Alamat Novels & Stories

sagot ni Adrian "Sige po." nasa 21st floor lagn po yung 2bedroom anmin kasi ang buong building ay nasa 40 floors po lahat ang pent at mid po ay hindi pinapagamit kahit kanino dahil ginagamit po ng may... "Ah pwedeng malaman kung paano ang terms of payment?" singit ni Adrian

“Opo…” Tiningnan niya ang orasan na nakasabit sa dingding ng lobby ng airport. Nauuna ng isang oras ang Seoul, South Korea kaysa Maynila kaya in-adjust niya ang oras sa kaniyang cellphone. Ala-una na ng madaling-araw kaya hindi na siya nagtaka kung bakit ganoon kalamig sa labas. Pagdating sa waiting area, may nakatayong lalaki sa may bandang dulo, malapit sa exit. May hawak itong papel kung saan nakalagay ang ‘Welcome to Seoul, Mr. and Ms. Viray.’

Napaka-unpredictable nito. Ilang minuto lang ng sagutin nito ang tawag. "Hello Kuya! Alam ko na binilinan mo ko na 'wag tumawag pero di ko alam ang exact address ni Melissa. Saan ba siya sa Malate?" tanong niya. Hindi agad sumagot ang kabilang linya. Wala siyang naririnig kundi ang katahimikan. "Kuya? Are you still there?" tanong niya.

Pakiramdam niya ay may mabigat na problemang dinadala. Matapos ang almusal... Nagpasya ang grupo na mamasyal muna sa D'Mall bago umuwi sa Maynila kinagabihan. Masaya na sana ulit si Tina. Panay ang tingin niya sa mga souvenir shop. "Señorito!" "Hmm." "Tingnan niyo!" May tindahan ng mga keychain. May mga ref magnet. May mga shell necklace. At iba't ibang stuffed toy.

I had to distance my phone from my ear because of it. "Magka-car kayo, right?" Bungad niya. "Yup." "Sabay ako ha. Punta ako diyan in a while. Nag-aayos lang ako." "Okay." "Yay! This is exciting!" She said. "Handa na akong makikanta, sumigaw at umiyak! December Avenue, here I come!!!" Dagdag niya ulit nang pasigaw. I had to distance my ear from the phone again.

"Maaari ka ring pumunta sa Southeast Aciatic kung ayaw mong pumunta sa Centrolis!" “Sa Southeast Aciatic?” “Oo, ito ang bayan ni Neil. Medyo may kinalaman siya sa mga maharlika at military doon,” ang nakangiting sinabi ni Cordelia. "Kahit na hindi ka nakadokumento sa Southeast Aciatic, ang pagpaparehistro sa iyo para sa pagkakakilanlan mo ay hindi magiging problema kung nakatira ka doon kasama ang royal amnesty."

Akala ko lalaki ang executive manager ng Semuel. Ngumiti si Danna. "Siguro may mis information kang natanggap." "Marahil nga." Habang naglunch pinag-usapan nila ang project. Ang Semuel Corporation ay malaking company sa Asia. Kilala sa paggawa ng de-klaseng perfume. Malaki ang market nito sa Asia. Ayon kay Danna ang ads ay kailangang maipalabas sa Korea, Malaysia, Indonesia, at Singapore. Nagkasundo ang dalawa na pipirma ng kontrata ang Semuel Corporation pagkatapos ng presentation ang business proposal ng TheCompany.

Sambit ko habang pilit na tinatanaw kung may tao ba sa loob. I took a step back when I heard someone unlocking the gate. Maliit na siwang lang ang ibinukas niyon at sumungaw mula roon ang payat at maliit na lalaki. "Sino po sila?" I gathered my senses and went near the old man. I smiled weakly. "Magandang araw po. Ako po si Almene, nagtratrabaho po ako sa isang construction company sa Maynila. Gusto ko po sanang makausap si Mr. Allen."

Muli kong tanong sa kanya, inilapag niya ang hawak niyang Ipad at nakita ko mula doon ang isang article kaya kinuha ko iyon. “Gemolis City po sa bansang Pilipinas sa Southeast Asia ngunit wala pa pong article na nagsasabi kung sino.” Natawa ako sa sinabi ng secretary ko habang nakatayo sa tapat ng office table ko. “The Long Lost Grand Princess of Rallnedia ha ha!”

Namangha siya sa hitsura ng application, muntik niya ng makalimutan kung bakit niya ininstall iyon. Mabilis niyang tinipa ang pangalan Lianne Elhouette Vergara sa search bar. Agad niyang pinindot ang pangalan na lumabas na nag-pop up. Isang segundo lang ang kaniyang hinintay, mabilis lumabas ang location ng babae. Nasa Grandyle Village, Newyork lang ito. Namangha siya sa nakita.