Angels And Demons Cast の小説・ストーリー

"Finally, you're both together now. Naku Ciel, kung alam mo lang kung anong impyerno ang pinagdaanan nitong kaibigan namin noong maghiwalay kayo, pati kami ni Dom, damay sa drama ng buhay niya." "Its water under bridge now. Bumalik na siya sa akin, and I won't ever let her go again. Anyway, thank you for coming mga bro." "Mapapalampas ba namin itong napakasayang araw ng buhay mo. No way." Natatawang sabi ni Dominic. "Nga pala, tumawag si Ava kanina bago kami pumunta ng simbahan, hindi mo raw sinasagot ang phone mo.."

Halos mapalundag ako ng biglang bumukas ang pintuan at iniluwa non si Ate na nagmamadali at sumisigaw na tinatawag ako. Napahawak ako sa dibdib ko dahil sa gulat. "Charlene!!" "Ate.." "Nahuli na nila yung suspek!" "Ha?" gulat na sabi ko. "Tumawag sa akin si Dylan. Nahuli na daw nila yung suspek!" napayakap pa si Ate sa akin sa sobrang saya. "Pa-ano?" "Hindi ko alam pero, mag pasalamat na lang tayo Charlene! Safe ka na!"

At kahit gusto kong magsuot ng sako o garbage bag para lang inisin siya, again, wala akong choice. "Stop frowning." Napalingon ako ng marining ang malalim niyang boses. Damon the demon. Nakatayo siya sa may entrance. Black suit. Black tie. Black shoes. Black everything. Typical devil. Napairap ako. "Stop existing." rebat ko sa kaniya. I saw him smirk habang naglalakad papalapit sa akin. "You look beautiful." Napakunot ang noo ko.

Kung gayon ay nasa impyerno na ito at pinapamunuan ang kaniyang sinasakupang mga demonyo? Paulit-ulit na napabuga ng hangin si Allyce. Gusto niyang magsisi sa nagawang maling kasalanan sa pagpapakasal sa isang demonyo subalit iba ang sinisigaw ng kaniyang puso. Tila tama ang lahat, tanging ang kaniyang isip lang ang kumukontra sa lahat. Dahil ba isa siyang relihiyosang babae? O baka hindi niya lang tanggap na isang demonyo ang napakasalan niya. “Tapos ka na riyan, Allyce?”

Siya ang nasa unahan kaya naman siya na ang nakapihit sa seradura ng pintuang bakal. Sinalubong kaagad kami ng malakas at malamig na samyo ng hangin sa pinakaitaas na bahagi ng gusali. Ngunit hindi lamang pala iyon ang nakaabang sa 'min. Dahil mayroon pang limang death angels ang nakatayo sa tip ng railings ng rooftop. Tinatangay ng hangin ang kanilang mga itim na kasuotan, mataas na rangko ng reapers ang mga ito base sa coat na kanilang suot. Kung mg assistants at security personels lang ang mga ito'y simpleng black suit at skirts lang ang kanilang isusuot. Iyon ay base na rin sa aking napansin sa loob ng ilqng daang taong pakikipaghabulan sa kanila. I smirk as I laid my eyes to all of them

He smirked. “I haven't introduce myself yet, Angel is the name.” He look at me. “An Angel without wing but can give you a ride to heaven. If you want to... be my guest.” Tatayo na sana ako para sapakin siya pero agad akong napigilan ni Sargeant. Bumulong sa akin si Sargeant na habaan ko ang pasensiya ko. Sumenyas si Angel Ratchasi. Lumapit naman sa kaniya ang isang waitress. “Lady, can you get one more bottle same as the brand of liquor they're drinking—

"Sssh tahan na... iyak ka ng iyak nagiging iyakin kana." "Ewan ko sayo!" "Nagpapalambing ka lang eh..." "Heh! Naiinis ako sa inyo!" "Huwag ng mainis ang Angel ko na malambing, maganda, matalino, mabait kahit na madalas ay m*****a." "Uy mapanglait natu! Mabait kaya ako! Ikaw iyang Kj, OA sa kaartehan at madalas ay suplado!"

I hate it that I can't read his mind. There's no malicious reason. It's just that... That... Bakit nga ba? Arghhh! Basta! I just turned my gaze in front. "Kelvin Washington, the third; Bharra Lei Demille, the fourth and William Crost, the fifth. We are the Angel's Dawn and I am hoping to get to know you all. That's all. May you enjoy our performance tonight." After that, he went to his member and prepared already.

Habang siya kasama sina Michael at Raphael ay nagsisipagtrabaho na. They were named by their mother after the four most popular archangels who are depicted in the Christian Bible. At doon narin nila hinango ang pangalan ng grupo nila. Si Christian ang nagsaayos ng lahat ng kailangan nila. Isang taon lang ang gap nilang apat sa isa’t-isa kaya ang turingan nila ay parang magkakaibigan narin. O mas tamang sabihing sa ganoong pag-uugali sila pinalaki ng kanilang ina, si Anita.