Sa mga nakaraang taon, maraming mga tadhana ng pagkasira ng lupa ang lumitaw mula sa iba’t ibang panig ng mundo, at talagang nagdulot ito ng pag-aalala. Isang kapansin-pansing halimbawa ay ang mga lugar sa Brazil, partikular ang Amazon rainforest. Ang pagputol ng mga puno para sa agrikultura at pagmimina ay hindi lamang nagdudulot ng pagbawas sa biodiversity, kundi nagiging dahilan din ito ng pagbaba ng kalidad ng lupa. Ang mga nakuhang lupa ay nagiging tuyo at mas mahirap taniman. Sa mga bayan sa India, nagsisinungaling ang mga dam na ang mga lupain ng mga magsasaka ay nahuhulog sa mga mapanirang pagkilos tulad ng maling irrigation, na nagiging sanhi ng pagkabulok ng lupa.
Minsan, nakikita rin natin ang mga lungsod tulad ng Manila na nahaharap sa pag-usbong ng mga squatters at hindi maayos na imprastruktura, na nagiging sanhi ng soil erosion. Mataas ang populasyon, at kinakailangan ang mas maraming lupa para sa pabahay, ngunit hindi natin maikakaila na ang mga natural na anyo at mga uri ng lupa ay nagiging biktima ng hindi wastong pamamahala. Ang pagkasira ng lupa ay hindi lamang isang lokal na isyu; ito ay positibong nakakabit sa mga pandaigdigang pagbabago sa klima at kalusugan ng mga tao sa buong mundo.