Alexei Fairy Tail Novels & Stories

ALEXANDRA POV Pikit mata ko na lang tinanggap ang katotohanan na isa na ako ngayong maruming babae. Nakipag-sex na ako kay Hitoshi kahit na hindi ko siya mahal. Oo. tiniis ko ang mga halik niya at paghawak sa akin para sa magandang kinabukasan ko. What strange here is hindi ako nakaramdam ng pandidiri sa sarili ko. Honestly, nasarapan ako sa ginawa namin. he's an expert. A hustler in pleasuring woman. Marahil ay marami na siyang binayaran para maikama.

Maya-maya ay nilapitan na sila ni Prinsesa Aleyah na bagamat nagbitaw ng isang biro ay seryoso pa rin ang mukha. “Di ako makapaniwalang hindi nga tayo dumaan sa lungga ng mga ahas at dragon ay may nakaharap naman tayong bulaklak na mala ahas kung gumalaw at bulaklak na bumubuga ng apoy.”

Tumingin siya sa akin nang may nanlaking mga mata. "Ikaw… ikaw ba ang gumawa nito, dalaga?" Bago ko pa masagot ang kaniyang tanong, lumapit si Alexander sa aking tabi, hinawakan muli ang aking baywang gamit ang kaniyang malakas na braso, at hinarap ang kaniyang lola. "Lola, siya si Celestia. Ang aking Private Alchemist, ang nanay ng anak ko, at ang babaeng pakakasalan ko," deklarasyon ni Alexander sa isang matatag at walang pag-aalinlangang boses.

banayad nitong mungkahi. "Thank you so much for the kindness." "Lahat kami rito ay inaalagaan ni Alexial dati. Ngayong tulog siya, ikaw naman ang aalagaan namin para sa kanya." Tumango siya at tipid na ngumiti sa kabila ng mga luhang walang patid kung pumatak. Nabaling ang paningin niya sa babaeng papalapit na mukhang naglalakad na barbie doll. This is Oshema. Alexial's friend. Kasunod nito ang asawa ni Gabrylle. Si Jeneviv Andromida. Isa pang takaw-pansin ang taglay na ganda.

Hindi niya deserved ang makaramdam ng ganito sa murang edad. Tansya ko ay nasa limang taon pa lamang si Alex. Kaedaran lang nila Pyxier at Pyreia. Speaking of Pyxier, gising na kaya siya? Kumusta na kaya sila ng kanyang kakambal? Sinabi ba ni Rexier na iniwan ko sila?

pagpapakilala pa nito sabay abot ng kamay upang makipagdaop-palad. Ngumiti naman ako saka inabot ang kamay niya. "No, it's okay. Actually, pauwi na rin ako," sagot ko naman. "Anyway, I'm Cyrus. Nice to meet you, Seiichi." Si Alexandria naman noon ay panay lang ang paghithit ng sigarilyo at saka ibinubuga ang usok sa ere. Kung titingnan, ay para bang mas naaaliw pa siya sa ginagawang iyon kaysa sa pakikinig sa amin.

mahinhin kong sabi at nakita ko ang pagkalungkot at gulat sa kanyang blankong expression. "B-b-bakit naman?! Kala ko gusto mong malaman yung kamatayan?!" nguwa niya sa akin. Wow, ang childish niya tulad ng kanyang appearance... "Oo gusto ko pero. Diko pa alam ang magiging desisyon ko..." Halos ibulong ko nalang yung panghuli kong sinabi. Tumayo naman sya at sinabing, "Pero ako nakadesisyon na. Ikaw ang gusto kong makasama sa paglakbay sa Boundary, Alphonse," sabi nya at napangiti ako doon.

Ang ngiti nito ay nagbibigay liwanag sa mundo ni Alexa. Nakagat ni Alexa ang maliit na labi. Kuminang ang mga mata at naging kasing pula ng mansanas ang mukha. Alexa is sweet and innocent, dreamy like a child. Someone who believes in the existence of a knight in shining armor who will save the damsel in distress. Someone who believes in fairytales and happy endings! *

Mabuti marunong akong makaintindi ng Ingles kaya hindi ako nagmumukhang tanga rito. “I'm not a bitch, my dear froggy. I have a name and that is Aeliana Hiraya. 21 years old, maganda at mayaman. Hello, it's very nice to meet you, ateng froggy. Ako nga pala ang nag-iisang magandang eredera ng Daddy Guillermo ko.” may sigla kong pakilala sabay kindat pa sa kanya.