Novel & Cerita Anong Tagalog Ng Strawberry

"Saan kayo nanggaling?" Nakita ko kung paanong muntikan nang mapatalon sa gulat si Strawberry. Gumala ang paningin niya sa dilim para mahanap ako, at nang magtagpo ang mga mata namin, napansin ko ang pamumula ng mga mata niya. Nilapag ko ang baso ng alak at lumapit sa kanila. Titig na titig sa akin si Strawberry gamit ang malungkot na mga mata, habang si Rico ay walang emosyon ang mukha.

hiyaw ko. “Babe, I thought you want this cucumber juice?” Dinig kong pag-aalo ni boss. Putrageez! “STRAWBERRY! JUDY! ANG STRAWBERRY NASA LIKOD!” Paghuhumirintado naman ni Manang Pepita. “I thought too, babe. Kaso my tummy is so full na kaya strawberry na lang hehe. No worries naman pag-none, I can understand.” No worries?! I can understand?! Pero ang nguso niya halos humaba na!

"Enna, wala akong mahanap na blue na strawberry, pero may dala akong iba't ibang prutas na pwedeng magustuhan mo." Tiningnan ko ang basket at nakita ang mga sari-saring prutas—mga mansanas, ubas, at mga strawberry na pula. Napangiti ako at naramdaman ko ang pagmamahal ni Marcos sa kanyang pagsisikap. "Salamat, Marcos," sabi ko habang hinahaplos ang kanyang pisngi. "Alam kong mahirap hanapin ang blue na strawberry, pero appreciate ko talaga ang effort mo."

Teka, ba’t parang namumutla naman siya? “Isang strawberry,” anito, na malayo ang tingin sa akin. “Walang strawberry dito,” naisagot ko naman sa kaniya. Huli na ang naging reaksyon ko nang kunin niya sa harapang estante ang strawberry flavor na c*nd*m. “What? H-heto ang b-bilhin mo?” P*tek, kanino niya gagamitin to? Nanginginig ang kamay ko na inabot ‘yon at naghintay ng magiging sagot sa kaniya.

Bigla akong namula dahil dun. "You want to taste it?" Tumango ako. Excited na matikman ang strawberry. Yum! Nong nakalapit na kami sa table, hindi ko na hinintay na sabihin niya na maupo ako. Kusa akong umupo at nagsimulang kunin ang mga strawberry na nakahain sa mesa.

"Marahil natikman mo na nga iyan sa mundo ng mga tao... noong buhay ka pa. Iyan ay strawberry cake." "Huh? Strawberry cake?!" Hindi na pamilyar si Jehanne sa ganoong pagkain. "Ganyan ang mahika ng kutsara at ng usok na iyan! Mag-isip ka lang ng gusto mong kainin at malalasahan mo ang pagkaing gusto mong kainin!"

Tumuloy sila sa Maharlika Livelihood Complex, tuwang tuwa siya sa mga sariwang gulay at mga prutas. "Strawberries," bulong niya. Pinapanood niya lang ito na mamili, tahimik siyang natatakam sa paborito niyang prutas. Pulang pula at halatang bagong pitas. "You want strawberries?" Pakiramdam niya lumapad ang tenga niya sa tanong nito. Hindi pa man siya nakakasagot inabot na nito ang walang lamang basket sa kanya. "Go on, pick all you want."

Ang cute lang. “Ay, wait, may ginawa nga pala akong presa juice,” sabi ko sabay tayo. Tumakbo ako pabalik sa kusina para kunin ang dalawang baso na may lamang strawberry juice. “Anong presa juice ‘yan?” tanong niya nang ibaba ko sa lamesa ang dalawang baso na ‘yon. “Strawberry ‘yan. Sa tagalog ay presa naman,” sagot ko naman.

Pagkalabas namin ay naka-kita agad ako ng taho kaya lumapit ako dito, nakaka-miss naman magtaho! "Kuya! Dalawa nga pong taho!" sabi ko at nakitang sumunod sa akin si Evan. "Ano pong flavor Ma'am?" tanong nung naglalako. "Strawberry flavor po, gusto ko pong i-try!" Tumango naman ito at ginawa ang gusto ko. "What's taho?" Evander asked. "Ayan oh! Yung may sago tapos syrup tsaka masarap siya promise!" nagagalak kong sabi sakanya.

Hindi ko na alintana ang oras. Pagkatapos ng ilang oras, tumawag si Stefan. "Pare, sa isang pamilihan na malapit dito may nahanap na akong mga strawberry na tatlong nakadikit! Hindi ko sure kung fresh, pero may hawig. Puwede na siguro!"