Ano Ang Pagmamahal Sa Bayan นิยาย & เรื่องราว

Puno ng pagsuyong wika ni Vincenzo kaya ngayon ko mas lalong naramdaman ang assurance. Napakakampante ko lalo dahil alam ko na totohanan na ito lahat at papunta na kami sa dati rating pinapangarap ko lang na buhay. Sa masayang buhay hindi dahil sa kayamanan at salapi nito kundi dahil sa buhay na puno ng pagmamahal. Pagmamahalan na wala ng makakapigil at wala ng makakatutol pa!

“Hindi kayamanan ang tinutukoy ko, kundi pagmamahal at kasiyahan sa buhay. Yung mga bagay na hindi natutumbasan ng pera.” “Sabagay.” “Alam mo ba noong nakilala ko ang lolo, lola at nanay mo, hindi naman sila mayaman eh, alam mo naman ang buhay ninyo doon sa probinsya diba? ni wala ngang maipagmalaki sa akin pero alam mo ba kung bakit gumaan ang loob ko sa kanila? kasi mayaman sila sa pagmamahal at iyon, iyon ang gusto kong maranasan mo.”

Simula sa araw na ‘to kailangan kunang tanggapin na hindi na kami para sa isa’t-isa. Ngayon ko napatunayan na mas mahal n’ya ang bayan kaysa sa’min ng anak n’ya pero alam kong tama lang ang ginawa n’ya.Dahil maraming mga tao ang umaasa ng pagbabago mula sa kaniya. Kinuha ko ang bracelet na ibinigay n’ya sa’kin.Napangiti ako habang inaalala ang araw na ‘yon.

Mahina ngunit malinaw ang boses nito habang nakatingin kay Raina, para bang bawat salitang lumalabas sa bibig niya ay matagal na niyang itinago sa sarili. Hindi raw pagmamahal ang isang emosyon na basta sumusulpot dahil may dahilan o kondisyon na natugunan. Hindi iyon parang simpleng equation na kapag may mabuting ugali, magandang mukha, at tamang timing ay automatic nang magiging pag-ibig. Para kay Jaxen, ang pagmamahal ay hindi resulta. Isa itong proseso.

Pero diyos ko, ang babaw pala ng pagkakaintindi ko sa salitang pagmamahal. Dahil ang tunay na pagmamahal ay hindi lang puro tamis at saya. Napatunayan ko iyon sa pinakamasakit na paraan, nang tuluyan nang sumuko at bumitaw si Mommy, at si dad, nang tuluyan siyang umalis at hindi na nakaya lahat…

Napapangiti na lang ako dahil sa dami ng energy nila. Maraming tao na din dito sa bayan, maraming pamilya at mga kabataan dahil papasko na. Masaya at maliwanag ang lahat, kahit malamig ang panahon ay ramdam parin ang init ng pagmamahalan na nakapaloob sa bawat isa. Palinga linga ako sa paligid habang masayang pinagmamasdan ang nakangiting mukha ng bawat tao na aking nakikita, Nagulat na lang ako ng biglang may umakbay sakin.

--- Aral sa mga Mambabasa Ang pagmamahal ay hindi nasusukat sa magagarbong regalo o matatamis na salita. Ang tunay na pagmamahal ay nakikita sa mga simpleng kilos—sa pag-aalaga, sa pagsasakripisyo, at sa paninindigan sa bawat pangakong binitiwan.

malambing na sabi ko sa kanya. Minsan ang pagmamahal ay hindi lang natin nakukuha sa pamilya natin. Minsan ay nakukuha at nararamdaman natin ito sa mga taong nag-aalaga sa atin. Tulad ko, ang yaya ko ang naging mommy ko. Siya ang nag-alaga sa akin, ang laging nand’yan sa akin kaya mahal na mahal ko siya. Hindi siya basta yaya ko lang dahil para sa akin siya rin ang mommy ko.

“I thought you are not like them. Akala ko hindi ka kagaya ng ibang nanay na mapanghusga. Nagkamali pala ako.” “Y-you’re wrong, hijo. Ginawa ko lang iyon dahil mahal kita . . .” mahinang wika nito. “Mahal? Ganito ba ang pagmamahal na sinasabi ninyo? It cost my own child’s life and almost got Isabella’s! Paano naging pagmamahal iyon, ha, Mama?”

Si Don naman biglang natahimik at huminahon. "Pasensya ka na ha... Pasensya na kung 'yong alam kong pagmamahal limitado lang sa pagmamahal na binibigay ko sa pamilya natin. Hindi ko naman alam na requirement palang magmahal ng ibang tao para maintindihan ka, para mapagsabihan kang huwag mo namang pabayaan 'yong sarili m-mo..." pumipiyok na wika.