Anong Ang Tagalog Ng Cake 소설 & 이야기

anas niya saka nilapit sa akin ang cake at mousse. Hindi ko pa siya narinig na mag-tagalog. Bakit kaya? Napaka-simple lang ng english niya pero may accent, British accent. Sigurado akong marunong siyang magsalita ng tagalog dahil naiintindihan niya ako. “So, eat it,” “Hindi ako kumakain ng cake,” sagot ko. Mabilis na kinuha niya yung platito ng cake saka niya iyon nilapit sa kaniya, “How about the mousse?”

Nang makita ko ang mga Cake sa ibabaw ng Lamesa ay walang sabi sabing kinutsara ko ito at agad ko itong kinain straight from the lalagyan. " Your Highness, sisindihan ko pa yung kandila." Nanlulumo nyang sabi. " Bakit? Ano bang okasyon ngayon? " It's August 8. Birthday ng Asawa mo. Ito din yung araw ng death anniversaries ng mga namayapa naming pamilya kaya gabi ang pagsindi namin ng Cake." Sabi ni Cazen So that's why nanduon sila sa Cake shop.

JULY 19, 2024. "Mama, nasaan po kayo? May dala po akong cake para sa'yo!" tawag ko kay Mama Lala habang nakangiti na nilalapag ang dalawang layer na ng cake. Birthday kasi ngayon ni Mama Lala kaya heto ang anak niyang paborito. Bumili ng cake para sa paboritong Ina. "Saglit lang anak!" sigaw ni Mama sa akin. Mukhang nasa kusina ito at nagluluto.

kaya need kung mag stay. "Bakit naka patay yung ilaw" saad ko at binuksan ang switch nito "Happy birthday to you, happy birthday to you, happy birthday happy birthday, happy birthday to you~ mahinang pagkanta ni andrei "Andrei" tanging nasabe kolang "Happy birthday Julia" saad nito at nilapitan ako na may hawak na cake "Oo nga pala birthday ko ngayon, nakalimutan kona" pagtawa ko

“Kilala ko si Cindy.” “Oh, yes. Kilala mo ang pinakamamahal mong babae. Kilala mo rin ako, `di ba? Tinatawag mo pa nga aking sinungaling. So, bakit pa ako mag-e-explain, eh, alam ko namang iisipin mo lang na nagsisinungaling ako para makuha ang gusto ko?”

Hinawakan nila ang magkapareho nilang ari at saka nila iyon mabilisan na jinakol. "Kunin mo ang cake mo bata," maangas at hinihingal na wika ni Padre Tiago. Kapwa sila hingal at kitang kita ko ang kasarapan nila sa kanilang ginagawa. Kaya nang marinig kong sabihin iyon ni Padre Tiago ay agad akong tumayo at kinuha mula sa lamesita ang cake na halos mapinturahan na ng maputi at malapot nilang mga t***d.

Hindi lang isa kung 'di tatlo. "Well done, best friend! It's now kainan time!" Mabilis niyang kinuha ang kutsilyo at siya na mismo ang naghiwa sa cake. Napangiti ako, dahil ito ang paboritong cake na gustong-gusto ko. "Ayan, sa 'yo 'yan, okay? Malaki iyan ah. Kumain ka ng marami at ng sa ganoon ay may lakas ka para mamaya sa delivery."

Bumalik na rin naman si Renz sa harap. Inanunsyo naman ng host ang magaganap na cake cutting. Magkasunod naman kaming lumapit ni Renz sa cake stand. Three layers ang cake– puti, may gintong detalye at may maliliit na sugar flowers na parang totoo. Pinakatitigan ko ang mga bulalak. “It’s a madre de cacao flower again,” nasabi ko.

"Salamat. Ano bang order mo?" Tumayo siya at saka ako sumilip sa mga cake na naka-display. "Birthday kasi ni Mama. Balak naming surpresahin siya ni Ate kahit simpleng handa lang ay okay na. 'Yong chocolate cake nga na may cherry on top." Tinuro ko ang medium cake na nasa gilid na maraming cherries sa taas at kaagad naman niya itong kinuha at inilagay sa kahon.

"Magluto ba tayo ng cake?" "Uuwi na ba si Mommy pagkatapos nating magluto ng cake?" inosenteng tanong ng bata. Kumirot ang puso ni Madeline ang marinig niya iyon. Ngunit sa sandaling ito, wala siyang magawa kundi magsinungaling sa mga bata. "Syempre. Kapag nagluto sina Jan at Juana ng isang masarap na cake, uuwi ang mommy ninyo."