Alienated Novels & Stories

Inalis nito iyon at basta na lang nitong itinapon. Kitang-kita ni Brooke na titig na titig ito sa dibdib niya. There is admiration in his eyes while looking at her breast. At mukhang gusto nito ang nakikita. “Akala ko ba hindi mo gusto ang dibdib ko,” hindi niya napigilan ikomento. Naalala kasi niya ang sinabi nito kay Zarina na ayaw nito sa maliliit na dibdib. Pero ngayon, habang nakatingin ito sa dibdib niya ay parang naglalaway na ito. Inalis naman ni Seven ang tingin sa dibdib niya at inilipat nito iyon sa mukha niya. She can see fire in his dark eyes. “I changed my mind,” raspy ang boses na wika nito. “I love it already,” dagdag ng wika nito kasabay ng paghaplos sa isang dibdib niya dah

Takang napatitig lang ako sa kaniya,sa nakikita ko ngayon sa kaniya,para siyang sira ulo na nawawala sa sarili niyang katinuan. "Mawawalan ka lang ng alaala sa araw na to,wala kang matatandaan kong anong mga gagawin mo,hindi ka makakaramdam ng sakit, mamamanhid ang buong katawan mo,hanggang sa unti-unti kang manghina at mawalan ng malay." Sabi pa nito ng naka ngisi.. Sa nakikita ko sa kaniya ngayon,para siyang sinasapian ng evil..

Ang tinatawag na "disconnect" ay upang putulin ang kanyang kontrol sa katawan ni Hailey. Dahil sa kanyang kontrol, maaaring makiramay si Lauren kay Hailey. Si Lauren, na nasa malayo sa isang maliit na bayan sa US, ay naramdaman ang sakit nang inatake si Hailey. Siyempre, hindi ito "tunay na sakit", ngunit ito ay nadama pa rin makatotohanan.

“Nahirapan ako ng mawala siya dahil mas lalo akong nawalan ng gana mabuhay, you left me… Tiffany left me for good. It’s like, my purpose in this life was gone. Wiped away.” “I disconnected; I isolated myself. Mas alo akong nagkaroon ng lakas ng loob na alisin sa buhay ko ang lahat ng konektado sa inyong dalawa. “ Napatikhim siya. “Hanggang sa huli ay alam kong naging mabuting kaibigan sayo si Tiffany, Sa maniwala ka at hindi, Prinotektahan ka ni Tiffany.” “May hinala na akong may alam si Tiffany sa pag-alis mo…”

Empathy doesn't exist in his world; only power, possession, and obsession. Content Warning: Strong Parental Guidance (SPG) This chapter contains themes of psychological manipulation, obsession, emotional abuse, and non-consensual control. Reader discretion is strongly advised. The material may be disturbing or triggering for some individuals. Please proceed with caution. The cold light of the screen flickered in Hades's dim room, casting harsh shadows across his face. For months, he had watched them—Nina and Xerxis. The pictures glared back at him: Xerxis's hand lingering on Nina's waist, the tender kiss he pressed to her forehead, their smiles too close, too real.

Pagpupumilit nito. "Kapag ayaw makipag-usap ng Ate mo sa akin, hindi kayo makakaalis." Banta nito kaya lalong na inis si Aliyah dito. Kinuha niya ang phone sa kamay ni Darlene, "Bakit ba ayaw mo kaming paalisin? I wanna go home! Kung ayaw mo akong paalisin dito sa bahay mo, magpapasundo ako kina Mommy at Daddy ko!" Hindi na niya napigilan pa na magsungit dito.

Para sa pag-alis ko, wala akong inaalalang kahit anong bagay na naiwan. Masakit at mahirap sa loob ko ang umalis. Pero kong hindi ako aalis ngayon, parang ikamamatay ko ang sobrang kalungkutan at paghihinagpis sa pagkawala ng anak ko. Ayaw ko sanang iwan mag-isa si Ellaine. Pero ang pag-alis lang ang nakikita kong solosyon para mahanap ulit ang sarili ko.

Isa sa sakit niya ay ang pagkawala niya sa sarili. Para siyang nag-iibang nilalang at walang kaluluwang umaalis sa kanyang lugar, tila palagi rin raw may hinahanap. Pero hindi rin niya raw ‘yon mabanggit. Basta, hinahanap niya lang ‘yon. Isa ‘yon sa panganib niya. Ayon sa kanyang ama, iyon ang ang kanyang alter na kailangan nilang tanggalin sa kanyang sistema dahil baka iyon ang kanyang maging kamatayan. Kailangan niya ‘tong paniwalaan dahil ito ang magliligtas sa kanya dahil ito ay kanyang ama.

iyan lang ang sabi niya at don na ako napahagulhol dahil sa sakit, nakunan ako, wala na akong anak ko at dahil ito sa kanya. "Umalis kana" mahinang sabi ko, para na akong sasabog dahil sa mga halo halong emosyon na nararamdaman ko ngayon. "Faye just let me explain" napatawa ako ng mapait. "Umalis kana" madiin na sabi ko at napahinga ako ng malalim nang makaalis na si Sandro. Aalis kami ng mga anak ko kung makakalabas na ako dito, wala na akong pakialam basta makaalis lang kami dahil ayoko na, suko na ako. Sandro is a monster, baka iba na ang gagawin niya samin kung mananatili pa ako sa tabi niya.

Happy memories was filled with darkness, laughter was replaced by suffering and the smile was replaced by strange sadness. "T-Theo, don't stay away please. Don't leave me, I need you. I can't fight if you're not by my side. I beg you my love. Don't be like this. You said, you will stay by my side and you will not walk away from me like the others. But what happened? Why did you stay away from me? Why did you leave me? Why --- When I already love you, when I already believe in you, when I'm used to your presence then you just leave me and stay away as if nothing happened? You even broke your promise. Why Theo? W-Why? Why!"