Novel & Cerita Another Word For Patient

Sumagot si Tanner, “So ibig mong sabihin ako ang matutulog sa sofa?” “Edi sino pa?” “Ako ang pasyente rito. Lagi mong sinasabing kailangan kong magpahinga nang maayos. Tama bang patulugin mo ako sa sofa?” ginagamit na naman ni Tanner ang pagiging “pasyente” niya para makalamang.

wika ni Daddy " Makakaasa kayo Mr. Perez. Gagawin namin ang lahat ng aming makakaya.. Pero kailangan pa rin nating tangapin ang mga posibleng mangyari. Ilang buwan na din nagtitiis ang pasyente sa kanyang karamdaman. Masyadong mahina na ang kanyan katawan. . . ." sagot ng doctor. " Kung hindi lang nagdadalan-tao ang pasyente baka nagawa na namin ang operasyon noon pa." dagdag na wika ng Doctor.

Tumulong sa pagtingin ng pasyente niya inutusan nito ang anak na kunin ang gamit nasa dulo. Bumuntong-hininga na lang ako nakatingin ako sa ginagawa niya at sa kanya. "Who are you really?" he just said suddenly causing my eyes to turn to the patient and him. "Oh?" I just answered suddenly. "Are you talking to me or her, doc?" asked the struggling patient.

Palagi itong nakabunganga at masayahin at maingay. Kaya nagtataka s'ya kung paano nagkasundo ang dalawang ito na kung tutuusin ay they are totally different sa pag-uugali. Kung sabagay kapag itinadhana sayo ay wala ka ng magagawa kahit ano pang klaseng tao ito. "Pasyente n'ya ako, ng minsan akong nagkasakit," busangot na sagot nito. "Wow ha! From pasyente to sweetheart," tukso n'ya sa kaibigan.

“Kailangan mo pa ng pahinga.” “Babalik ka pa?” tanong niya, na para bang dapat ay nandito ako palagi para sa kaniya. “Oo. Pero mamaya pa,” sabi ko, hindi lang kasi siya ang pasyente ko ngayon, may iba pa. “May pupuntahan lang ako.” “Sige, magpapahinga muna ako ulit. Salamat sa pagpunta para asikasuhin ako.”

Sumasakit siya 'pag ginagalaw ko at hindi ko maitago sa sarili ko ang sakit. "Does it hurt?" He asked in a husky tone. I shook my head in disagreement. "Okay," He said in a low voice. I know he understood what I meant. A patient will always answer indirectly. I opened the radio to lift the awkwardness that I was feeling. Pabagalin muna natin ang ikot ng mundo Pahintuin mga kamay ng oras sa relo Dahan-dahan, dahan-dahan lang Dahan-dahan, dahan-dahan lang

Bata pa ito, maganda at chinita din na katulad nya pero maliit lang ito na babae. "Kamusta naman ang pogi kong pasyente?" Wika nito habang papalapit kay Patrick.. pasimpleng tumaas ang kilay nya. naglalandi ba ito kay Patrick? Pati ba naman ang doctor karibal nya? Kumawala na cya sa pagkakahawak kay Patrick at umupo sa sofa... naka busangot ang mukha nya. "I'm ok doc...."

Patuloy pa rin itong umaagos. "Excuse me, sino po ba ang kamag-anak ng pasyente? May kailangan akong sabihin, base sa nagig resulta ng pasyente." Agad akong napatingin sa nagsalita. Kita ko ang babaeng doctor. "Ako po, anak po ako ng pasyente," walang alinlangan na paglapit ko.

Bakas sa mukha niya ang pag-aalala. "Anika... the surgery was a setup. It wasn't just a patient. May mga armadong tao na pumasok sa OR."

Isinalaysay niya ang lahat sa kaibigan. Napailing ang lalaki nang marinig ang lahat sa kanya pero bumagsak ang balikat niya sa sagot nito, "I can't help you with that because we have to respect the privacy of every patient here. It's against the law, 'yang pangingialam sa record nila."