Ang Alamat Ng Pinya Story の小説・ストーリー

Hindi alam nina Rhylle at Tina. Na ang pinakamapanganib na yugto ng kanilang kuwento... Ay papalapit na. To be continued...

Pinaandar na niya ang sasakyan at mabilis na tinungo ang address. Kailangan niyang bilisan dahil babalik pa siya sa ospital para tignan ang kalagayan ni Athena. Mga kalahating oras din ang kaniyang byinahe at nakarating siya sa bahay na kasing laki ng bahay nila ni Princess ngunit iba na ang desenyo. Hindi na nakatapat sa bakanteng lote ang balkonahe dahil nasa pinakang harapan na ito ng bahay.

Damn that Pablo Escobar! Tumigil siya sa isang high end na elevator condo. Maganda ang lugar ngunit hindi lahat ay kayang manirahan dito. Samantalang si Paulina naman ay hindi mapakali, paroo’t parito siya sa sala ng condo. Ibinigay niya ang room number at inaasahan susunduin siya ni Esteban ngunit laking gulat niya ng mag-text ito at sinabing hihintayin na lang siya sa baba. Wala pang lalaki ang nakapunta sa condo niya at gusto niyang ito ang maunang makarating doon.

Ang pinakamatamis na pinya na ang origin ay nagmula sa isang parte ng kabikulan, sa bayan ng Daet, Camarines Norte. “Well, iyan ang pag-uusapan namin, lola. I have an appointment with him any time this week. And he already gave me his assurance that we will have a closed deal regarding our negotiation a week ago. Formality na lang ang kailangan. And of course, the contract signing. Kaya naman ipinahahanda ko na rin ang kontrata.”

Napapailing na lang si Owen sa kaniya. "Saan ba kayo nakatira? Sabihin mo sa akin ang address niyo." Sinabi naman ni Czarina kung saan ang address nila at makalipas ang ilang minuto ay nakarating na sila sa subdivision nina Czarina.

"Naku, pasensya na po, Aling Mumay, pero nag mamadali ho kasi ako, eh. Pwede ko nalang po bang makuha ang address ng Center na sinasabi ninyo para makausap ko nalang po siya?" "Ay, ganoon ba, ineng? Sige, kung hindi na kita mapipigilan, eh, wala na akong magagawa," aniya bago bumagsak ang mga balikat. "Batid kong may hindi magandang nangyayari kaya gustong makausap ni Kristel si Tiya Pina." Tumango-tango siya. "Ang tinutukoy kong Center ay nasa harap lamang ng isang Unibersidad sa bayan kaya hindi ka mahihirapang hanapin iyon. Halos lahat ng taga rito ay alam kung saan iyon."

“Malapit lang kami sa Parañaque. Pupuntahan ko siya so, don’t worry. Can you give me the exact address of her asshole boyfriend’s workplace?” Pagkabigay sa akin ni Yannie ng address ay mabilis na akong umalis para magtungo doon. At habang nasa biyahe ay paulit-ulti kong sinusubukan na tawagan si Veron. Pero hindi ko pa rin ito ma-contact dahil nakapatay na ang cellphone nito ngayon.

Kaya naman dali-dali kong kinuha ito. “Hala, bakit kaya?” Tinignan ko ang address at nagkamali nga. Instead na 706, naging 709.” “Mukhang nag-aayos ka ng gamit?” Napatingin ako sa kanya kasi napansin kong tumitingin siya sa loob ng pinto.

Tungal niya na parang pusa "Hala? Dhai! 2016 pa ang documents niya rito. What makes you think na alam ng school na ito kung nasaan na siya ngayon! " Napaupo si yana sa upuan at bakas sa kaniyang mukha ang pagka dismaya. Tamad akong napaupo sa tabi niya "Hanapin na lang kaya natin siya kung saan siya pinanganak?" "Paano?" Nakangusong tanong nito I started scanning the notes and i suddenly stop at the last page of it. "Here" i pointed out to the last words i saw " Sa Angeles, Pampanga"

Na nami-miss niya ako. But I could not forget. I could not forgive. “Ang Papa mo, hinahanap ka niya. Gusto ka niyang makita.” Kinuha ni Tita Maria ang bag at naglabas ng nakatuping papel. Inilagay niya iyon sa mesa papunta sa direksyon ko. "Number niya 'yan. Address niya. Nakatira siya sa maliit na apartment sa Quezon City. Hindi maganda. Pero 'yun lang ang kaya namin."