Novel & Cerita Lolo Tinira Ang Apo

Lagi kasi niyang sinisingit at binabanggit iyon kapag nag-uusap kami. "Ilang apo ho ba ang gusto ninyo mula sa akin, Lolo?" biro ko para gumaan ang usapan. "Bakit apo, ibibigay mo ba sa akin kapag sinabi ko na lima ang gusto kong maging Apo, sayo?” Tumawa si Lolo. “Isa pa paano mo ibibigay ang mga apo na gusto ko kung wala ka pang asawa? Hindi ka ba natatakot na baka lumagpas ka nalang sa kalendaryo ng hindi pa nakakapag-asawa?”

Tinignan kong mabuti si Lolo, kalaunan ay bumuntong hininga siya saka sumusukong tinaas ang isang kamay. “Oh, siya siya. Nagbago ka na nga talaga Apo. From now on hindi ako makikialam kung sino ang gusto mong babae. But promise me dapat may mapakilala kana sa akin at mabigyan mo na ako ng apo, Alright? Tama ka naman na mahalagang mahal mo ang babaeng makakasama mo hanggang sa pagtanda at mahal ka rin. Ang kasiyahan mo ang mahalaga sa amin.”

--- MIKAY "Apo, galit ka ba sa akin?" Nginitian ko si Lolo saka ako umiling. "Hindi po. Alam ko naman po na may rason kayo kaya niyo po ito ginagawa," saad ko saka ko hinawakan ang kaniyang kamay na hinawakan din niya.

mayabang na tugon naman ni Lolo sa kaibigan niya. "Siyang tunay! Gusto ko tuloy ipakilala sa kanya ang apo ko. Pupwede ba iyon, huh, Monchito?" "Aba'y oo naman! Wala pang nobyo ang apo kong ito eh!" mabilis na tugon ni Lolo na ikinatigil ko.

"Ibig sabihin magkakaroon na ako ng apo sa tuhod?" Natawa ako dahil sa sinabi niya. "Ikalawang apo po Lo, ate Lara just gave birth last year. Lancelot is your first apo." "Talaga nga naman ang bilis ng panahon. Dati lang nagtaakbuhan kayong magkakapatid dito." Umiling iling si Lolo habang nakapaskil sa labi ang ngiti. "Kumusta ang mga kapatid mo? A-ang papa mo?" Tanong niya. Iginiya niya ako patungo sa couch. Tabi kaming naupo na dalawa.

Jenelyn “Feeling ko ang ganda ko, Lo.” Saglit na natigilan si Lolo Ruel bago siya malakas na tumawa. Hindi ko na rin napigilan ang sarili ko at sumabay na sa kanya. Iyong tipong totoong tawa. Walang pretensyon. Walang iniisip. “Yes,” tugon niya in between laughter habang umiiling pa. “Maganda talaga ang apo ko.”

Humarap ako Kay Lolo para tanungin siya ngunit hindi ko pa naibubuka ang bibig ko nakita ko na siyang tumango. "That's true, my Angel..." Sang-ayon ni Lolo na ikinapatak ng luha, masaya akong marinig iyon na hindi kami magkadugo ni Tristan pero papaanong hindi? Paano nila na sabi iyon? Nilolo na naman ba nila ako? "B-but how?" I want an explanation.

"Girl, kung gusto ka talaga niya alam kong gagawa at gagawa siya ng paraan para maipaglaban ka. Don't worry too much. " " Yeah, yeah! Whatever. " Irap niya sa hangin. " Aba, ang mga apo kong dalaga! " Tawa ni Lolo sa amin ng makita niya kami. Mababakas na rin kay Lolo ang katandaan... " Hi, Lolo! Namiss mo ba ang magaganda mong apo? " Ngisi ko sa kanya. Yumakap kami sa kanya ni Letizia. " Kumusta ang favorite naming Lolo? " Tanong naman sa kanya ni Letizia.

sabi pa ni Lolo " Ano ba Lolo! ". hindi ko na kinayanan ang pagtitimpi ko at tumayo ako at hinampas ang mesa Napupuno na ako, Tiningnan naman ako ni Lolo ng galit, Pero hindi ko lang siya pinansin.. magsasalita pa sana ako ng biglang tumayo si Athena at umalis " Athena! ". tawag ko " Kasalanan mo toh! ". galit na sigaw ko kay Lolo

"Sinusundo mo na kaagad ang asawa mo? Saglit ko pa lang siyang nahiram, ah?" "Ah, are you two okay now?" napapailing na tanong ni Treyton habang papalapit sa amin. "She's very gorgeous and have a good heart. Don't let her go or else I will kill you!" tila bulong ni Lolo kay Treyton na rinig ko pa rin naman. Nakita ko ang kauna-unahang pinakamalawak na ngiti ni Teeyton. "I will, Lolo. Kaya susunduin ko na siya, gagawa na kaagad kami ng apo niyo sa tuhod para hindi na siya makawala pa."