Novel & Cerita Ano Ang Kapayapaan

"It's under your name, but under a new identity. Isang lugar kung saan pwedeng maging payapa ang alaala ng ina mo." Naramdaman ko ang panunubig ng aking mga mata. Sa lahat ng ginto at kapangyarihan na nakuha namin, ang kapirasong lupang ito ang pinakamahalagang pamana na nakuha ko. Ito ang pagpapatunay na ang lahat ng pagdurusa ay may katumbas na kapayapaan.

Natawa ang lahat ng taong nakakaalam kung ano ang balak niya bago pa siya makatapos sa pagsasalita. “Hindi ba parang masyado kang sakim, tanda? Isang tunay na kayamanan ang isang bloody panacea polypore.” “P*ta, one in a million ito at nasa isang bilyon ang halaga nito.” “At binawasan mo ng kalahati ang halaga nito!”

Mostly naman Kasi, karaniwan naipapakahilugan na yannating pafhanga ay pag ibig na. Pero ang tunay na pag ibig ay Isang complete sharing of happiness, love and sacrifices. Kung Wala niyan, walang trill di ba?" At pagkasabi niyo'y tumawa ng tumawa si Carla. Ngjmiti lang Siya, ninamnam na mabuti ang narinig at pagkatapos ay biglang iniba ang usapan. Bat narito ka e office hours?"

sagot ni Nigel. "Imposible!" ani Mallory. "Masakit ang pagmamahal." Mabilis naman na sumagot ang isa. "Not really. Love is designed to give pleasure, happiness, joy, gratefulness. Lahat ng magagandang emosyon at bagay sa mundo ay all-in na sa love." "Paano naman 'yung ibang nasasaktan?" "Then, that's the man's shortcomings. We do wrong, intentional or not."

Napakunot naman ang noo ko at napatango bago nagsalita. "Bakit mo pa ako nilapitan kung pauwi kana?" tanong ko naman at bahagya rin akong natawa. "Wala lang. Hindi ko kasi matiis kung bakit ka nakangiti at mukhang masayang-masaya. Sino ba dahilan niyan?" sunod-sunod naman niyang sabi at tanong. Muli naman akong natawa at napailing. "I'm just happy. Ano'ng meron sa pagiging masaya? Dapat ba may involve na tao para maging masaya ang isang tao?" tanong ko naman habang nakakunot ang noo ko.

"Huwag kayong mag-alala. Ilang beses ko nang nalabanan si Paya. Bakit ko siya tutulungan? "Ang pagkakabit ng mga warship ay tila pinakamainam. Subalit may malaking kapintasan ang paraang ito. Kung may mangyaring aksidente, mawawalan ng kakayahang umangkop ang mga warship. Ang mga warship ay magkasama sa hirap at ginhawa."

Kahit naman nga sa mag-asawa o magkapatid, araw-araw ay may nadidiskubre silang bagong ugali kahit kasama na nila sa iisang bahay. Ayon kay Maya, "Ligaya ang nagsisilbing pagkain ng kaluluwa, bahay ng pagiisip at kasuotan ng damdamin. Basic needs na kailangan mo para ka maging tao. Kung wala ang ligaya, nasaan ka kaya? Pipiliin mo bang tumawa ng sampung beses ng wla kang saplot ng kaligayahan?" Tuloy pa niya, "Pipiliin mo bang sumaya sa napakaraming pagkain na nakahanda sa iyo pero gutom ka sa kaligayahan dahil wala sa harapan mo ang minamahal mo?"

"Bakit? Natamaan ka ba?" "Sort of.Yeah you're right,I almost have everything.But sometimes, I ask my self the same question that you're asking me.Am I really happy? The are times that I'm really exhausted because of work and it feels like hanggang kailan? Hanggang kailan lahat ng sakripisyo na ginagawa kong 'to? It feels like there's something missing.Like-- I'm not totally contented." "Money will make you powerful but you can't by happiness that you really need."He uttered.

All she knew was she was too happy right now. Pakiramdam niya ay parang bumalik siya sa panahong iyon, pero mas magaan na ngayon ang lahat. Wala na iyong bigat na dala niya dati, wala na iyong pagod na parang walang katapusan…ang meron na lang ay saya at contentment. May asawa siyang subrang maalaga. May asawa siyang palaging pinaparamdam sa kanya kung gaano siya kahalaga.

Scared I wanted to laugh out of anger, despair, and hoplessness. Bakit ko nga ba kailangang pagdaanan ang lahat ng ito? Ilang beses ko nang naitanong sa sarili iyan. And just like the previous times, I still couldn’t get an answer. Being happy is a luxury to me. Simple lang naman sana ang gusto at pangarap ko - ang mamuhay nang payapa at tahimik. Pero kahit iyon ay tila kay-ilap at imposible.