Amerika Novels & Stories

Instant coffee nga dito sa cafeteria ay bente pesos na "Ganito kasi yan ma'am.... Nuong gumising si sir Anton mula sa aksidente, hindi agad kompanya ang pinuntahan niya... Ikaw ang una niyang hinanap, yun pala nasa America ka" "Paano mo alam na nasa America ako?" Muli ko siyang tinaasan ng kilay Kitang kita ko ang weird na pagtitig nito saakin

“Ganoon ba ma’am? Nga po pala, may gwapong lalaki pumunta dito no’ng isang araw. Hinahanap ka,” Kumunot ang noo ko. “Sino?” “Nakalimutan ko po ang pangalan ma’am e,” Sino naman ang maghahanap sa akin dito? Wala naman akong close. Si Rod nasa Pinas same as Clark. Sino pa ba? Si Aru? Pero bakit nasa America siya? Hindi ba nasa Europe siya ngayon? “Pero baka isa lang iyon sa admirer niyo ma’am Clarissa, huwag niyo na po isipin iyon.”

Lalong gumanda at pumuti ito galing sa amerika kaya kahit sino walang makakakilala lalot marunong na itong mag ayos ng mukha . ''you look gorgeous! '' paghanga niyang saad. Ibang iba ang Cashandra na nakilala niya noon kumpara sa Cashandra na nobyo nya ngayon .Isang buwan palang sila ni Cashandra at sinagot siya gamit ang videocall kaya ang saya niya noon dahil tatlong buwan niya itong niligawan at lagi siyang pumupunta sa Amerika makita lang siya . ''thank you babe ! ikaw lagi mo akong sinasabihan ng ganya ah .'' masyado na siyang flattered kay Nich at nasasanay na siya lagi .

tila kumukuha sila ng lakas sa isat isa. Ngayung dadalhin na si Inigo sa America... sino na ang magiging karamay nya? Mag-isa nalang cya....

Sabi ni Brittany, “Isama mo na rin ang pamilyang Rockefeller ko!” Sa susunod na araw, isang balita mula sa California ang gumulat sa buong Amerika.

(credit to wikipedia) Napahilamos ng mukha si Iñigo nang mapanood ang balita sa telebisyon dahil sa corona virus na kumakalat sa bansa ng America—lalong lalo na sa syudad ng New York. Nanging alerto ang bansa. Nagkaroon ng panic buying at wala munang papasok sa trabaho. Maging ang flight nito ay cancel dahil ipinagbabawal na ang paglabas ng mga tao. Ang tanging nagawa ni Iñigo, manatili sa kanyang penthouse at hintayin ang anunsyo ng gobyerno ng bansang Amerika.

Marami po ba toys doon? Inosente niyang tanong sa akin habang tinutulongan ko siya ayosin ang suot nitong pants. Hanggat maaari ayaw ko iparamdam sa kaniya ang pang e-i spoiled sa kaniya baka lumaki pa itong spoiled brat. "Nak, ang America. Ano kasi, place iyon at malayo. Need pa natin sumakay ng airplane para makapunta doon. Sige ka gusto mo bang marami kang bitbit kapag nag biyahe na tayo?"

“Sabagay, rinig ko kasi ay sadyang malaki raw ang ar* ng mga Amerikano kesa ng mga Pinoy. Amerikano ba si Connor, Shy?” “Alien,” sagot niya na hindi nag-iisip. “Huh?” “Huh? Ah ano… hindi, Pinoy siya.” Sabi ni Shy. “Pero yung mga kalolo-lolohan niya ay foreigner.” “Wow. Kaya pala. Pero in fairness, sobrang gwapo ni kuya Connor. Tipong mukha siyang taga ibang bansa dahil sa hubog ng katawan niya, pero makikita sa mukha niya na Asian pa rin ang itsura niya.” Sabi ni Ara.

Kung nagbabago lang ang shape ng pupil or kahit mata ng tao, baka literal na naging hugis puso yon. "Hindi. Yung color nya kasi hindi naman ganon kaputi, unlike ng americans na may cold weather, hindi din ganon ka-point ang ilong nya, saktuhan lang ang tangos, and he's skinny, commonly sa mga americans, well built or malalaki ang katawan, because of their environment and food. Kaya hindi american yan, i know." Inirapan naman nya ko kaya tinawanan ko sya. Nainis nanaman sya sakin.

KOnting-konti lang din naman dahil nangungupahan lang naman sila. Halos kalahating araw lang ang paglipat at paghahakot ng gamit. Mabilis naman ang kilos ng mga lalaking Amerikano. Masaydong malawak ang bahay dahil wala pa halos kagamitan doon.