Alamat Ng Manok の小説・ストーリー

Mukhang resort naman ang susunod na target properties ng aming kumpanya. Alas-5 na ng matapos ang meeting at tutulak na sana kaming pabalik sa Maynila ng madinig ko na may kausap si Mr. Montano sa cellphone nito. "Yes Dad, we will be there in half an hour." Dinig kong sabi nito bago ibinababa. Sa Laguna nga din pala nakatira ang magulang ng boss. Mukhang dadaan pa kami dun, hindi man lang sinabi sa akin.

Nick’s POV “ Eto Nick, masarap to, pinaupong manok. Galing yan sa maliiti na poultry ng Hacienda” “Salamat po!, masaya kong sabi. Andito kame ngayon sa malaking hapag kainan na gawa sa kahoy. Naalala ko dito kame madalas na kumain ni Dad kapag andito kame sa Hacienda. Napuno ng masasarap na pagkain ang mesa. Ako lang ang kakain ngunit parang fiesta ang hinanda ni Manang Shoning.

"Hindi ka pa rin ba naka move on sa tinolang manok na iyon?" "Hindi! Kainis ka," mangiyak-ngiyak na saad ko. "Damn! Ibabalik na ulit kita sa Manila!" sigaw niya na ikinatahimik ko naman. Hanggang nakarating na kami sa napakalaking bahay ng kaibigan niyang si Drey Monteverde. "Hey, Bro," bati ng isang napakaguwapong nilalang. Napaawang pa ang mga labi ko na nakatingin rito. Grabe! As in ang guwapo niya.

“Wala ka naman sinabi na dapat malayo. Dito na ang sakayan. Isang daan lang ang bayad.” Ang lupit ni Manong pero hindi na ako nagreklamo. Agad kaming sumakay ng jeep na hindi ko alam kung saan papunta. Nang tinanong kami ng driver ay sinabi kong ibaba na lang niya kami kung saan may sakayan papuntang Makati. “Misis, walang sakayan ng Makati rito. Papunta itong Lawton," sabi ng driver.

“Ayos lang po manong. Pasensya na nakatulog ako. Sige po, ituturo ko na lang sa inyo pagkapasok po natin sa loob at hindi po Ngala, N Gala po. Nakahiwalay po ‘yong N sa Gala kapag babasahin niyo.” “Ah ganoon po ba sir. Dalawang beses pa lang kasi nakapaghatid rito sa lugar niyo.” Sabi niya’t sabay iniliko niya ang sasakyan papasok na nga sa dating lugar na kinalakihan ko. napabuntong hininga ako habang pinagmamasdan ko ang mga talahiban na naalaala kong Nadaanan ko rin noong lumabas ako ng lugar na ‘to. Wala pa rin pagbabago sa lugar na ‘to at kagaya nga ng sinabi ni Manong, wala pa sa app ‘tong loob ng Ngala. Maliit lang naman na lalawigan ito na kasunod ng San Pedro. Wala pa ata sa kalahat

Malaki ang bahay ng mga Dela Fuente kaya maraming mga silid ang hindi nauukupa! "Dito ang magiging silid mo simula ngayung araw, Angela! Dito, makapagpahinga ka ng maayos at makakapag-aral ka na din ng mabutii!" nakangiting bigkas ni Manang sa akin! "Manang, bakit dito po? Kumportable na po ako sa silid nating dalawa!" nagtataka kong bigkas!

“Ayan!” Pinalakpakan ako nila Manang Cencia nang maihain ko ang niluto ko na Adobong Manok. Sobrang masarap, amoy pa lang kaya nakakagutom. “Naku, sigurado ako na mabubusog ang alaga ko niyan!” maligayang sambit ni Manang Cencia. Binalingan ko silang lahat. “Puwede po kayo kumain. Meron pa po sa kawali.”

dagdag niyang wika. “Narating n'yo na ho ba ang Monasterio de Manor, ang front area ng malawak nitong kalupaan? Baka kasi napunta siya roon sa kanila,” tugon naman ng mataba. “Monasterio de Manor?” kunut-noong ulit niya. Tumango ito. “Opo, sir.” Natahimik siya. ‘Bakit mukhang pamilyar ang pangalang iyon?’

“Hindi, sabihin mo lang kung saang mangga kukunin ko para sayo.” “Para kasing mas masarap yung mangga doon sa kabilang bakod eh…” “Kabilang bakod? yung sa kapitbahay ba?” “Oo, doon oh.” saad ko sabay turo sa kabilang bakod. Mayamang pamilya din ang narooon at katabing lupa ng Casa Joaquin. “Sige, magpapaalam nalang ako kay Aling Minda kaso problema pala yung aso nila ang laki nun eh.”

Sabay nagsibabaan ang mga tao. "Ito na ba ang Manila, Ante?" Namamanghang tanong ni Karlo. "Oo, Karlo. Ito na nga ang Manila..." "Ang daming tao..." sabi naman ni Igneel. "Iba ang Manila sa lugar natin sa Isla kaya sana pagbutihan ninyo rito. Tara na, uuwi muna ako sa dorm ko at maghahanap na tayo ng apartment na para sainyo..."