Romans & histoires Apo Ni Lola

A freaking handsome man! "Lola! Miss me?" pumasok siya at niyakap si lola "David, apo! Sa wakas at nakauwi ka na rin ng Pilipinas! Naku! Ang saya ko ngayong araw!" Gumewang-gewang pa si lola sa pagkasabik habang yakap ang lalaki. Sino ang isang 'to? At bakit apo rin ang tawag sakaniya ni lola? Dumako ang mata niya saakin, lumitaw ang magaganda niyang ngipin at bumitaw sa yakap kay lola.

mahinang tanong ni Anri, “nandiyan ka na ba sa tabi ko buong gabi?” Marahang umiling ang kanyang lola. “Hindi, apo. Maaga akong nagising ngayong umaga dahil natakot akong baka matakot ka kung mag-isa ka, kaya naghintay ako rito hanggang magising ka.” Pagkatapos ay ngumiti siya at dagdag pa, “Anri, tingnan mo—anong regalo ang inihanda ni Lola para sa iyo?”

*Phone call* "Hello. Sino 'to?" sagot sa kabilang linya. "Lola ko?" mahina kong tawag. "Apo ko?" masayang bulalas ni Lola. "Lola, pwede po ba kitang makausap?" "Ano ang sasabihin mo, apo ko? Ang tagal mo nang hindi umuuwi. Kelan ka ba magpapakita sa akin ha, apo ko?" sabi ni Lola, sa nanginginig na boses.

(Angie POV) Bitbit ang bouquet ng hindi namamalayan, andito ako sa harapan ng puntod ni Lola. Ilang taon din na hindi kami nagkita, at namatay siyang hindi man lang ako naka-uwi upang magkaroon ako ng huling sandali sa tabi nito. Si Lola Nimpa yung naging sandalan ko sa panahon ngang dinaratnan ng sakit si Papa. Nakiki-iyak din siya kay Mama kapag nangyayari yun kay Papa. Dahil si Lola Nimpa ang unang nakaranas ng pagiging sensitibo ng aking ama. At sa kabila ng nangyari nga, nanatiling napakabait ni Lola, hindi lang sa amin kundi sa ibang tao rin.

sabi ni lola sa akin. Napangiti ako, sana nga, katulad nila lolo at lola ilan taon na sila pa din, "Ako din lola, gusto parang kayo ni lolo, yung tatanda kami magkasama" sabi ni Anne, parang nagdaday dream pa na parang di nastalk kanina kaloka. "Ay dadating din yung apo, wag mag alala, bata pa kayo ienjoy ang buhay" sabi naman ni lolo, napatango naman ako, tama naman ang lolo at lola ko.

sigunda naman ng kanyang lola Aba apo kailan ang kasal Sabi naman ng kanyang Lolo. Lola wala pa po Hindi nga po alam nang tao na gusto ko Siya, Aba Naman apo wala SA lahi natin ang mabagal dapat bilisan mo baka maunahan Ka pa, Saad naman ng kanyang Lolo, Tama si Papa Bryan dapat mag pakasal na kayu, para wala nang kawala," kilala ba namin ? Ang maswerting babaeng ng patibok ng puso at mamahalin mo hijo

Lola are into cooking,she really master it. MATAPOS KONG PATULUGIN si Jj ay lumabas muna ako para magpahangin saglit..I need to breath..Gusto kong itapon lahat ng takot at pangambang naipon sa dibdib ko..I want to let out all my fears, Alam kong hindi na kami matatagpuan ng lalaki..Tama si Lola,hindi niya iisiping nandito kami..kaya panatag ako na hindi na niya kami matutunton dito.

“Hindi naman po ako binaby ni lola. Pinalaki niya lang po ako sa paraang alam niya.” “Nangangatuwiran ka pa! Tumayo ka nga diyan at ipagtimpla mo muna ako ng kape. Magkakape muna ako bago umuwi.” Agad nga akong tumayo. “Wait lang po. Kukuha lang po ako ng baso sa loob.” Hindi na umimik pa si Tita Azon. Pagpasok ko naman ay saktong tapos nang kuhanan ng dugo si lola.

Pinatayo namin si Aurelio sa gitna ng parang na aming nakita, at pinakanta siya habang winawagayway ang sungay ng unikornyo. “A-ahem...” ninenerbiyos niyang sinimulan ang pag-awit. ‘Dapit hapon ng huli kitang nakita... Ang palubog na araw nasa iyong mata... Ang amoy ng dama de noche sa iyong buhok at tamis ng pulot sa iyong labi...’ “Teka, bakit parang mahalay ata ang kanta mo?” malakas na bulong ni Nico na kasama naming nagtatago sa likod ng mga halaman.

Pero nagtataka ako kung bakit tila hindi siya nagalit sa akin. "Lola, nakita n'yo pala po kami?" napapakamot ulo kong tanong. "Oo, kahit nakasilip lang ang ulo ng binatang naghatid sa 'yo ay alam kong lalaki. Sino ba siya Apo? Kasintahan mo na ba?" Lalo akong nagtaka tanong pang iyon ni Lola. Mukha kasing interesado siyang malaman. "Akala ko po ayaw Ninyo …" natigil ako sa pagsasalita ng hinila ako nito paupo sa mesa kung saan nakahanda na ang hapunan namin.