Apolinario Mabini History Novels & Stories

Devryck "Apo? Kumusta ang San Antonio? Narinig ko ang mga papuri nila at mga magagandang bagay tungkol sa'yo, at ipinagmamalaki kitang tawaging apo," bati ni Lolo Luciano, na puno ng pagmamalaki sa kanyang boses. Siya si Don Luciano Marcov, dating gobernador, isang mahusay at makatarungang pulitiko, at siya ang role model ko. Siya ang nagturo sa akin ng lahat tungkol sa pulitika.

“Dalhin ang barko ng Emperador pati na rin ang kaniyang hugpo sa karagatan ng Apolinus. Ngayon din.” Ako’y napikit lang nang sandali, at sa aking pagdilat ay wala na ang pampang at ang isla ng Hermosa. Nasa gitna na kami ng karagatan, at sa malayo ay natatanaw ko ang kapitolyo ng Apolinus na siyang kabisera ng imperyong Heilig. Nagkagulo sa pagkamangha ang lahat ng tao sa paligid. Ang iba ay tumalon sa barko at tila takot nang bumalik pa rito.

Ngunit, karamihan sa mga nakasama niya sa trabaho ay hindi tumatagal dahil samu't saring kababalaghan daw ang nararanasan nila. Bakit naman ako? In ten years, kahit multo ni Apolinario Mabini wala siyang nakita. Napabuga na lang siya ng malalim na paghinga. Nang matapos kumain niligpit na niya ang lunch box niya saka naghugas ng kamay. Kaagad na siyang lumapit sa dalawang kasama niyang sobrang busy mag-lampungan. "Sa morgue pa talaga kayo nagliligawan? Try ninyo sa Luneta, para unique," angil niya kay Jolina at Marvin.

“Umabot ng halos kalahating taon ang buong paglikha nito simula noong tag-init ng 1275 hanggang sa taglamig ng 1275.” Habang sinasabi ito ni Zachary, hindi niya mapigilan na bumuntong hininga at sinabi, “Sa sandaling iyon, binigay ni Khan Kublai ang painting na ito kay Marco Polo, na pinahalagahan talaga ito at pinanatili sa tabi niya, alam niya na ibabalik niya ito sa West. Sa kasamaang-palad, nakulong si Marco Polo dahil sa magulong sitwasyon pagkatapos niyang bumalik sa west, at nawala ang painting sa gitna ng kaguluhan.”

"Sino 'yon?" Kunot-noong tanong ni Roxanne kay Maribel. "Si Ms. Antonio 'yon. Siya ang mayordoma rito, 'yong nag-uutos sa mga kasambahay kung ano ang gagawin nila. Siya rin ang katiwala ng mag-asawang Montenegro. Mabait 'yan si Ms. Antonio, may pagka-istrikta nga lang pagdating sa trabaho dahil syempre gusto niya maging maayos lahat. Wala siyang anak. Tumanda na siyang dalaga sa pamilya ng Montenegro. Dito na niya nilaan ang halos buong buhay niya dahil bata pa lang siya nang makatuntong siya rito. Kinupkop kasi siya ng mag-asawa. At bilang pasasalamat sa pagkupkop sa kaniya ay ibinigay niya ang kaniyang serbisyo at nangakong pagsisilbihan ang mga ito habang siya ay nabubuhay," paliwanag sa

Binigo ba natin si Lapu-Lapu? Si Jose Rizal? Andres Bonifacio? Anong magiging reaksyon nila kung mapupunta sila sa 2020? Nang dumating ang Amerikano noong late 1890's, nagkaroon ng oportunidad mag-aral ang kababaihan. Dumating ang barko, kotse at tren. Ang dating bahay na bato ay naging semento at bloke. At ang dating Baro T Saya ay naging Trahe De Mestiza at Terno.

“Mukhang may pinaghuhugutan ka ng determinasyon, Miro. Maganda iyan. Hindi madali ang daang na tinatahak mo, pero tandaan mo, hindi ka nag-iisa. Narito kami nina Tito Sorin at Tito Eryx mo para gabayan ka.” Sa history, parang ako daw ang kauna-unahang binatang pinakabata ang naging mafia boss dito sa Pilipinas. At bilang bago ito sa pandinig nila, hindi ko hahayaang isipin at sabihin na nila na kapag bago ay bobo, tanga at lampa, dapat mas galingan ko pa. Tumayo ako at tinanaw ang lawak ng lupain mula sa bintana. Napakaraming dapat gawin. Napakaraming dapat patunayan.

yora Buena dahil sa kanyang mabait, maamo at mala-santong kaanyuan na mga kabaliktaran naman sa mapangahas, matapang at marahas niyang pag-uugali. Bukod dito ay naging tanyag din si Maracela bilang kauna-unahang Punong Dalongdungan sa kasaysayan ng mga mambabarang na nakipagkasundo sa mga kalabang manggagaway na kabilang sa katipunang Sambalay. Ito ay dahil sa nangyaring paglusob noon ng mga bampira sa Isla del Fuego---dalawampung taon na ang nakakaraan---na siyang umudyok sa dalawang magkalabang uri upang magsanib-puwersa at magtulungan sa pagkalaban sa mga imortal na nilalang kung saan kanila namang napagtagumpayan. Buhat noo'y naipagpatuloy ng dalawang uri ang magandang ugnayang ito kaya

ang sagot ng alperes. "Ako'y kailangan ng pamahalaan upang mamuno sa isang pangkat ng kawal na nagpapayao't parito sa bayan-bayan. Alam na ba ninyo kung ano ang gagawin sa cabecilla (pinuno)," ang tanong ng kawani. "Si Francisco Alonzo ba ang tinutukoy ninyo?" ang tanong ng kawani. "Ang lalong malapiy mangyari ay mabitay siya katulad ng mga salarin noong 1872." "Ang siya'y ipatapon," ang wala sa loob na sagot ng matandang tenyente.

"Kung alin mang pintoan diyan ayokong malaman. Tanging si Manang Meldred lang ang nakakapasok sa kwarto niya. At hindi ko rin papangarapin na makapasok doon. Kahit ganoon siya kagwapo pero kabaligtaran naman ng ugali niya." Nakikinig lamang ako sa kanya. Napansin ko ang naglalakihang paintings na nakasabit sa dingding ng mahabang pasilyo. "Sino sila?" tanong ko ulit. "Sila ang mga ninuno ni Sir Lance. Mga may kayang pamilya na sumama noon sa paglalayag ni Magellan. Sila na ang nagpatayo nitong mansiyon. Isa sila sa mga unang tao na nakakita sa lugar na ito kaya malaki ang kanilang lupain dito. At ayon sa mga kwento isa sa mga ninuno ni Sir Lance ang naging unang gobernador ng probinsiya. Par