Elehiya Para Kay Lola 소설 & 이야기

"Sa lolo at lola mo." Biglang nagningning ang mga mata ni Vivi. "Talaga?!" Masaya siyang pumalakpak. Pagkatapos ay inosenteng nagtanong. "Ibig sabihin..." "Isa pa pong Lola Chloe?" Umiling si Caelan. "Hindi." "Hindi si Lola Chloe." "Ibang lola." Napakurap si Vivi. "Ahhh..." Tumango-tango siya. "Ibig sabihin..."

agad Naman itong umiling"Hindi pwede! Magagalit Ang Lolo mo, yang nasa loob nang box Yan Ang isuot mo" Kanina pa nakaalis si Lola pero Ang isip Koy ukopado parin nang sinabi nya, haist! Siguradong makikita ko na Naman nito si Levi doon. Haist! How can I move on agad ?

Kaya nung tumawag si Lola mula sa Samar at sinabing huwag ko silang pababayaan, parang lalong tumibay ang sumpa ko sa sarili ko: gagawin ko ang lahat para sa kanila. "Azriel," mahingang tawag ni Elira, pinutol niya ang katahimikan sa loob ng sasakyan. Lumingon siya sa akin, medyo mapungay ang mga mata dahil sa pagod. "Salamat pala sa pagsagot kay Lola kanina, ah? Pasensya na kung minsan nakakalimutan ko nang mangumusta sa kaniya dahil sa dami ng inaasikaso natin dito."

"Lola, May... may nangyari na po sa amin ni Mr. Valderama?" Dahil alam ng lola na madaling mahiya ang mga babae, nagtanong itong muli. "Elara, hindi ba nagsisinungaling si Aless sa akin?" "Hindi po," sagot ni Elara. Doon lang naniwala ang matanda, at sa wakas ay gumaan ang kanyang loob. Pagkatapos ng tawag, nagpaliwanag si Aless kay Elara. "Masyadong excited sina Lolo at Lola na magka-apo, kaya talagang binabantayan nila tayo."

Kunot-noo na tanong ito. "Ayaw niya akong makita, hangga't hindi ko siya mabibigyan ng apo sa tuhod." Hindi napigilan ni Elijah, ang matawa dahil sa narinig nito mula sa kanya. "Kung ganun, mukhang mahihirapan ka pa lang magpakita sa kanya." "Wala rin akong balak na magpakita kay Lola." Nailing ang kakambal niya, dahil sa kanyang sinabi.

Hindi ba parang mas dapat sabihin iyon dahil para naman din iyon sa ikabubuti ni Lola? Hindi niya napigilang sumulyap kay Elijah. Ngunit biglang nagsimulang punasan ni Lola Theressa ang kanyang mga mata. “Bigla na lang kasing umalis ang lolo mo,” malungkot niyang sabi. “Noong nabubuhay pa siya, mahilig din siya sa mga ganitong klase ng inumin lalo pa’t may okasyon. Lagi kaming magkasamang umiinom.”

anang Lola ni Lucas na tila nang aasar pa. “Lola, ayos lang ba na maiwan namin mamaya si Jophine at Baby Elias? sasamhan ko lang po si Elena na mamili ng gamit para kay Baby Elias.” ani Lucas, nakakunot noo naman akong tumingin sakaniya at ngumiti naman siya bigla sakin. “Oo naman, para naman makapag dee.. este makapamili kayo ng maayos” nakangiting sabi ng Lola niya at kumindat pa ka Lucas.

Mabilis na nakapag-isip si Elisia at mabilis na binigyan ito ng matamis na ngiti. “Oh, napakaganda nito.” Humakbang palapit si Lola at madamdaming hinawakan ang kamay ni Elisia nang may kakuntentuhan at kasiyahang nakasulat sa mukha nito. “Pasok ka, pasok ka. Hayaan mong tignan kang mabuti ni Lola.”

sermon ng lola nito. "Minsan lang naman lola eh kapag sinumpong kami ng ka isip bata namin." "At nangatwiran ka pa talaga?" sita ng lolo ng mga ito. "Sorry na lolo, lola!" "Bakit sa amin ka nagsosorry? Kay Ella ka mag sorry," sita ng abuelo. "Ella my love—," "Don't call her my love kuya Davien, she's mine!" singhal ni Nile rito na lihim n'yang ikinangisi.