas pa pala sa bato ang puso mo.”

"Pakinggan niyo ako! Alam ko sa sarili ko kung ano ang nararamdam nitong puso ko." "Hadlang 'yan sa ginagawa natin. Ako mismo ang papatay sa kaniya." "I'm begging you! Please let me handle this! Don't hurt my girl! Please!" "I told you already na hindi siya magdudulot sa'yo nang maganda. Ako na ang bahala." "No! Arghhh! P-please! S-stop! Argggh! T-this is too much!" "'Yan ang aabutin mo paghindi mo sinunod ang gusto namin!"

I made her cry over and over again. "hushhh baby stop crying please.,it hurts seeing you cry, i won't leave you again hmm? mahal kita baby mahal na mahal kita at masakit para sa akin na makita kang nasasaktan ng ganito ng dahil sa akin" nakikisabay narin ang mga luha ko. I could feel how my heart aches because of its abnormal beating. It was beating too fast and i'm having a hard time because of it.

Na ang mga halik nito'y imbis na maghatid ng ligaya ay sakit at pighati ang hatid sa kanyang puso. Umalpas ang ilang luha sa kanyang mga mata at nalasaham niya ang alat niyon maging ni Santiago. Pinakawalan siya nito at pinahid ang ilang butil ng luha sa kanyang mukha. Dumaan ang emosyon sa mga mata nito na hindi niya gustong bigyan ng pangalan. Siya nama'y nahimasmasan, agad niyang pinadapo ang isang malakas na sampal sa pisngi nito.

chapter 20 heart pov "are you ok?anak." mga salitang narinig ko pagmulat na pagmulat ng mga mata ko,naroon ang sobrang pag aalala sa boses niya na humaplos ng sobra sa puso ko.. "d-dad."mahinang saad ko .I want to hug him,pero natatakot ako na baka sumbatan nya ako.

Ramdam ni Joy ang lakas ng tibok ng puso ng nobyo. "Naririnig mo ba ang tibok ng puso ko babes? Ikaw lang ang laman nito." seryosong sabi nito na nakapagpalambot sa puso ni Joy. Damang-dama niya ang pagmamahal ng nobyo.

“I am fine. Napagod lang ako sa dami ng kinausap natin. But other than that, okay naman ako.” “Sure ka? Pinagpapawisan ka, eh. Saka medyo namumutla ka,” puna ni Luna. Hilaw na ngumiti si Yael. “I am good. I promise.” Matamang tiningnan ni Yael ang babaeng minamahal niya. Nais niyang sabihin ang totoong nararamdaman niya. ‘Ikaw pa rin ang dahilan kung bakit ganito pa rin kabilis ang tibok ng puso ko.’

Nang aakit. Titig na puno ng pananabik,pagmamahal at pagkamangha. At sa gabing iyon,kahit hindi ko tingnan ang aking mukha ay alam kong pulang pula iyon. Nakakamangha,kahit ilang taon na kaming kasal,heto pa rin ako. Namumula at nararamdaman ko pa rin ang mga paru- parong nagliliparan sa loob ng aking tiyan.

Ito ang klase ng imahe na ibinabaon ng mga lalaki sa pinakamalalim na parte ng puso nila, isang simbolo ng unang pag-ibig. Sa ibaba ng litrato, nandoon ang mensahe na nagpaawang sa labi niya. [Akala mo ba mahal ka niya talaga kaya ka niya pinakasalan? Look at this. Matagal nang may ibang nagmamay-ari ng puso ni Kuya Ezequiel. Isa ka lang panakip-butas, Riona. Kaya gumising ka na sa kahibangan mo!]