Ang Kapitbahay Novels & Stories

pahayag ko bago inabot sa natulalang matandang lalaki ang banana cake na gawa ko, nang may marealize ako. "Wait? Paano mo nalaman ang pangalan ko?" baling na tanong ko kay guwapong kapitbahay na nakakunot ang noong nakatingin sa akin. Mukhang wirdong masungit na kapitbahay ang tumira dito. "What the fuck are you saying? You're acting you never know me huh, are you planning something against me?" ani ni guwapong kapitbahay sa akin sa malamig na boses.

Handa na rin ako siyempre, pusturado na ko at sinadya kong magbihis ng maayos dahil bukod sa kumita ay may iba akong agenda. Hindi ko man gusto ang gayak ko ng araw na iyon at ilang na ilang akopero iyon ang payo ng kanilang kapit bahay. Sa ganung hitsura daw ay mahahatak niya ang ibang pumusta na kanya kahit may suki ng ibang kristo ang mga ito. Natural daw kase sa mga lalaki ang madaling mabulag at maging salawahan. Hindi ko na kinontra ang kapitbahay ko dahil totoo ang mga sinabi nito.

Ngumiti naman ito pabalik sa akin. "Asawa mo ba yan Basha?" salubong sa amin ng isa pa naming kapitbahay "Opo!" malakas na sagot ko sa kanya para umabot sa mga tenga ng mga marites naming kapitbahay. Nang makarating kami sa bahay ay agad kong sinalubong si mama ng yakap. Hindi kami nakapag-usap ng matagal noong nasa mansyon siya dahil may check up daw sya at kailangan niyang umuwi agad.

Bibihira na lang ang ganitong babae sa ngayon. " Tay, nakakainis po ang daming nakapark na naman sa kalsada at kabilaan pa. Hindi na naman ina-aksyonan ni Kapitan. Paano kung may emergency po edi, na tigok na bago pa nailabas ng highway." Natawa na talaga ako at hindi ko na mapigil pa, dahil nagsumbong pa talaga siya sa kanyang ama. Napatingin tuloy sila sa akin dahil sa pagtawa ko.

*** Sa Palengke *** "Nay, matanong ko nga pala. Sino yung nabanggit mong bagong salta na kapitbahay? Binata ba yung sabi mo kahapon?" Tanong ni Kathy kay Aling Dolor habang nakasunod siya sa kanyang ina. "Ah, yung kapitbahay natin.." "Talaga po nay? Nakita mo na ba ang kapitbahay?" "Si Alan ang nakakita, Di ko pa to nakita. Tanungin ko si Alan mamaya.. Pero sa ganda mong yan anak, tiyak na hindi lang ang kapitbahay ang makapapansin sa iyo."

May pagaalalang tanong naman ng kapitan. "Eh Kap, pasensya na po sa abala kaya lang po kailangan ko sana ng tulong nyo. Eh sarado na po kase ang mga tindahan at wala akong makatok , kailangan ko po sana ng gamot para sa mataas na lagnat Kap" "Naku ganun ba sino ba ang may mataas na lagnat ang amain mo ba? "Tekat maghahanap ako sa bahay, halikat pumasok ka muna" anyaya nito

-- 'Kapitan'-- ng kabilang barko. Hindi ko tuloy malaman kung babatiin ko siya or ignorin? Habang nagmumuni muni pa ako, bigla ko na lang narinig… "Halika na at ihahatid na kita!" Aniya, habang seryosong seryoso ang mukha. Nagulat ako at napatingin sa kanya. 'Ha?! Okay, ka lang!' Sa isipan ko, pero hindi ko ito sinabi.

Kapre! Dahan-dahan niyang ibinababa ang katawan at kinakapa ang lupa, naghahanap ng kung anumang pwedeng pangdepensa. Maya-maya pa’y bumangga ang kamay niya sa isang malaking bato. ‘Sapat na ba ito? Saan ko itatama? Sa noo ba? Tuhod? O sa—’ napalunok siya nang umabot ang mata niya sa ibabang parte ng nilalang. ‘Sa tuhod na lang!’

Mukhang nais pa ni Dok Hideo na maka kwentuhan ako kaya nagpatimpla siya ng kapeng barako para sa aming dalawa. Kahit taga Batangas ako ay hindi ko nakahiligan ang magkape. Alam ko kasi na mas lalo akong hindi makakatulog sa oras na uminom ako ng kape. Pero ang simbolo ng kapeng barako sa amin ay para sa mas mahaba pa at masarap na pag-uusap. Kung kinasanayan ng iba na uminom nito sa umaga lamang, pwes sa Batangas ay simbolo na isa kang mahalagang tao kapag inaya kang magkapeng barako ng mga tao doon.

"Tek-bah-lang is a group composed of rapists." Doon naman napaubo na si Kit sa kakapigil matawa. Chloe’s eyes daggered at Kit. Questioning. Then she glanced at me... at bakit parang bata na biglang napahiya? Hihilahin ko na sana sa tabi ko when she tilted her chin proudly, showing us the shallowed cleft on her chin. “What was that, Kit?” naniningkit ang mga matang tanong niya sa isa. “Nothing, Miss Chloe. Um, just a correction for the word. Tikbalang is a half-human and half-horse in Filipino mythical or folk sto—”