Novel & Cerita Anong Ang Tagalog Ng Cake

nalilito ako. "Pwede ka ba na ikaw ang humawak ng cake pagdating ng kaibigan namin? For sure walang cake na masasayang like what we did before kapag may birthday sa'min then kanya-kanya kaming pahid ng cake sa mga mukha ng kaibigan namin. Dahil bago ka lang sa paningin niya for sure safe na safe ang cake Shemaia, isa pa ayaw niya na sine celebrate namin ang birthday niya, pasko o ano pang okasyon ay hindi yan dumadalo. Pero dahil namimiss namin siya kaya bumili kami ng cake you know…sweet kami kagaya ng cake," ang sarap irapan tong mataas ang level ng sugar na si Lance. Bumuntonghininga ako at pinag-isipan ang sinasabi nila, kalaunan ay tumango na lamang dahil sino ba naman ako para magrekla

maiksing sagot ni Manang Nagpatuloy naman kami sa pagkain ng makatapos ay nilabas ko na sa ref ang dinala kong dessert, isa ito sa mga magiging new product na i-out namin sa market. "wow! Tine, that's taste nice. !" wika ni Cecille ng matikman niya. "anong laman nito Tine? masarap siya" tanong naman sakin ni daddy, mabusisi niyang binubulatlat ang cake na kanyang kinakain. "ahhh dad, meron pong pecans, sugar, unsalted butter, all purpose flour, cream cheese tapos konting whipped cream lang" sagot ko naman kay daddy

hindi makapaniwalang tanong n'ya dito. tumango ito sakanya at kumuha ng platito sabay slice ng cake at nilagay iyon sa platitong hawak nito. "This is my kuya's favorite cake ever since bata kami, his most favorite amongst all the cake. And I think I know how to pursued him into making me stay here. I just need to talk to him and give him this cake." anito pa sabay naglakad papunta sa study room ng kuya nito sa second floor. Naiwan si Kaylee sa dining table na hindi parin makapaniwala sa sinabi ng kapatid ni Alexander. "Wow, that was a plot for tonight. First, Rio and then the second one is the chocolate cake. Full of surprises for one night." she mumbles to herself at nagpatuloy na sa pagkai

“Mama, mahal po ba ang cake na ito?” Sumandal naman si Gabriella sa mesang kape, kumikinang ang kanyang mga mata habang nakatingin nang may pananabik sa cake. Malambing at matamis ang kanyang tinig habang nagsasalita. “Wow, ang ganda naman po ng cake ! May mga presas at mangga pa sa ibabaw! Nanay, para po ba talaga sa amin ito?”

"Nasaan na 'yong ginagawa mo kanina?" "Ayan na 'yon." "Hindi 'yan 'yon." Akmang tatayo ito ngunit pinigilan na ito ng dalaga. "Oo na, ilalabas ko na." Tumayo siya at nagtungo sa kusina. Paglabas niya ay may bitbit na siyang katamtamang laki ng cake. "Cake? Birthday mo ba? Sana sinabi mo para nagpahan–" "Hindi. Matagal pa ang kaarawan ko, okay."

“Dapat may malaking cake sa birthday, simbolo ‘yan ng selebrasyon.” “Pero hindi naman ako nagdi-diwang ng birthday at hindi rin ako mahilig sa ganito,” mahinahong sagot ni Kaelix. “Sapat na sa akin na kasama kita ngayon.” “Hindi man natin ginawa noon, pero simula ngayon, magdi-diwang na tayo. Kasama kita sa bawat birthday mo. Hindi lang ito birthday mo, anniversary din natin ito. Ang cake ay para sa mga magce-celebrate, pero ako ang kakain nito!”

Nagtungo lang ako sa tapat niya para tingnan ang cake. "Gift ko kay Lola. First time ko lang magbake ng cake kaya huwag laitin kung simple lang ang design" sabi niya kahit hindi naman ako nagtatanong. It's actually a cute cake. Pink and white ang coating. Hindi gaanong kagarbo ang disenyo pero mukha naman ng masarap sa paningin. Malinis naman ang lettering ng pangalan ni Lola kahit hindi ganoong kaayos.

tipid kong sang-ayon na gaya nito ay pinaglakbay ko ang mga mata sa kawalan. "Alam mo ba," mahinang bukas ko ng paksa. "The Camelia is one of the best flower for me," patuloy ko kahit hindi ito nagtatanong. Ewan ko ba basta patungkol sa bulaklak ay nasisiyahan akong magkwento. "Why?" Bakas sa boses nito ang kuryusidad. "Camelia means longing for someone that you love," patuloy ko.

Best friend din ito ng kuya niya "Sab buhay ka- oh hi, Gabin" sabi ni Erika na nakasungaw sa bakod ang kalahati ng katawan "Hi.. mukang may lakad kayo ah" nakangiting sabi nito. Amoy niya ang mabango nitong hininga, pinag halong amoy ng tootpaste at chocolate - Blackbat - Yosi na kulay itim pero lasang chocolate at amoy chocolate din ang usok

she explained. "T-tuaze?" "Yes, Miss. We're in Cebu." Kaya pala familiar sa akin ang lugar dahil nasa Cebu lang ako, marahil nga malapit ito sa lupain ng De Marquez. Tuaze? So all this time, me and my mom are using my father's surname after all the years? "You need to eat, Miss. Sa amin magagalit si Sir kapag hindi ka pa kumain," sinabi niya pero umiling lang ulit ako.