روايات وقصص ضمن Alamat Ng Pagong

Ada POV Maaga akong nagising ngayon kasi excited ako sa mangyayaring bonding namin ng mama ko. Tumingin ako sa tabi ko, wala na si Mishon, mukhang maaga siyang umalis kasi narinig ko na parang magpapasama si Papa Ronan sa kaniya sa kung saan dito sa Baguio. Bumangon na ako at naglakad papunta sa bintana, sumilip ako sa labas, makapal ang fog, tapos ang malamig na hangin dito sa Baguio ay tila humahaplos sa aking balat na nagsasabi na masarap uminom ng mainit na kape ngayong umaga.

Pangalawa, kilala niya si Angeline pati na rin ang tiyahin nitong si Aling Tonia dahil hindi ganoon kalayuan ang bahay nito sa kanila. Kung sakali mang mayroon itong bisita, siguradong kilala na agad nila ngayon pa lang lalo na’t galing sa Maynila. “Hindi po, eh,” tipid niyang sagot. “Ganoon ba? Sayang naman. Sabi kasi gwapong-gwapo raw! Mukhang anak mayaman!” Doon ay tumaas naman ang kilay ni Evony. “Lalake ho?”

Sabi ko habang nag-uunat ng aking dalawang kamay “Oh! By the way Nay, are you alone here? “Hindi Iha may apo ako.Teka lang, nasaan na ba ang Batang iyon? “Nanay, niabot na po ba si Mam Pia? narinig naming sigaw ng dalaga habang papasok sa loob ng bahay. "Oo, sulod na ngari para ipailha taka." "Pia, siya 'yong apo ko 1st year high school na yan hindi lang halata dahil maliit. Nasa Manila naman ang mama n'ya dahil iniwan sila ng magaling na lalake kaya kumakayod sa malayo ang ina nang may pang suporta sa anak." “Hello po ate Pia! Tama nga po ang sabi sa akin ni lola na ang ganda-ganda n'yo po.Tingnan mo kahit walang make-up ang ganda pa rin ninyo." manghang sabi ni Mina sa akin.

Tanong ko, ngayon ko lang narinig ang pangalang yun kaya nalilito ako. "Kasambahay nila Angel hija, taga sa amin din. Kapit bahay namin sila sa Mindoro. Sa iisang baryo kami nakatira. Isa lang kaming mahirap na pamilya doon kaya gusto sana naming mamasukan sayo para naman makatulong na rin kami sa aming pamilya sa probinsiya," pahayag naman ni aling Mercy. "Ah ok po Aling Mercy. Actually maghahanap sana talaga ako at kanina lang ako nagtawag sa mga kaibigan ko dahil kakauwi ko lang kahapon," paliwanag ko naman.

Nakakalungkot isipin na noon, mahal na mahal ng mga magulang nila ang bayang ito, pero si Tito Peter, hindi na makapaghintay na makaalis. At ngayon, sila pa ang nakatira sa pinakamalaking mansyon sa bayan at nagpapatakbo ng negosyo ng mga magulang nila. Kung alam lang sana nilang may problema na pala sa pera noon, sana hindi iyon nangyari. Pero napaka-bata pa nila noon para makatulong. Wala naman sanang problema kung naghirap sila, basta ang kapalit ay buhay ng

ANGELA POV "GOOD EVENING SIR, MAM!" kaagad na salubong sa aming ng isang medyo may edad nang babae! Hindi ko mapigilan ang ilibot ang tingin sa buong paligid! Ibang design at ayos ang nakikita ko kumpara sa bahay nila Bryan sa Manila pero hindi maikakaila ng ginastusan din talaga ng malaki ang naturang bahay! Nagsusumigaw ang karangyaan sa buong paligid!

, siya. Hindi na ako nagsalita at tinuon nalang ang pansin sa mga nakikitang establishment. It looks like a Manila for me sadyang madami lang talagang nagtatayugang building sa Manila.While this place is just simple city.Puerto Princesa City nga pala ang lugar na ito. Ilang minuto ang nakalipas nakarating na kami sa hotel. "Magkano po manong?" "Byente lang po ma'am"

“Jose, Sir? Oh! Yes! The Baranggay Captain! After the four coconut tree sir, seven Nangka, three duhat and five bayabas sir, and three big houses, sir.” “So which of the three big houses?” “The number payb house sir is the house of Baranggay Jose!” “Oh okay!” “Okay Sir?” Napangiti si Aning. “Ang galing mo na mag-english ah,” saad ni Doring. “Ako pa ba? Hiningal ako mag-english, s***a! Okay na, Sir?” Pangiti-ngiting saad ni Aning. “I’m sorry. Can you repeat it, please?” “Pakamatay ka na lang, Sir! Yawa- hmpt!” Kay bilis kong tinakpan ang bibig ni Aning.

Putik naman oh, saan kaya itong lugar na ito malayo kaya ito sa Luneta. Pagkalabas ko sa building ni gagong pogi ay nagtatanong agad ako sa mamang nakasalubong ko. “Kuya pwede po magtanong, ano pong lugar ito?” Tumingin naman siya sa akin. “Makati po.” Napatango naman ako sa kanya at nag-umpisa ulit maglakad. Naman naman wala pa naman akong dalang pera at malalagot talaga ako kay tiya. Tssk balik nalang ako sa dating gawi one two thre sa pamasahe tsk tsk.

nagulat s'ya ng biglang sumigaw si Pee-ang. "Hoy Pee-ang long time no see but now see now and as usual piang ka pa rin," sabi ng babae na lumapit sa kanila. Ka edad lang nila ito at halatang galing sa Maynila ang porma. Kumikinang pa ang leeg nito at ang tainga dahil sa suot na malaking abubot na kulay ginto na hindi n'ya alam kung tunay ba o baka kapag namawis ito ay sasama sa libag nito ang kulay ng mga abubot na suot.