Apolinario Novels & Stories

Ginamit ko ang pinaka adorable voice ko ever para pumayag na siya. Napabuntong hininga ang ama niya sa kakulitan niya bago tumango at para sagutin ang tanong niya. “The bar owner of the underworld was Mr. Alton Elias Arygos. He was known for being a nice guy plus you could tell that he has good looks. His father was also a well known business man nung kabataan namin, kaya hindi narin ako magtataka kung namana ng kaniyang anak ang ugali at galing niya sa pagbu-business.” Kwento nito.

sarkastikong sagot niya. Humugot ako ng malalim na buntong hininga bago siya tinitigan. My brows furrowed while I was staring at him, trying to look closely at his features. His hair was pushed back with wax, but some strands were falling on his forehead. Perfect jaw, nose, and lips. Thick brows and mysterious dark brown eyes. He was attractive... yes, no violent comment about that. He looked dangerous to me, especially when his serious. He was too perfect on the outside that it looked so unbelievable. But he was so RUDE in all caps! He was too perfect on the outside kaya may baho siyang tinatago on the inside.

Isang kasalanan noon na babayaran ko lamang ng kamatayan. Isang araw, humarap sa apat na hari ang isang ekstrangherong lalaki. Nagpakilala itong Ambrosio. Ikinuwento niya sa mga hari ang kanyang paglalakbay na siyang ikinahihibangan ng ibang kaharian. Nasa dugo ang pagiging isang manggagaway at hinding hindi ito basta dumarating sa isang tao. Ang islang ipinangalan ng mga Kastila na "Isla del Fuego" o Umaapoy na Isla sa kadahilanang pagkarating nila roon ay napapalibutan ng apoy ang buong isla ngunit hindi lamang ito isang karaniwang pagpapaapoy lamang kundi ang mga nakita ng mga Kastila noon ay isang pamamaraang ritwal ng mga manggagaway.Ikinuwento niya ang kanyang paglalayag patungo sa Bag

Montemaggiore. Iyon ay ang pinakamabilis na sasakyang panghimpapawid na higit-kumulang 2,200 miles per hour. Hindi pwedeng magkamali si Galvino dahil ang sasakyang pamhimpapawid na iyon ay limitado lamang. Ang taong mayroon nito ang pinakamayamang tao sa mundo at wala pang mayroon ng ganu'ng sasakyang panghimpapawid ang Pilipinas.

“Dalhin ang barko ng Emperador pati na rin ang kaniyang hugpo sa karagatan ng Apolinus. Ngayon din.” Ako’y napikit lang nang sandali, at sa aking pagdilat ay wala na ang pampang at ang isla ng Hermosa. Nasa gitna na kami ng karagatan, at sa malayo ay natatanaw ko ang kapitolyo ng Apolinus na siyang kabisera ng imperyong Heilig. Nagkagulo sa pagkamangha ang lahat ng tao sa paligid. Ang iba ay tumalon sa barko at tila takot nang bumalik pa rito.

"Killian, may kabayo talaga? As in legit kabayo?" "Oo, hindi drawing. May pangalan pa nga sila. Isa riyan, super clingy, baka magselos sa 'yo." "Anong pangalan?" "Apollo. The most spoiled horse you'll ever meet." Napatawa ako. "Sino mas spoiled, ako o 'yung kabayo?" "Ikaw. No contest. "

"I thought Napoleon Rose is.." "A boy?" Kumabog ang dibdib ko ng marinig ang napakalamyos ng boses ni Napoleon Rose. Pinagmasdan ko ang kanyang blonde na buhok na parang slow motion na bumagsak mula sa kanyang balikat. "Napoleon Rose was just my codename." Tumingin sya kina Papa at Ashley. "I'm Isabel Cervantez. NBI's Detective Sargeant." Bumalik ang paningin nya sakin. "Ms. Laura Samonte's body guard."

Ganoon nila nakilala si Diego bilang isang mafia boss. Nang naubos ni Diego ang sigarilyo niya, tinapon niya ito sa katawan ni Apollo, malapit sa kamay ni Apollo. Lumabas na rin si Andrei at Angelo dahil alam na nila na tapos na. Nang si Diego na lang ang naiwan, he lighted uo the lighter he was holding. Bumaling ng huling beses kay Apollo. Dahan-dahan siyang lumayo sa katawan ni Apollo habang naka-bukas pa rin ang lighter and that’s the time he threw the lighter with a fire on Apollo’s body.

Mabilis na pinaharurot ni Esteban ang kotse pagkababa nito ng tawag at nang makarating ito kay Apollo. "Esteban, ang pinapahanap mo sa akin ay tinawag na "Marcopollo Salvador." "Salvador? Pamilyar ang pangalan." Tumango si Apollo, "Ilang taon ang lumipas mayroong isang lider sa malayong lugar dito sa Laguna at nangangalan itong Marcopollo. Isang araw ay nawala na lang daw ito na parang bula kaya walang nakakaalam kung nasaan at ang kapangyarihan nito sa buong lugar ay nawala na rin so I suspect that this Ruben was Marcopollo Salvador who lost five years ago."

sagot naman ng driver at mabilis na pina andar papalayo. Habang nakasakay si Apollo sa big bike niya at tinatahak niya na ang daan patungong Mansyon ng mga Gonzales ng magring ng paulit ulit ang cellphone niya hindi naman niya agad ito masasagot dahil nagda drive siya. Hanggang sa makasalubong niya si Belle na nakasakay sa kotse.