Novel & Cerita Another Cinderella Story

Hindi siya naniniwala sa fairy tale, pero baka nga naman, baka posibleng fairy tale nga ang mundong ginagalawan niya. Kung nagkataon, siya lang yata ang Cinderella na puno ng taghiyawat sa mukha. Humugot siya ng malalim na hininga. Isang sulyap pa ang pinakawalan bago pumihit at naglakad patungo sa naantalang direksyon. Bago pa man siya kuyugin ng matatalim na titig ng mga babae kanina ay mabuting nakalayo na siya.

Pero dahil nga supportive friend ito, siya na mismo ang nagpakilala kay Wella. “Ito nga pala si Cindy. My long-lost pinsan,” pakilala niya kay Ava. Kitang-kita naman sa mga mata ng lalaking kausap ang ningning na animo'y nakakita ng napakagandang dyosa. In all fairness naman talaga, dyosa ang tingin ngayon ng lahat kay Wella bilang si Cindy. Dahil matapos siya ipakilala ni Ava sa kausap ay sunod-sunod na nagkukumahog ang mga lalaking lumapit sa kanila at nagpakilala. Pero si Hans, parang wala man lang napapansin sa paligid niya dahil nakatuon pa rin ang full attention nito sa game na ikinakunot naman ng noo ni Cindy.

"Ang tagal mong nawala kaya ikaw ang magkwento. Kayo ni Agatha." Kay Agatha na nakapokus si Voltaire. Agatha smiled. Pinahiran muna ng paper napkin ang bibig ni Agatha bago nagsimulang magsalaysay ng mga adventures at buhay-buhay nito at ni Luke sa America. And Agatha is a sweet-talker- more than ready to tell tales, to entertain. Parang si Mia lang. Napapangiti at napapatawa nito ang lahat. "Luke has a one-day exhibit just in time for your wedding."

Dati nga naman kasi ay mistulang prinsesa din siyang lahat ng maibigan ay kayang bilhin ng pera ng kanyang mga magulang. Kabi-kabila ang mga utusan at para siyang namumulot lang ng pera kung gumasta. Ngunit nang malugi at maghirap sila nang sumapit ang ika-labing-anim niyang taon, para siyang biglang naging si Cinderella. They lost everything. At sa kamiserablehan, tila mas pinili na lamang ng kanyang inang magpagupo sa sakit nito sa atay kaysa harapin ang panibagong antas ng pamumuhay na kinasadlakan nila.

Kapag kinalimutan niyang bilhin ang pinapabili nito ay tiyak na katakot-takot na sermon ang maririnig niya hindi lamang mula kay Lucy kundi maging sa ina nito at nakababatang kapatid na si Luna. Ang buhay ni Cindy ay maihahalintulad niya sa buhay ng sikat na kuwentong pambata na Cinderella. Katulad kasi ni Cinderella na may stepsisters at stepmother na nang-aapi rito ay may dalawa naman siyang pinsan at tiyahin na madalas ding mang-api sa kanya.

Sinikap ni Trisha na bumangon at muling lumaban, tanggap niya ang kapalaran marahil hindi magiging madali, marahil hindi niya mabilis makakalimutan ang amo pero kailangan pa rin niyang gawin. "Ahh hindi... marahil ayaw niyang kalimutan kaya siya nahihirapan ngayon.Pero nasa Pilipinas na siya wala na sa palasyong naging kanlungan ng mga pangarap niya.Tapos na ang kuwento ni Cinderella dahil tumunog na ang orasan at alas dose na kaya t***s na rin ang kahangalan niya" muni muni ni Trisha.

Ngayon pa lang nakikinita na niya iyon. He's the crown Prince, and she's just a lowly maid. A nobody. Hindi isang pelikula ang nangyayari sa kanila. Hindi iyon tulad ng kwento ni Cinderella na happy ang naging ending. Na tulad ng kwentong iyon ay walang tumutol sa side ng prince charming. They are living in real world, and in reality there's no such thing.

Pagkukwento na naman nito. Doon ko nalaman lahat, matapos nitong mag-kwento na tila nagbigay daan sa'kin dahilan para gusto pang mas kilalanin si Miss Flor. Nalaman ko ang dahilan na nakatira lang sila sa bahay ng tito niya at tinulungan sila nito na laking ipinagpapasalamat ni Miss Flor sa kabaitan ng kapatid ng Mama niya, sinikap niyang magpatuloy sa pag-aaral na hindi na hihingi pa ng tulong sa tito niya kaya naghanap siya ng paaralan na makakapag-aral siya ng libre kasi may scholarship.

anito sa malalim na tinig. Walang salitang humakbang si Anastasia patungi sa kwarto ng ama. Ilang segundo na niyang hawak ang seradura, pero hindi niya magawang pumasok dahil natatakot siya. Natatakot siya sa maaari niyang makita. Alam niya ang mga ganitong eksena, katulad ng namaalam ang ama ni Cinderella rito. What if it's happen to her the scene were Cinderella's father bid a goodbye to Cinderella?

"Ang sabi ko kung close ba kayo ng daddy? Kasi palagi ka niyang kinukwento kahit noong nasa US pa kami. He would tell me stories about you tapos kapag tinitignan ko siya he would just smile at me, na parang sobrang miss ka niya. Na parang gusto ka niya palaging makita." Tiningnan ko si Lidie, hanggang ngayon ay napapaisip pa rin ako kung limang taon talaga ang batang ito, iba siya magsalita para sa edad niya. Hindi siya tulad ng ibang bata na iba mag-isip at magsalita. Minsan ay iniisip ko ngang matanda na ito na natrap lang sa katawa ng isang paslit. "Kinukwento niya ako sa iyo?"