Ano Ang Pagmamahal Sa Bayan Novels & Stories

“Handa na akong harapin ang lahat—basta kasama kayo.” Tumingin kami sa aming anak na payapang natutulog, at sa labas ng bintana sa malawak na siyudad na saksi sa aming tagumpay at pagmamahal. Alam ko na sa gabing ito, at sa mga susunod pang araw—kahit may mga hamon at pagsubok na darating—hindi kami matitinag. Dahil ang tunay na kayamanan ay wala sa laki ng bahay o dami ng pera, kundi sa pagmamahal na nagbubuklod sa aming pamilya.

Na mahal niya ito. Na mahal niya ito noon pa, hindi lang niya alam kung paano aaminin. Na ang takot niya ang naging dahilan kaya niya ito nasaktan. Na ngayon lang niya naintindihan na ang pagmamahal pala ay hindi lang pagprotekta, hindi lang pag-aalaga, hindi lang pagsunod sa bawat galaw nito mula sa malayo. Ang pagmamahal ay pagpili.

Hindi ko makakalimutan ang salitang iniwan niya sa akin, bago ko yakapin ang relasyon namin ni Kuya bilang magkapatid. Sabi ni Papa, hindi raw maaring tawagin na pagmamahal ang ginagawa natin sa isang tao kung wala 'yong kalakip na pagbibigay. Dahil maari tayong magbigay sa 'ting kapwa kahit walang pag-ibig. Ngunit, hindi tayo maaaring magmahal ng hindi nagbibigay. Simula no'n, lagi na 'kong nagpaparaya kay Kuya. Kailanman ay hindi ko na pinili ang sarili ko kapag pamilya na ang usapin.

A F T E R A W H I L E Namangha na lang akong nakatitig sa sinasabing bayan ni Jopay. Hindi ito ang inaasahan ko. Iniisip ko na maaaring may tiangge o kaya naman palengke. Basta, malayo siya sa inaasahan ko. Ang bayan na sinasabi ni Jopay ngayon ay sementadong daan, may mga shops na pakiramdam ko ay nasa Makati lang kami. Walang mga building doon na sobrang malalaki. Pero maraming shops, restaurant at may mall pa akong nakikita. Malayong malayo talaga ito sa inaasahan ko.

A F T E R A W H I L E Namangha na lang akong nakatitig sa sinasabing bayan ni Jopay. Hindi ito ang inaasahan ko. Iniisip ko na maaaring may tiangge o kaya naman palengke. Basta, malayo siya sa inaasahan ko. Ang bayan na sinasabi ni Jopay ngayon ay sementadong daan, may mga shops na pakiramdam ko ay nasa Makati lang kami. Walang mga building doon na sobrang malalaki. Pero maraming shops, restaurant at may mall pa akong nakikita. Malayong malayo talaga ito sa inaasahan ko.

- aniya ni Amara , pero tumawa lang ang Mataba "Kamahalan impossible na susundin ka ng mga tao sa bayan na ito, ako nga na mismong mayor dito sa bayan na ito hindi sila mapasunod ikaw pa kaya na babae ka lang"- pang iinsulto nito , gusto ko na syang upokan pero biglang hinawakan ni Amara ang kamay ko na namumuo na ng kamao tiningnan ko si Amara ..

Sobrang tanga ko na yata para ipaglaban pa ang relasyon na ako lang yata ang nagpapahalaga. Doon ko pumasok sa utak ko na... Bakit kailangan pang magmahal? Bakit naimbento pa ang salitang pagmamahal? For what? Para sa kaunting saya na idudulot sa 'yo, kapalit ng sakit? That's bullshit! Love is a waste of time. We don't need it.

Nuong una ay papalag sana ako, pero nanaig ang pagmamahal ko sa kanya at ilang sandali lang ay nag init na rin ang katawan ko at lumabas ng pabalik. Ilang sandali pa ay nakalimot na kami at humantong na rin sa pagbaba ng bandera ng Pilipinas. Ibinigay ko sa kanya ang perlas ng bayan ng walang kalaban laban... Isang magandang ngiti ang nasa aming labi ng kami ay matapos sa aming pagmamahalan. Hindi ko alam na ang gabing iyon ang huli naming pagkikita... ===

Tila ba sa tingin pa lang, alam na niya ang ibig kong sabihin. OMG talaga. Hindi ko inaasahan na sa aking pagbabalik sa city, ganitong klaseng blessing ang mangyayari o matatanggap ko. Ibig sabihin, mahal na ako ngayon ng Lux City. Sa wakas, favorite na ako ng Lux City. At sa wakas din, naramdaman kong mahal din pala ako ng lola ko. Ang nakakalungkot lang, kung kailan wala siya, saka naman gusto kong bumawi sa kaniya.

“Bakit hindi ba niya ako kayang pasayahin kaya naghanap siya ng ibang tao para lang pasayahin ako?” “Hindi naman sa gano’n, Baby. Ang sa papa mo lang ay hindi niya kayang pantayan ang pagmamahal ng isang ina kahit na ibuhos pa niya sa ’yo lahat ng pagmamahal niya. Iba pa rin ang pagmamahal ng isang ina,” Natahimik ako sa sinabi ni Benedict may point din kasi siya. Napaka-makasarili ko ba?