Alab Ng Puso Meaning Novels & Stories

Pati si Gabriel ay hindi makilala ang boses niya habang sinasabi iyon. Ang bawat salita ay may kasamang panghihina at desperasyon, at halos maramdaman niya ang sarili niyang tibok ng puso na nagrereplekta sa damdamin ni Alyana, na hindi niya matigil.

Bakit tila bigla gusto na niyang umurong, pero ayaw ng puso niya. Ito na lang ang huling alas niya para mapasakanya ang lalaking mahal niya. Ito lang ang tanging paraan na alam niya, at hindi na niya hahayaang makalampas pa ang pagkakataon na matagal na niyang hinintay. "Rowy sabihin mo nga sa akin? Nagda-drugs ka ba?" 'yon ang salubong ni tasia sakanya nang makita siya. Inismiran niya ang kaibigan na sobrang napakalawak ng imahinasyon.

Isang tao lang ang laman ng puso at isip ko ngayon. Nagpanic si Evan. Mabilis niyang hinawakan ang braso ko. "Huwag kang umalis! Hindi mo ito magagawa sa akin dahil sa isang kalasingan at nasabi ko, Giselle!" Tumingin siya sa akin na nagsusumamo. "Malapit na ma-engage; binibigyan tayo ng mga magulang mo ng marital home. Ako lang ang kinikilala nilang manugang, at ang tingin sa iyo ng aking mga magulang ay anak nila sa loob ng mahabang panahon.

“Excited ako sa magiging anak natin. Masayang-masaya ako noong malaman kong magiging tatay na ako. Pero siguro dahil hindi ko pa siya nararamdaman, kaya ko pang sabihin ito…” Huminto siya, tila nag-iipon ng lakas ng loob. “Siguro kasi nararamdaman mo na siya sa loob mo kaya may koneksyon na kayo. Pero ikaw ang nakikita ko ngayon. At punong-puno ng sakit, at pagmamahal ang puso ko para sa’yo. Kaya kahit masakit... kahit mas masakit para sa’yo... pwede bang ituloy natin ang aborsyon?”

Isang malawak na kaalaman na siya niyang natutunan. "Mommy, kaya ka siguro pinagpala ng Dios dahil sa kabutihan ng iyong puso." "Hindi ko masasabing mabuti ang puso ko anak. Ang Panginoon ang siyang may alam ng lahat. Isa pa, Dios ang siyang nakakita ng ating mga puso."

Ang tibok ng puso niya ay sobrang lakas, parang tambol na boom boom boom na sumasabay sa bawat salita ng lalaki sa loob. At jusmeyo, ang boses na ‘yon… kahit maging abo pa siya, kilalang-kilala niya ‘yon. Hindi na siya makatiis. Tinulak niya ang gate nang madiin, kaya kumalabog ito sa pader at bumalik na may malakas na may tunog pa na bang.

sabay tinuro ko iyong puso ko. Hindi ako nahihiyang lakasan iyong boses ko, gusto ko din namang malaman ni Ling kung sino ang nilalaman nitong puso ko. At hindi ko ikakahiya na nag mahal ako sa babaeng di ako kayang mahalin pabalik. "Tā shì yīgè xìngyùn de nǚhái." (She is a lucky girl.) "But it's okay Xenon. Mawawala din 'yang si Alyana sa puso mo, ako ang bahala diyan." Kinindatan niya ako at pilyang ngumiti sakin.

Ang katawan ko ay sabik, ngunit ang puso ko ay sugatan. Hindi ko alam kung paano mapigil ang damdamin. Ang init ng kanyang kamay sa aking braso—kahit panandalian—ay nagdudulot ng pangarap na dati kong tinanggi. Ang pandama ko ay gising; ang katawan ko ay nagbabalik-tanaw sa gabing iyon na ibinenta ko ang sarili ko sa kanya, at ngayon, nararamdaman ko ang parehong pagkasabik, parehong pangungulila, ngunit higit pa—isang panibagong labanan ng puso at laman. “Albert…” bumuntong-hininga ako. Parang may naiwang apoy sa bawat salita.

Kirot. Mali. Hindi lamang bastang kirot ang nararamdaman ni Willow kung hindi— hindi mabilang na mga patalim na kahit anong iwas niya ay ang kanyang puso ang puntirya. “Alab…” malumanay na tawag nito sa anak na siyang nakayukong tahimik na umiiyak. “W-where’s… D-daddy?” basag ang boses na ani ni Alab.

Their hearts are dancing with joy and love. Anjelouv closed her eyes to feel Clinton's heartbeat. Gustong-gusto niya ang paraan ng pagtibok ng puso nito, normal lang ang lakas ngunit nagsusumigaw ng labis na pagmamahal. Hindi tulad ng sa kaniyang naghuhumerentado.