Novelas y relatos de Anong Ang Tagalog Ng Cake

Naupo na silang dalawa sa pwesto nila at inilapit na rin sa kanila ang malaki nilang cake para sabay nila itong kuhanan at kainin. “This is so big,” natutuwang saad ni Aurora dahil napakalaki ng cake na ipinagawa ng mother-in-law niya. Nang makakuha na silang dalawa ay isinubo na nila sa isa’t isa ang cake na nasa kutsara. Napatango-tango si Aurora habang ninanamnam niya ang lasa ng cake.

Nakakainis. "Dalawa pong slice ng chocolate cake, baked mac, tsaka po softdrinks" muli nya akong tinignan, suot ang nagtatanong na mga mata. "Okay na ba sayo 'yon? O gusto mo din nung spaghetti? Carbonara? Cupcake? Cookies?" halos malunod ako sa mga inaalok nya sakin kaya napangiti na lang ako ng pilit at mabilis na umiling sa mga sinabi nya.

Parang naamoy niya ang simula ng isang malaking kaguluhan. “I’m not late, right?” tanong ni Natalie habang nauupo. “Not late,” sagot ni Nathan na hindi man lang nag dalawang isip. Sinimulan niyang hiwain ang cake. Maingat, parang may espesyal na ritwal. Kinuha niya ang pinakamalaki, pinakamasarap, puno ng prutas, pinakamagandang slice. Inabot niya kay Natalie.

Sa mga iilan-ilan ay may nakakakilala sa akin dahil nga nagkaroon ako ng pangit na nakaraan pero in-adressed din naman 'yon ni Louis. "Ito na ang engrandeng cake!" sigaw ni Ivy at natawa naman ako sa kanya. Ang taas ng cake, maraming layers ang nilagay rito, pinakamalaki na ang cake na nasa ilalim pero mayroon pang nakapatong na maliliit na cakes. Tatlong lebel ang cake na 'yon kaya mayroon pa siyang trolley. Pinunta sa akin ni Ivy at ang daming kandila na naroon, isa-isa ko pang hinipan ang mga 'yon.

Pagbalik niya, halos paubos na ang nasa plato ko dahil sa gutom at sa sarap ng luto ni Tita Amanda. “Here, try this. Cheese cake, si Tita mismo ang gumawa.” “Aaa—” Hindi pa ako nakakaangal ay isinubo na niya sa akin ang isang malaking tipak ng cake. “Masarap, ’di ba?” nakangiti niyang tanong, ang kanyang mga mata ay nagniningning sa tuwa. Tumango lang ako dahil punong-puno ang bibig ko. Hindi pa ako nakakalunok ay may kasunod na naman.

Naglakad ang babae papunta sa corner malapit sa cashier at itinuro ang mga cake na p’wede sa asawa ni Stefan. “These are the cakes that are not sweetened, have fewer calories, are low in fat, and do not contain alcohol,” paliwanag ng babae at isa-isang tinuro ang mga cake na nasa display. “This is angel food cake—” tinuro ang katabi nito— “yoghurt cake and lastly the most popular dark chocolate cake that is both suitable for diabetic and pregnant women.”

“Magandang gabi rin po, magkano po ito?” Mabilis niyang tanong sabay turo sa cake na gusto niya. “Bale 850 po ‘yan ate. Masarap, hindi masyadong matamis kaya hindi nakakasawa.” Bibong sabi ng batang bantay. Pasimple pa siyang napangiwi sa presyo niyon sabay silip sa laman ng maliit niyang wallet. “Bilhin niyo na po ate…” “Masarap ba talaga? Baka niloloko mo ako…”

Sana magustuhan din 'to ni, Anderson. "Ehemm, is that a cake?" Kaka-banggit ko pa lang ng pangalan niya sa utak ko, sumulpot na siya ngayon. Ano 'yon narinig niya. "Ahmm, yes love. Ang cute diba?" Nakangiting wika ko rito. Ang sarap kaya sa feelings. Ang tamis na nga ng cake, tapos matamis pa ang pagmamahal naming dalawa, ohh diba.

Kung hindi cake ay bulaklak na may kasama pang mga letters. I wanted him to stop, pero hindi ko alam kung paano sasabihin sa kanya, kung ganito siya kasaya. “I bake this cake for you, chocolate moist. Favorite mo, ‘di ba?” Aniya sa masiglang tinig. Inabot niya sa akin ang cake kaya kinuha ko naman iyon. “You don’t have to do that, Liam. Ang dami mo na kayang binibigay sa akin,” mahinahong saad ko sa kanya.

kalmadong sagot ni Joy. "How come, I don't even know this food exists, Joy?" Napatikhim si Joy sa narinig mula sa amo. "Seniorito, iyan po ay bibingka na karaniwang tumutukoy sa isang uri ng baked rice cake. Tradisyonal na pagkain natin 'yan. Nilagyan ng dahon ng saging at kadalasang kinakain para sa almusal o bilang merienda lalo na sa panahon ng Pasko."