Novel & Cerita Ano Ang Kapayapaan

“Paano kung balang araw mapagod ka? Paano kung maisip mong nasayang lang ang oras mo sa akin? Paano kung magbago ang lahat?” Umiling ako nang matatag. “Hindi ako mapapagod, Lyka. Dahil ang pagmamahal ko sa iyo ay hindi nakabase sa kung ano ang meron ka o kung ano ang maibibigay mo. Ito ay nakabase sa kung sino ka—ang mabait na puso mo, ang katapatan mo, at ang kapayapaang dala mo sa buhay ko. Ang pagiging mahirap ay isang kalagayan lamang, ngunit ang iyong pagkatao ay walang katapusan at walang katumbas.”

"Iniisip ko lang po kasi, baka naman may kakaibang allergy kayo sa mga simpleng salita." "It's called efficiency, MAgtanggol. I don't waste time on trivial observations," seryosong sagot niya sabay iwas ng tingin, at sa kinakain ulit tumuon.. "Eh bakit po ang kape niyo palaging walang asukal?" usisa ko ulit habang nakatayong nagmamatyag sa tabi ng lamesa. "HIndi po ba kayo napa-paitan sa buhay niyo? Sa probinsya po kasi namin, kapag mapait ang kape, ibig sabihin may matinding pinagdadaanan ang umiinom."

tanong niya, ang boses niya ay halos hindi na marinig. "Dahil alam ko na sa ilalim ng lahat ng yaman at galit na 'yan, may taong naghahanap ng kapayapaan na hindi mo mahanap sa pera mo," sagot ko habang tumingin ako sa kanya nang seryoso. "Wala kang alam sa kapayapaan, Tanya, kaya huwag kang magsalita na parang kilala mo ako nang lubos."

Chapter 74 “Doon sa tanong mong anong mapapala natin kung sisimulan natin ito?” pagpapatuloy niya at nanatili akong tagapakinig. ”Kailangan bang kapag nagmahal tayo ang iisipin natin ay kung anong mapapala natin? Doon palang sa pagbibigay laya sa nararamdaman natin at pagiging masaya sa hatid ng pag-ibig sa buhay natin ay di pa ba sapat iyon na gantimpala natin? Kapag nagmahal tayo, ang sana isipin natin ay kung ano ang kaya nating ibigay at hindi iyong kung ano ang mapapala natin sa kaniya dahil kung ginawa natin iyon, hindi siya ang minahal natin at hindi tayo nagmahal ng iba kundi ipinakita lang natin ang pagkamakasarili. Sarili mo pa rin ang minahal mo at hindi siya.”

alam ko na Ang meaning ngayon no'n. Yung tipong handa ka ibigay Ang lahat ng makakapag pasaya sa kanya nang walang hinihinging kapalit. Yung tipong, Masaya ka na kahit walang label, Basta nariyan lang sya sa tabi. for me, Masaya na ako nang tanggapin nya akong muli sa Buhay nya. Masaya ako dahil nagkasundo at nagkaayos na kami. Hindi man as a couple but I'm happy because we're friends after what I've done to her.

"Paano kung pagod na akong lumaban?" "Ang kapayapaan, hija, ay hindi ibinibigay nang kusa. Ito ay kinukuha," mariing sabi ng matanda. Tiningnan rin siya nito ng direkta sa kaniyang mga mata. "Nakikita ko sa iyong mata ang pagka balisa. Sinasabi mo sa sarili mo na okay na kayo, okay na ang buhay mo. Sinasabi mo na malapit mo nang makuha ang katotohanan. Pero tandaan mo... ang katotohanan ay parang araw. Nakakasilaw ito kapag biglaang lumabas. At ang mga taong nakasanayan na ang dilim ay gagawa ng paraan para takpan ang liwanag na iyan."

Lumapit siya sa asawa niyang nakahiga at hinarap kami. "Wala namang ibang bagay na maipapalit sa kapayapaan. Isa itong bagay na kung saan sa sarili dapat magsisimula. Ang kapayapaan ay hindi basta-bastang nadadaan sa madugong labanan."sagot ko pero ngumisi lang siya.

Walang problemang iniiip, walang taong sisira ng araw mo, at hindi ka magkakasakit dahil hindi marumi ang kapaligiran mo. This made me think why other people are contented of what they have is because it doesn’t cause them harm. Kahit na maliit na bagay lang at common sa ibang tao ay masaya pa rin sila na mayroon silang ganoon at hindi na naghihingi pa ng pandagdag. Siguro ay dahil sa alam nila na masama kapag nasobrahan. Na dapat ay makuntento lang kasi maaaring ang pagiging matakaw mo ang maglalagay sayo sa panganib. Ang sarap palang maging malayo sa lahat. Pati ang pangangarap na mamuhay nang payapa ay hindi pala imposible. Hindi imposible kung tatakasan mo ang lahat at tatalikuran mo ang

Ngunit kung pinipili mo ang kaligayahan ng iba sa kapinsalaan ng sarili mo… iyon ang mas malaking sakuna. Your being happy and fulfilled in life will make you a better human being. Kapag masaya ka, mas marami kang maibabahagi sa iba. Kung miserable ka, mas marami kang ipapasa sa mundo na pait, galit, at lungkot. Sa ngayon, wala akong kasiguraduhan kung ano ang gagawin ko. Maybe… I’ll just go with the flow? Basta’t huwag lang masaktan, huwag lang masaktan nang sobra.

May kasiyahan at kapayapaan pa kaya sa buhay nila? Magkakaroon pa kaya ng kapatawaran para sa isa't isa? Mapipigilan pa kaya ang mga masasakit at masalimuot na mangyayari dahil sa isang paghihiganti? Buhay ang kinuha at buhay din ang magiging kapalit. Pinaglalaruan ng isang tinig. Boses na nakakapangilabot. Paulit ulit na naririnig at kapag narinig mo ito magtago kana, dahil ikaw na ang susunod.