Another Word For Patient Novelas e Histórias

Sumasakit siya 'pag ginagalaw ko at hindi ko maitago sa sarili ko ang sakit. "Does it hurt?" He asked in a husky tone. I shook my head in disagreement. "Okay," He said in a low voice. I know he understood what I meant. A patient will always answer indirectly. I opened the radio to lift the awkwardness that I was feeling. Pabagalin muna natin ang ikot ng mundo Pahintuin mga kamay ng oras sa relo Dahan-dahan, dahan-dahan lang Dahan-dahan, dahan-dahan lang

Bata pa ito, maganda at chinita din na katulad nya pero maliit lang ito na babae. "Kamusta naman ang pogi kong pasyente?" Wika nito habang papalapit kay Patrick.. pasimpleng tumaas ang kilay nya. naglalandi ba ito kay Patrick? Pati ba naman ang doctor karibal nya? Kumawala na cya sa pagkakahawak kay Patrick at umupo sa sofa... naka busangot ang mukha nya. "I'm ok doc...."

Iiling-iling niyang aniya habang nakahawak sa magkabilang paa ng Doctor. “Miss pasensya na pero wala akong magagawa may kailangan din akong puntahan na pasyente.” “Pasyente rin naman ang anak ko pero bakit inuuna niyo ang mga bagong dating?! Dahil ba sa mas kilala sila sa bayan natin?! Pasyente rin ho ang anak ko Doc, pasyente rin siya.” hindi niya na mapigilang saad, kanina pa sila sa hospital at lahat ng pinapakiusapan niyang mga Doctor at Nurse ay nilalampasan lang siya.

Biglang kumabog nang malakas ang kanyang dibdib. Isang hindi maipaliwanag na kaba ang unti-unting sumiksik sa kanyang puso. Hindi niya alam kung ano ang eksaktong nasa likod ng mga datos na iyon, pero may kung anong boses sa kanyang isipan ang nagsasabing hindi ordinaryong medical case ang hawak niya. Muli niyang tiningnan ang pangalan ng pasyente na nakatala sa dokumento.

Napangiti naman ako habang pinapanood silang lumabas ng hospital. "Now I'm the only patient" bulong ko at mahinang natawa saka naupo sa upuang mahaba na para sa mga pasyente. "Next--" natawa ako sa itsura ni Jehiel nang makitang wala na ang mga pasyente niya. "Bakit?-- nasan na sila?" tanong ni Jehiel. "May nagpaalis sakanila" sabi ko. "Sino?" tanong ni Jehiel kaya natawa ako.

Napalingon ako at dali-dali na lumapit dito. “Ako po. Anak po ako ng pasyente.” Nagpakilala na ako sa nurse at may inabot siyang form sa akin. Tiningnan ko ito at halos mawindang ako sa nakasaad doon. Hindi ako masyadong maalam sa medical terms pero may nakalagay na myocardial infarction. Sinaghilan ako ng kaba sa dibdib. Di yata at may sakit din sa puso si Mama? Kaya, nagtanong na ako sa nurse. “Nurse, kumusta po ang pasyente?”

Unti-unti nang nawala ang tao sa paligid hanggang sa sila na lang ang natira, si Hagan, ang kanyang Lola, si Artimus at si Luther na hindi naman ng dalawang ito nakikita. Nahahati sa manipis na kurtina ang bawat higaan ng pasyente sa ospital. Mga pasyenteng kapos lamang kagaya nila ang pinagkasya sa tila bodegang parte ng ospital. Mga pasyenteng kabilang sa mga alipin at mga dukhang ni katiting na pagpapahalaga ay wala sa ospital na iyon.

Hindi ko nalang pinansin at agad na akong naligo at nagbihis. Paglabas ko mula sa banyo ay siyang pagpasok naman ng dalawang babae na hindi ko kilala. Marahil ito ang kukuha ng dugo sa kanya. Wala ni isang salita ang narinig ko mula sa kanya at agad na nagpakuha ng kaniyang dugo. "WHAT'S THE NAME OF THE PATIENT?" tanong niya sa akin. "ZHYCO ALCANTARA" sagot ko na siyang sinulat naman ng babae.

Hindi nga dapat na palibutan ang pasyente, pero hindi dapat iyon ang unahin niya doon. “Is the patient's family here? Ano pang sakit mayroon ang pasyente maliban sa sakit sa puso?!” nagpalinga-linga na si Lizzy sa paligid upang kunin ang atensyon ng kasama nito pero walang sinuman ang sumagot.

Bakas sa mukha niya ang pag-aalala. "Anika... the surgery was a setup. It wasn't just a patient. May mga armadong tao na pumasok sa OR."