Novel & Cerita Another Word For Patient

Asik nito. "The patient break down. Ginawa namin ang lahat ngunit hindi na lumaban ang pasyente. Lahat tayo ay hiram lamang ang buhay ngunit nag-iba lang ay hindi tayo pare-parehong ibabalik iyon. Hindi kami nagkulang ngunit pasensya na. He's survivor a long time ago but now he chose not to be. Condolence." Pinal sambit nito.

Tila natarantang sagot nito sa akin. “Nag uusap nga tayo pero text ka naman ng text dyan.” Inis na sagot ko dito. “A-ah... Patient! Pasyente ko nag tatanong. Hindi ko naman mapabayaan. A doctor’s duty is always 24/7.” Sagot nito at saka bumuntong hininga. “What’s that for?” Tanong ko sa malalim nitong pag buntong hininga. “J-Just tired. Madami kasi akong pasyente kanina.” Sabi nito at saka sumimsim sa kapeng inorder nito.

nanunuya si Lucian at humakbang ng malalaking hakbang patungo sa ward. Mabilis siyang sinundan ng nurse. "Sir, bawal po kayong pumasok. Kasalukuyan kaming wala sa oras ng pagbisita ..." "Pamilya din ako." Nakaramdam ng pananakit ng ulo ang nurse habang nagtatanong, "Kapatid din ba kayo ng pasyente?" Si Lucian ay hindi kamukha ni Paul, ang "kapatid" sa ugali at hitsura. Pero, mukhang nasa tamang edad na siya. Kinagat niya ang kanyang mga ngipin.

Sa likod ako dumaan upang hindi ako makasalubong ng ibang pasyente. 365, 366, 367, 368, 369, 400. Iyan ang mga number na naka-assigned bawat pasyente na may malalang kalagayan. Humakbang pa ako ng mga ilan bago makarating sa room number 412.

Iyak na paghingi Ng tawad nito. Inalis nito Ang kamay niya at tumayo Saka tumakbo palabas ng patient room. "Samanthaaa" tawag nito sa kanya Ng makalabas na Siya sa patient room. Gusto sana niya itong habulin ngunit Hindi Siya pwedeng makalabas sa patients room dahil narin sa sakit niya.

"Salamat sa pag-inform. Kakausapin ko na lang mamaya." "You're welcome." "By the way, may something ba sa inyo ni Froi?" kaswal kong tanong. Bahagya namang nanlaki ang mga mata nito. "There's none, okay? We're just a good friends, that's it." "Okay." "And he's my patient." "Patient?" "I am treating him." "For? What disease?" "He's a low-key psychopath." Natawa naman ako. Baliw din ang isang ito.

Kahit paano tuloy ay nakahinga siya nang maluwag. Laging palipat-lipat ang mga pasyente kaya hindi na kataka-taka kung wala silang kaalam-alam sa mga nangyari kanina. Buti na lang din at walang mga tsismosang naghintay pa sa pagbabalik niya.

Napapailing na lang si Kayla. “Paano nila nagagawa yun? Para lang masira ang pangalan ko, kailangan pa nilang ilagay sa panganib ang buhay ng pasyente ko? Mga doctor sila pero nagagawa nilang paglaruan ang buhay ng mga pasyente?” naiinis na wika ni Kayla.