Ang Tunay Na Kaibigan の小説・ストーリー

I said "Allen that's the only thing that I can give to you. Pagmamahal ng isang kaibigan. Can we still be friends, right?". Nakangiting tanong ko kahit alam kong nasasaktan na siya ngayon Wala na akong iba pang maibibigay na pagmamahal sakanya kundi ang pagmamahal nalang ng isang kaibigan. Tumingin siya sa mga mata ko ng malungkot, ngunit umiwas siya ng tingin.

sagot ni Denver bago walang paalam na ini-off ang mic nito. Napangiti na lamang ako. Talagang maaasahan ko si Denver. Mabuti na lamang at sa halip na maging kaaway ko ay naging kaibigan ko siya. Yes. Kaibigan. Because starting today, I will consider him as my friend just like Tom. Wait. Mukhang dumarami na yata ang mga nagiging kaibigan ko, which is not normal for me. Ngunit hindi naman pala mahirap ang magkaroon ng dalawang kaibigan dahil may nahihingan ako ng pabor kagaya ngayon.

"Kaya kong ako sayo ayusin mo para hindi tayo mapaglamayan." "Wag mong isipin na walang nag mamahal sayo. Andito ako kaibigan. Sa samahan kita hanggang sa dulo ng iyong laban!" ngumiti ako sa kaniya at umiling dahil ayaw ko sanang magdrama. Binuhay ko na ang makina nang sasakyan ko at dahil magsisimula na ang palaro.

"Oh shit! ano ang aamin nito sa kanya?... na bakla talaga ito? Di kaya nagkamali cya ng tingin dito? Baka nga bakla talaga ang kaibigan nya! "A-ano yun bestfriend?" Yumuko ito at tumahimik... nag-aalangan pa itong sabihin sa kanya. Bigla nyang hinawakan ang kamay nito... "Wag kang mahiya sa akin bestfriend... kahit ano pa yang sasabihin mo ay matatanggap kita, I will support you kagaya ng pag-suporta mo sa akin. You can count on me!" Pag-aalo nya sa kaibigan. Gusto nyang iparamdam dito na andito din cya para sa kaibigan.

Parang naiiyak na sabi ko sa kaibigan ko. “Me too you, beshy.” umiiyak na sagot sa akin ni Joy. “How about me? Friend mo rin naman ako ah,” biglang tanong ni Ana na nakanguso na parang bata. “Makakalimutan ba kita. Syempre ikaw ang pinakapangit kong kaibigan na laging nandyan para sa akin.” Sagot ko sa kanya. “Sana dumating rin ang araw na gumanda na ang tingin mo sa akin, huhuhu.” umaarte na sabi sa akin ni Ana.

" Oo, nangako nga tayo sa isa't-isa! Pero ibang usapan na kasi 'to, eh! Kinabukasan ko na ang nakataya." Nangingilid na ang luha niya sa kakapaliwanag sa kaibigan. " Bakit ako? Buhay ko ang nakataya nung tulungan kita, but i did not hesitate!" sumbat pa rin nito sa kaniya. Nang mga oras na iyon ay pareho na silang napaiyak,wala na siyang ibang maisip na salita na pwede pang ipangtapat sa sinabi ng kaibigan, dahil wala ng hihigit sa sakripisyo ang ginawa nito para sa kaniya. Ngunit ano nga ba ang batayan para masabing tunay kang kaibigan? Depende ba sa laki ng pabor na ginawa ng isang tao para lang matawag kang tunay na kaibigan? Hindi ganoon ang pagkakakil

naluluha ang kaibigan. Ang totoo ay hindi naman na siya galit kay Lyn. May mga bagay na nagagawa itong masama ngunit hindi naman niya dapat kalimutan na naging kaibigan niya ito sa matagal na panahon. Naging kakampi din niya ito sa madaming laban sa buhay noon. Magkaibigan din ang kanilang mga pamilya kaya masakit din sa kanya na magwakas ang kanilang pagiging magkaibigan. Handa na siyang patawarin ito. Bibigyan niya ng pangalawang pagkakataon ang kanilang relasyon bilang magkaibigan. Ngumiti siya dito. “Sino ba naman ako para hindi ka patawarin. Kalimutan na natin ang lahat. Maaari tayong magsimula ulit. Kaibigan kita noon at hanggang ngayon.”

Pero nasaktan pa rin ako at nanghinayang kasi nitong huli mas nakilala ko pa siya bilang kaibigan. 'Siguro kung sakali na nabuhay pa siya ng matagal, hindi man namin maibalik 'yung dati. Alam ko mas magiging mabuti kaming magkaibigan?" "Tama ka, siguro nga? Saka kahit paano may pinagsamahan rin kayo at higit sa lahat. 'Hindi mo pa rin mababago ang katotohanan na siya pa rin ang Ina ni VJ.

Wala itong pag-aalinlangan sa kahit na sinong kaibigan nito. Si Troy ang uri ng tao na kapag nakuha mo ang loob, buong puso niyang ibibigay ang kaniyang tiwala at loyalty sayo. Maasahan mong hindi ka niya iiwan sa ano mang laban. Madalas man itong magreklamo, pero hindi ito ang klase ng kaibigan na iiwan ka sa ere. Handa nitong ibuwis ang buhay para sa pagkakaibigan. Napangiti si Dark.

Naguguluhan ako at the same time natatakot ako! Paano ba pakisamahan ang isang taong hindi mo mahal? Paano ba pakisamahan ang isang taong ang turing lang sa kanya ay isang kaibigan? Ayaw kong biguin si Arnold! Masyado siyang mabait para talikuran ko!