Novel & Cerita Anekdota Halimbawa Ng Estudyante

saad ko "Baka may dahilan" saad pa nito at teka kailan pa ito pumanig sa kabila "Hoy kahit anong ialok nila sayo wag mong kunin ha?" Saad ko sabisabi kasi dito na ibibigay nila ang iyong hiling pero may kapalit Habang naglalakad kami nakatingin agad saamin ang ibang studyante ano pa bang aasahan mo eh nandito ako

Tumawa naman sya ng mahina bago sumandal muli Ang cute nilang pagmasdang walo. Si Kurt at Aya na masayang nag kukwentuhan sa gilid. Sila Carlos at Chia na kumakain ng sabay sa isang sulok. Habang sila Ethan at Ira, nag aaral ng sabay. Habang sila Kale at Zane ay nag haharutan Let our response be, SANA ALL "Ang cute nyong walo" bigla kong sabi kaya nilingon nila ako

Sabi ko nga, she is nice. "Anyways, 'di ka naman talaga bagsak, pero nagcomply ka kung ibang studyante siguro 'yan, hindi na hahabulin pa dahil pasado naman sila. Ang sipag mong estudyante, I like that." Ngumiti ako sa sinabi nya, nacompliment pa nga hahaha! Patuloy lang siya sa paghalo ng kape habang nakangiti pa din. Nakakawindang naman 'to. Siguro may naalala siyang best memories o nakakatawang katangahan niya kaya siya ganiyan?

Lumingon sa akin si Ena at hindi man lang nangingiti sa pagpapapansin ko sa kaniya! I rarely said those words! Those were the words that usually came out from the mouth of the typical lazy students! Pagod sa pag-upo at half-hearted na pakikinig sa discussion. Hindi naman ako ganoon at nang ginawa ko iyon ay hindi man lang siya natawa! Isn't it funny that I am imitating those lazy ass? And why do I need to explain it that it was a joke?

"Don't worry Teacher Merranie. I don't want to offend anyone dahil lang sa na-inheret kong kagandahan galing sa mga magulang ko. BUt it's okay. Magaganda rinn naman kayo, mas maganda nga lang naman ako" imbes na manahimik, dinagdagan pa niya ang kanyang pagiging narcissistic. Ang mga nanahimik ng mga studyante aay napatawa na naman. At dahil, malapit na matapos ang kanilang Psycology subject, ay hinayaan na lang ito ng Guro. Total, sanay na siyang ganito ang personalidad ng Presidente.

Malakas nitong sabi dahil medyo malayo-layo na ako. Marami pa namang mga studyante ang nakarinig at nasa hallway. Nakatingin ang karamihan sa akin pati kay Mathew, bukod sa kilala ito dito sa buong campus, top 1, mr. University at pogi, napaka-bait pa nito. Kaya hindi ko masyado ito pinapansin kasi hindi kami bagay. Naramdaman ko na lang itong nasa tabi ko na saka ako inakbayan. Napaligon naman ako sa mga studyanteng naghiyawan, may ibang nagvideo pa at may narinig pa akong sinabi ng isang babae.

Akala ko aabot sa limang daan 'yong pamasahe namin. Nakita kong palihim na tumatawa 'yong mga kasama naming estudyante, may naka irap, may nakakunot noo at meron namang nakasimangot. "Anong mura? Mahal na 'yan para sa mga ordinaryong estudyante, pero kong para sa'yo na isang senyorita, talagang mura lang." Aniya kaya kumunot ang noo ko, mahal na ba 'yang 9 pesos? Medyo naawa naman ako sa driver, ang mura lang pala ng pamasahe namin to think na madaling araw palang ay namamasada na sila. Hindi man ako nakaka labas pero alam kong madaling araw palang e nagtatrabaho na sila, hindi naman ako gano'n ka ignorante.

Napakuno't na lang siya ng noo nang makita nila ang kawawang estudyante na harapang binu-bullly ng mga kapwa nitong estudyante. "Ok lang sana kaso naman obvious na obvious ang pagka-pobre niya," Napapalatak ito habang nakataas ang isang kilay. "For me, it's not ok, and look at her rotten shoes. It's absolutely unacceptable. Like eeeewww! Ano na lang sasabihin sa atin ng ibang school when they see students like her coming in and out of this place?" dagdag na lait pa ng kasama nito.

*** MABILIS na natapos ang klase at wala naman kaming masyadong ginawa—puro mga nakakaantok na discussions lang at mga seatworks na hindi naman masyadong mabibigat. Pagkatapos ng last subject ko, lumabas ako ng silid-aralan at napansing maraming estudyante ang nagkalat sa buong unibersidad. Marahil ay ganitong oras din ang dismissal nila kaya't paniguradong mahihirapan na naman akong mag-commute nito sa sobrang dami ng kasabay sa paghihintay ng jeep.

Buti na lang kayang-kaya ko i-self study ang subject niya kaya nakakasagot pa rin ako tuwing may test. Nagtungo na ako sa ulit sa library para doon matulog. Tahimik kasi doon dahil bihira lang ang mga estudyanteng nagbabasa ng libro. Kadalasan, sa internet na sila naghahanap ng mga gusto nilang malaman.