Another Word For Patient Novels & Stories

Hinanap ng mga mata nito sng famliy ng pasyente. "Sino rito ang pamilya ng pasyente? Come forward." Wika nito dahil marami siyang kasama sa maluwang na lobby ng hospital. Itinaas niya ang mga kamay at sinenyasan naman siya nito. Mabilis siyang lumapit at puno ng pag-alala ang mga matang kinausap ang doktor. "Doc, apo niya po ako." Agad na wika niya at inilahad ang isang pagkakakilanlan. "How is she, Doc? Please tell me that I don't have to worry about."

‘’Thanks, I really appreciate your kindness”, ganting wika ko kay Jasmien. Sabay-sabay kaming nagulantang nang marinig namin ang sigawan ng mga tao at pasyente sa hospital. Kanya-kaniya silang takbuhan kaya naman kahit masakit pa ang buo kong katawan ay pinilit kong sumilip sa pinto. ‘’What happened po?”, nag-aalalang tanong ni Jasmien sa isa sa mga tumakbong pasyente.

Mukhang pati asawa niya hindi kilala ng mga ito dahil minsan lang naman lumabas si Hera simula nang manganak. Ngumiti ito ng may panunuya matapos marinig ang sinabi niya. “Huh! Sir… Maraming pasyente sa loob. Malay ko kung saang room doon ang kapatid mo. Paano naman kita paniwalaan na totoo ang sinasabi mo gayong kahit patient ID wala ka.”

sabi ko na lang para mapagtakpan ang hiya na nararamdaman ko. Pero imbes na mawala ang hiya ko. Mas nahiya pa ako. Malakas na tawa ba naman ang sagot niya. “Seryoso ako; sagutin mo,” humaba-haba naman ang nguso ko, habang sinabi ‘yon. Alam naman niyang nahihiya na ako, pinagtawanan pa. Wala din siya sa ayos. “Bedridden ang patient ko, kaya required ang malaki ang katawan.”

Ang kanyang mga salita ay nagpaunawa sa lahat. Natahimik ang lahat, at napatingin sa pasyente sa entablado. Oo, hindi na umuubo ang pasyente. “Ito…” Labis ang pagkalito ng lahat.

Mabilis na saad ni Jehanne ay sinabihan niya ang kanyang mga kasamahan. Kumunot naman ang noo ng mga kasama niya. "Jehanne, walang sinabi ang mga doctor na gawin iyan. Bakit mo susundin ang sinasabi ng walang alam?" Disgustong saad ng isang nurse na ngayon ay abalang nangagamot ng pasyente. "Oo nga naman. Nilalamig na nga yung mga pasyente, tapos gagamitan pa ng yelo. Hindi nga sila pwedeng mabasa sa tubig." Sangayon naman ng isa. They are both busy attending a patient.

He answered sarcastically as if he knew everything. "At dapat hayaan na lang sila? One of my patients nearly died! We must still be mindful to our patient's clinical needs, not by the patient's finances. Even when I'm not here, I'm aware in everything. Maybe you're right, dapat nga siguro gawin natin 'tong pampublikong ospital. Hindi naman ako naghihirap and I'm still a businessman."

- me this time my voice switched to a pleading tone. "Sa lahat ng naging pasensya ko at magiging pasyente ko pa... I don't want you to be one of them... Isa ka sa ayokong maging pasyente Justin. Kapalit ng mga bagay na hindi mo pwedeng sabihin sa akin, don't be a patient again"- pagpapatuloy ko.

“Iyon lang hindi ko matagalan na makita kayo, mga manloloko, na manlinlang ng miyembro ng pasyente at bigyan sila ng pekeng pagasa!” “Ang mga taong tulad mo ay mas malala pa kaysa mga pekeng doktor!”

saad ko habang hindi makapaniwala sa nakikita "Yes po ma'am. "Anong nangyare sakanya" saad ko "Ah ma'am pwede ko pobang malaman kung kaano ano niyo yung patient? Tanong nito "A-ah kaibigan, kaibigan niya ko" saad ko "Ganon poba" saad naman nito "Pwede kobang malaman kung bakit siya napunta dito sa mental hospital" saad ko