Alab Ng Puso Meaning นิยาย & เรื่องราว

"I don't believe you. Siguradong hindi iyon ang ibig mong sabihin." "Mitt hjerte..." "Ano naman iyon?" "My heart." Itinapat nito sa puso ang palad. "Min elskede?" Nagsalubong na ang kilay niya sa inis at hindi niya alam kung bakit. "Tumigil ka na nga!" "It means, my love." Umangat-angat pa ang mga kilay nito.

Dahil maling tawag iyon, dapat na niyang ibaba. Ngunit sa kanyang gulat, bago pa niya mababa ang tawag, biglang kumonekta ito. Bumilis ang tibok ng puso ni Beatrice, pakiramdam niya'y napakalakas Ng kabog Ng kanyang dibdib, parang tambol na paulit ulot hinahampas, na parang malapit na itong sumabog. Bahagya siyang naiyak, namumuo ang luha sa kanyang magagandang mata habang bahagyang umiiyak na nagsabi: "Albert.."

] Napaismid si Amber nang mabasa ang huling mensahe. Heartless? Siya pa talaga sinabihan na walang puso? “That manipulative bastard!”

"Alam mo, Abby... minsan kahit anong pilit mo, kung hindi ikaw ang gusto, hindi talaga mapipilit ang puso ng tao." "Alam mo, napipilit naman ang pagmamahal. Kapag nasa iisang bubong na kami ni Royce, malamang, matutunan niya rin akong mahalin!" pagpipilit ni Abby sa kanyang naiisip.

“Handa akong masaktan… kung ibig sabihin noon, totoo na ito.” Napatitig si Jasmine sa kanya, sabay ngiti ng marahan. “Basta tandaan mo, Althea—ang puso, hindi mo kailangang pilitin. Kapag siya na talaga, kahit anong takbo ng isip mo, siya pa rin ang pupuntahan mo sa huli.” Natahimik silang tatlo, ramdam ni Althea ang pagtibok ng kanyang puso—malakas, malinaw, at sa bawat pintig ay ang pangalang hindi niya na kayang itanggi.

Hindi ‘yong tungkol sa puso mong lapastangan. Traydor ang puso. Sobrang traydor nito na puwede ka niyang ilaglag sa kahit anong pagkakataon. ‘Yong akala mong kakampi mo ang puso, ‘yong akala mo sobrang mapagkakatiwalaan nito, ‘yong akala mo na sobrang akala lang pala talaga ang lahat.

Pinikit ko agad ang mata ko at kinalma ang nagwawalang puso ko. Hutaaa! Lalabas na ata sa ribs ang puso ko! Pinagpawisan ako ng malapot ng maramdaman ko pa rin ang manhood niya sa kamay ko. Shit! Erase! Erase! Erase! Maya-maya ay sinakop din ako ng antok. Kinabukasan.

para kay Arabella mabigat ang salitang pangako kaya minsan lamang niya iyon sinasabi. Umalis si Arabella sa silid na iyon nang may mabigat sa loob niya. Marahil nga naaalala ng puso niya ang pobreng paslit. At sa tingin niya ay papalahaw ito kapag nakitang wala na siya sa tabi nito. Iniisip niya pa lamang ay parang pinipiga na ang puso niya sa sakit.

Nakikita niya ang pagmamahal na matagal niyang gustong makita rito pero pinagkait nito dati sa kaniya. “Kung naglalaro ka na naman... please, ayuko na!” naiiyak na saad niya at hinayaan ito sa ginawang paghaplos sa kaniyang pisngi at pahiran ang kaniyang mga luha. “Inaamin ko, I have wall of pride, played hearts... Pero sana paniwalaan mo 'ko, Abhaya sa sasabihin ko...”

Ang kanilang mga puso ay sabay na bumabagsak sa isang matamis na pagmamahal, ang kanilang mga labi ay muling nagtagpo, at lahat ng mga alalahanin ay napawi sa mga alon ng tamis at init ng kanilang pagmamahalan. ---