Another Word For Patient Mga Nobela at Kwento

nahihiya niyang sabi. “You’re here for a consultation, right? It may take a while. Sitting too long can be tiring. Besides, this sofa is for patients,” mahinahong paliwanag ng doktor. “I’m not a patient. I’m just here to ask for advice,” sagot niya, nakakunot ang noo. “Oh, sorry. I used the wrong word.” Nang marinig ang paghingi ng paumanhin ng matanda, agad umiling si Czarina. “It’s alright, it’s nothing.”

“Bakit ba kasi hindi mo ako ginising? Paano kung nakaligtaan mo ang mga gamot mo?” “Nakainom na ako. Don’t panic.” Ngumiti ito sa kanya at hinaplos ang kanyang pisngi. “Did you have a good sleep?” Wala sa sariling umangat ang kanyang kilay. “Huh?” “I heard nurses rarely have time to sleep. They’re always busy tending to their patients,” wika nito. “You should take a little rest. Sinong mag-aalaga sa pasyente mo kung pati ikaw may sakit?”

Nandito kami sa Hospital dahil nagpatawag Ako ng meeting. "What happen to him? Dapat inayos niya muna ang pag turn over sa kaniyang mga patients upang ma endorse ito ng maayos!" Reklamo nang Isang Doctor. "Wala na siya means, died, patay or sumakabilang buhay na. Iyon ang ibig kong sabihin sa wala na! Now tell me, paano niya ma i-endorse ang kaniyang mga pasyente sa papalit sa kaniya?" Taas kilay kong tanong dito.

Nakakapanghina na naman. Nilayo niya na ang mukha niya saakin at nginisian ako. Speechless akong tumingin sa paligid at nakahinga naman ako ng maluwag nang wala kapwa ko nurse at mga doctors ang nakakita saamin at tanging mga ibang patients lang ang nakakita na ngayon ay halatang kinikilig. Omg kahiya! This is PDA! "You're cutie tho. You're so red." natatawangsambit nito kaya nagsalubong ang kilay ko.

Napalunok ako at muli sana akong kakatok sa pinto ngunit hindi na pala kailangan dahil bumukas iyon. Nurse ang nagbukas sa ‘kin. Tipid akong ngumiti at nakiusap dito. “Ahm…nurse. Maari ba akong bumisita sa pasyente?” “Kamag-anak po ba?” tanong nito. Paktay! Higpit pala paano na hindi ko naman kaano-ano si Abril. “Hindi po eh pero friend ko po ang pasyente,” sinubukan kong makiusap dito.

Nyx's POV "Anong ibig mong sabihin, doc?" tanong ko, puno ng kaba at tanong ang isip. "Kailangan nating mag-usap nang personal para mas maintindihan mo." Paliwanag niya bago pinatay ang tawag—marami pa raw siyang pasyente.

Kung sabagay, kahit sinuman ay magkakaroon ng interes sa buhay mo, lalo na't gusto nila malaman kung ano ang meron ka sa mga nakaraan. Natuto akong maghintay, hinabaan ang pasensya at makisama nang sa gayun hindi tayo mapasama o makisama sa ibang tao. Sabi pa nila, patient is a vertue, no. For me, patient is a respect.

Sabay pa silang napatingin sa walang malay na pasyente. Ilang saglit lang ay nagpaalam na ang Doctor at tuluyan ng lumabas ng kwarto. Mahabang katahimikan ang namayani sa amin habang nakatitig kaming tatlo sa pasyente. Maraming katanungan ang tumatakbo sa isipan namin

She's more lucky dahil nabiyayaan siya ng katalinuhang nagagamit niya sa field na tinatahak niya. But sometimes, there's a situation where she felt lonely for her patients. That's the time when a patient don't have his/her guardian. Nakakalungkot isipin ang mga pasyenteng ganoon sapagkat habang lumalaban sila para sa kanilang buhay ay walang taong nananatili sa tabi nila. Walang karamay sa oras na nasa malagim silang parte ng buhay nila. Ayaw niya na ulit makakita ng ganoong pasyente dahil parang dinudurog ang puso niya.

"May dumating kahapon na mga pasyente at hinahanap kayo. Mag-asawa po." "Mag-asawa?" Kinunutan siya ng noo. "But I handle children and I don't remember giving consults for adults malibang kasama sila ng mga anak nila." "'Yon nga rin po ang nakapagtataka, new patients daw sila pero kilala kayo. Weird." "What are their names? Baka mga magulang sila ng isa sa mga pasyente ko."