Novel & Cerita Another Word For By Mistake

tanong ko sa kaniya. “I made a mistake… a mistake that I regretted for years.” Napatango-tango naman ako dahil sa sinabi niya. So nagkamali pala siya, i thought mabait siyang tao. Well you can really judge someone, hindi ibig sabihin na mabait sa mata ng lahat ay walang tinatagong kasamaan.

nagkibit-balikat siya. Nagtaka naman akong napakurap-kurap sa sagot niya. “How so?” Hindi ko tuloy namalayang napalapit na pala ako sa kaniya ngunit naka-focus ang atensiyon ko sa kung bakit nga ba nasabi niya. How there be difference between a bit and a big mistake? “Are they not the same?” dagdag ko at tumaas ang kilay sa biglang pag-iling niya.

I know the probability of meeting him today is too small but I can't help but to overthink. Hinilot ko ang sintido ko. Tapos nalaman ko pang hindi ko pala kotse 'yon, talagang kotse ni Zillan 'yon at ako ang nagkamali. Freya and Zoey used my car since they don't have me and thought that I left already in a taxi. Nakakahiya, nakakahiya talaga! Ni hindi ko matignan ang sarili ko sa sobrang kahihiyan.

Inabot sa akin iyon ni Kera. Dahan kong binuklat iyon. Ang haba. ***** I don't know where and how to start my only one. I made a mistake, Ice dahil sa pagiging selfish ko.. Bulag sa love.. We all are.. but loving you wasn't a mistake kahit pa sobrang nasaktan ako, which was clearly not your fault. Mga bata pa lang tayo sinumpa ko na sa sarili kong ikaw ang magiging wife and mother ng mga magiging anak natin... Heezz wag ka muna kumontra. Moment ko to..

Punong-puno ng kahihiyan at guilt ang mga mata nito pero hindi nun maibsan ang nararamdaman kong sakit. "I'm sorry, I made a mistake and I regretted it more than you know, that's why I did it once and never did it again." "Dapat ko bang ipagpasalamat na isang beses mo lang siyang ginalaw at hindi mo na inulit?" "No baby, sobra kong pinagsisihan na ginawa ko yung bagay na yun kung maibabalik ko lang ang panahon."

Everyone makes mistakes. Even the nicest, most honorable, and the holy person made mistakes. It’s inevitable since we are humans, and subject to mistakes and errors. But does a mistake mean negligence in one's action? Paano kung paulit-ulit na gumawa ng kamalian ang isang tao? Kaya din ba natin paulit-ulit na magpatawad? Paano kung ang dahilan ng pagkakasalang iyon ay dahil sa bugso ng damdamin lamang? An act comitteed from extreme anger? Would that be enough reason to forgive someone dear to us?

Tumango ako at binaba ang ballpen sa mesa. "Kapag nagbayad ako out of mistake at kailangan kong ibalik ang pera, what kind of quasi-contract is that? Is that consider as Negotiorum Gestio or Solutio Indebiti?" Napaisip naman ako roon. Well, base sa naintindihan ko sa paliwanag niya kanina, it is the latter. "Solutio Indebiti." Tumango siya. "Correct. Payment by mistake ang scenario na iyon," saad niya. "Paano naman kung si Seller ay nai-deliver niya ang sapatos sa maling tao?"

Lahat ng hirap ko sa loob ng mahabang relasyon namin. Ang katangahan ko. Pagiging uto-uto. Pagpapadala sa mga mabibituin niyang salita, pangako na nauwi naman lahat sa wala. Tang ina niya!! "I know.. I made a mistake, Renze but hear me out.." "A mistake?? You made a mistake?? Yeah! Yan lang ang tamang sinabi mo pero kulang! Everything is a mistake... YOU ARE A MISTAKE!!!"

Buntis man ako hindi, hindi niya pa rin ako kayang mahalin. Indeed, the friendship we had built through the years was the biggest thing we could offer to ourselves. Kaya naman binalak kong ayusin. Matapos ang tatlong linggong pagpapalamig, pabalik na sana ako ng Maynila nang malaman kong ang labis na pagod pala at pagsusuka ay hindi dahil malungkot o stress ako. The mistake he called that day rather became a baby in my womb.

Nalaglag ang panga ni Heather sa kaniyang sinabi. Did he really just said that to me? Aidan on the other hand was so shocked at what came out from his mouth. He suddenly regretted saying those words to Heather. “I'm sorry, I didn't mean to—“ “Tama ka. Ano nga ba ang alam ko sa pagkakaibigan, eh wala naman ako masyadong kaibigan?” Pagak siyang tumawa. Heather felt a heavy weight her stomach. She was embarrassed, pained, and baffled at the same time. “But even though I only have a few friends, alam ko sa sarili ko na hindi ko sila sasabihan ng I love you lagi't lagi. I will, sometimes. Pero hindi araw-araw gaya mo. Sa ginagawa mong iyan, you might give someone false hopes.”