Novel & Cerita Amerika

Kung nagbabago lang ang shape ng pupil or kahit mata ng tao, baka literal na naging hugis puso yon. "Hindi. Yung color nya kasi hindi naman ganon kaputi, unlike ng americans na may cold weather, hindi din ganon ka-point ang ilong nya, saktuhan lang ang tangos, and he's skinny, commonly sa mga americans, well built or malalaki ang katawan, because of their environment and food. Kaya hindi american yan, i know." Inirapan naman nya ko kaya tinawanan ko sya. Nainis nanaman sya sakin.

Hell no! *****

"Noong ika-22, sinabi nila na binisita nila ang red-light district ng DC at sinundan sila ng isa sa mga puta hanggang sa bigyan siya ng pera. Ang sabi nila lahat ng babaeng Amerikano ay mura.” “Sa F******k noong ika-28, sinabi nila na ang mga kalye ng Amerika ay puno ng basura at ito ang pinakamaruming bansa sa mundo. Sinabi nila na ang mga Amerikano ay ang pinakamarumi sa lahat ng tao." "Noong ika-apat ng Oktubre, sinabi nila na ang mga Amerikano ay nakatira sa mga hamburger at lahat tayo ay napakataba at baliw."

Napayakap tuloy siya sa sarili. Iba talaga ang klima sa Amerika kumpara sa klima sa Pilipinas. Kahit na ganitong makulimlim sa Pilipinas at umulan man mainit pa rin. Para sa kanya mas maganda pa ring tumira sa Pilipinas. Mas lamang nga lang ang ekonomiya ng bansang America kumpara sa Pilipinas kaya marami ang nagnanais makapunta ng Amerika. She pulled off her sandals when she reached the dock. She walked down and sat on the edge, dancing her feet in the cold water.

sambit ni Adrian “Ahh, hindi, mahilig lang din ako sa pusa’t aso. Gusto ko sanang mag-alaga, pero… may taong allergic sa balahibo.” Sandaling katahimikan. Hinaplos ni Adrian ang ulo ng aso. “Iniwan na siya ng dating amo sa America. Nangako ako…” hindi pa siya tapos kanyang sasabihin at nagsalita na si Sofia “Galing sa pa siya sa America”

"Thank you for waiting. Let's resume the session." Napatingin ako sa napakalaking monitor na nakasabit sa pader. Halos mapasigaw ako sa gulat nang makita ang screen. Lima?! Limang banyaga na may iba’t ibang nasyonalidad ang sabay-sabay na nakatingin sa camera ngayon. Batay sa mga flag icons at pangalan sa gilid ng screen, may isang matandang Amerikano galing sa New York, isang babaeng French, isang lalaking German, isang British, at isang mukhang Italian.

Binuhos niya lahat ng kinain kanina. “Pasensiya na talaga.” Narinig niyang hinging paumanhin ni Maxine nang lumabas siya ng banyo. Nakasiklot ang mga kamay nito habang nakapameywang ang lalaki. Kumunot ang noo niya nang makita ang basang-basang shirt nito. Nahiya siya sa ginawang pinsala. Kakauwi lang galing sa Estados Unidos at iyon agad ang binati niya. “I’m sorry, Ambrose. Hindi ko sinasadya,” halos mapupugto ang hininga niyang sabi.

Huminga ng malalim si Jerra, kinuha ang telepono, at sinabi sa mataas na boses: "Tay, bakit ang aga mo akong tinawagan at hindi ka pa nagpapahinga?" Given the time difference between the United States and China, it should be night time in the United States at this time. It's right to be deep, so Jerra deliberately showed confusion about this phone call. "I've already arrived in Europe." Elinor said with a smile.

Wala yata siyang maiipintas sa Amerikanong ito. Nang nasa tapat na sila ng pinto ay bumukas ito ng kusa. Kaagad namang pumasok ang Amerikano. Nakakamangha talaga. High-tech ang bahay nito. Sumunod na lang din siya rito na hindi mawala-wala ang pagkamangha sa mukha niya.

Humanap ka ng babaeng magpapasaya sa'yo at mamahalin kang tunay. Ikaw lang ang lalaking mamahalin ko habang buhay. Nais ko ring malaman mo na ibinenta ko na lahat ng mga ari-arian na minana ko sa mga magulang ko kasama na rin ang Mansyon, magtutungo kami ni Tiya Olga sa Amerika at doon na maninirahan. Nais ko ring bisitahin ang lugar kung saan ka lumaki, New York City ba iyon?