Alamat Ng Tipaklong Novels & Stories

inis na asik ng lalaking naka-salamin. Ang abandonadong mansyon na ito ay matatagpuan sa pinakadulong bahagi ng outskirts ng Maynila. Dahil halos walang nakatira sa subdivision, walang botika o ospital sa malapit. Kung bibiyahe pa sila pabalik sa bayan, aabutin ng mahigit tatlumpung minuto ang balikan. Sa kalagayan ni Zoe, baka hindi na niya kayanin ang tagal.

Masyado siguro akong nalibang sa bagong buhay ko. "Oh my gosh" Dinig na dinig ko ang singhap nya. "Coast Line. Damn... Big time pala talaga ang mga Monteclaro... Andami nilang branch nyan. Batangas, Palawan, Siargao, Boracay at... main branch. Sta. Barbara Dela Costa, Quezon province. Shit nasa isla ka?" "Hindi ko ba nasabi sayo?"

Tinulak na ni Agtok ang bangka palayo sa batuhan sa pamamamagitan ng pagtulak dito gamit ang sagwan. Sa paglayo nama'y muling nagsagwan si Agtok patungo sa dalampasigan, at habang binabaybay ang papunta roon ay naalala muli niya rito ang isang bagay. Muntik na niyang makalimutan na may dala pala silang mahahalagang bagay sa bangka na siyang nakaloob sa dalawang malalaking gusi. Silabluha, kung ito ay tawagin. Ito ay mga maiitim na pulbong lumiliyab sa tuwing sinisindihan, at sumasabog naman kapag kinukumpol sa isang mahigpit na sisidlan at sinisilaban. Minimina ang mga ito sa Isla ng Borgaora, ang napakalayong isla sa silangang Karayagan na siya ring pinakamalaking minahan ng iba't-ibang lik

Hindi siya ang tipong natatakot, kahit gaano pa kalakas ang kalaban nila. Sa kanilang pagmamanman, nalaman nila ang tungkol sa isang malaking kasa na pagmamay-ari ni Mayor Ilagan. Ito’y nakatago sa isang sulok ng Quezon City, malayo sa mga mata ng publiko. Ayon sa impormasyong nakalap nila, ang lugar na ito ang sentro ng mga ilegal na aktibidad ng dating mayor—mula sa kidney trafficking hanggang sa pagdukot sa mga kababaihan. Ang kasa ay dinisenyo para hindi madaling mapuntahan, napapalibutan ng mga tauhan ni Ilagan at ilang tiwaling pulis na tagapagbantay.

May hawak silang kandila para magsilbing anghel sa 'putong' na isasagawa ng mga manganganta sa barangay namin. Kung nalilito kayo kung ano yung "putong" na kanina ko pang sinasabi, ito ay isang seremonya na nagmula sa isla ng Marinduque. Kilala rin ito sa tawag na Tubong sa ibang lugar.

Tumango na lang ako "Di mo ko ihahatid? Malawak pa naman tong bahay niyo baka maligaw ako" Over exaggerating naman nito. "Hindi na. Malaki ka na" "Okay, edi hindi ako aalis" "Ang arte mo asungot. Tara" ngumisi na lang siya at sabay na naglakad patungo sa labasan ng bahay namin "Nga pala, asan parents niyo?" "Stalker ka diba? Dapat alam mo" "Nasa New Zealand" "Oh, nagtanong ka pa?" "Wala lang. Miss mo sila?"

tanong ko sa kaniya. “Sa Norzagaray, Bulacan,” sagot niya. “Malapit sa Bakas River. Nandoon sila sa isang lumang villa. Mukhang abandonado na raw iyon. Haunted kung titignan.” Alam na rin talaga ni Giapson kung paano magtago. “Syempre, ganoon talaga ang pipiliin nila, ‘yung mukhang haunted. Para nga naman mas hindi sila makikita. Pero matinik ka, mahal. Iba ka, kaya hindi ka nila malilinlang,” puri ko sa kaniya.

mapuno SA pamilya des conde Yan. sila Naman ang ISa SA pinakamayan dito sa lalawigan Ng Quezon at ISA din na pinaka mabait na pamilya dito Kaya lalo umounlad ang bayan natin.. tapos lalo Ng umopo bilang governor ang anak na panganay Ng des conde dati ang ama nito governor?! tapos ang anak Naman niya ngayon at lalo pa humanda ang pamamalakad nila .

Tanong ko, ngayon ko lang narinig ang pangalang yun kaya nalilito ako. "Kasambahay nila Angel hija, taga sa amin din. Kapit bahay namin sila sa Mindoro. Sa iisang baryo kami nakatira. Isa lang kaming mahirap na pamilya doon kaya gusto sana naming mamasukan sayo para naman makatulong na rin kami sa aming pamilya sa probinsiya," pahayag naman ni aling Mercy. "Ah ok po Aling Mercy. Actually maghahanap sana talaga ako at kanina lang ako nagtawag sa mga kaibigan ko dahil kakauwi ko lang kahapon," paliwanag ko naman.

"Paano kung isa pala siyang ad!k o masamang tao?" Nagmamadali na akong lumabas. Saka ko lang nakita na malayo pala ang kasunod na mga kapitbahay. The place looks like a private property. Malawak ang lupain na nababakuran ng mga kahoy at barbwire. Totoo nga ang sinabi ng driver ng taxi na naghatid sa amin. Mahaba ang biniyahe namin. "Ano bang lugar 'to? Parte pa ba ito ng Manila?"