Ang Aking Kaibigan Tula นิยาย & เรื่องราว

“Why naman 'di mo sinabi sa ’min ni bakla? Like, duh? We're BFFs, right?” Tinaasan pa siya nito ng kilay. Dahil sa kakulitan ng dalawang kaibigan ay napasinghap na lang si Kaia saka sumusuko ang anyong tumingin sa mga ito. Well, obviously tama ang dalawa.

malalakas na tawanan ng aming mga kaibigan. “Tara na iwan na muna natin tong mga love birds na to para naman makapagsolo at nag magka igi na hahaha” sabay sabay ng tumayo ang mga ito nahihiya pero napapangiti pa ako sa kaniyang mga kaibigan.

Maamo ang mukha at parang napaka-inosenteng tignan. Hanggang sa napag-alaman ko mula sa isang kaibigan ko ang tungkol sa kaniya. "Pare, nakikinig ka ba sa akin? bakit parang tulalang-tulala ka diyan? sino ba kasi ang sinusulyapan mo diyan?" ani ni Kit sa akin, ang kaschoolmate at kaibigan ko. Kasalukuyan kaming nakaupo sa loob ng canteen, upang kumain ng lunch namin.

Hindi ko alam kung hihinga na ba ako nang maluwag o patuloy kong pipigilan ang paghinga ko. "O-Of course, Raf, kaibigan kita and we're classmates and buddies since freshman year," pang-aalu ko sa kaniya. Emphasizing the word kaibigan para sana hindi na niya ipagpatuloy ang kung anong sasabihin niya.

Anito, na bakas ang sobrang pag-aalala sa kaibigan. "Well, were here now. kakauwi lang namin, tumawag ako kaagad sa'yo kasi naalala kita at balita ko ikakasal ka na daw sa prince charming mo! loka ka akalain mo of all this years kayo din ang magkakatuluyan." Aniya, sa kaibigan. "Ang mabuti pa magpapahinga na muna ako tapos tatawag ako ulit sa iyo, dahil marami kang iku-kuwento sa akin!" Ani Joan sa kaibigan. "Yeah, yeah, sure. Sige na magpahinga ka na muna. bye!" Paalam nang kaibigan sa kaniya.

Inalalayan siya ng mga kaibigan niya na maglakad palabas ng bakod. "Ikaw kasi, Telay. Sabi sa'yo na 'wag mong gawin 'yon. Ang tigas ng ulo mo. Pati kami damay sa masamang ugali mo," rinig kong sabi ni Mica. Bakas ang inis sa boses niya. Tingin ko nga ay gusto na nilang pabayaan ang kaibigan na hindi naman sila tinuring na mga kaibigan talaga, kun'di mga alalay.

Nauutal kong sabi at yumuko saka tumingala ulit para tignan siya. Lumapit naman siya sa akin at tinapik ako sa balikat. "No problem. We're friends, right? Basta ang magkakaibigan ay nagtutulungan." Napangiti ako sa sinabi niya na ikinahinga ko ng maluwag.

super confident pa niya'ng sagot sa kanyang kaibigan. "If you say so, basta iba talaga ang aking kutob eh,"dagdag ng kanyang kaibigan. "At anong kutob naman iyan aber?" napalabi pang tanong ni Tyla sa kanyang kaibigan, ngunit nagkibit balikat lamang itong tumingin sa kanya. "Oh see! hindi mo alam, kaya tumigil ka nalang dyan," singhal niya at nagpatuloy na sa kanilang pinag-planohon.

mabilis pang tanong ng kaibigan ko halatang inaabangan ang bawat kong sabihin sa kaniya. “Meron siyang tattoo sa kanang dibdib isang Agila,” wika ko. Natatandaan ko iyon habang inangkin niya ako dahil hinahaplos ko iyon at gustong-gusto rin niyon ng estrangherong kasiping ko. Ang hot kasi nitong tingnan habang umuulos sa ibabaw ko kaya sa tattoo niya ako nakatitig habang sumasayaw kami sa makamundong pagnanasa.

Sa palagay niya ay kasing edad ito ng babaeng natumba, maganda din at morena. “Don’t touch my friend with your filthy hand!” Asik nito sa kanya. Nag aalala na bumaling ito sa kaibigan na nakatulala pa. “Come on, Aika. Stand up!” Tinutulungan nito na tumayo si Aika. “Tell me, tinulak ka ba ng babaeng ‘to?” “Nagkakamali ka, miss. Hindi ko tinulak ang kaibigan mo—“