Apolinario Mabini Quotes Novels & Stories

"Sige aayusin ko bukas na bukas din. Lorenz, 'wag kang panghihinaan ng loob. Hindi ka na mahina ngayon. Pwede mo na silang paikutin lahat sa palad mo. With just a snap of your finger, pwede mo sila lahat burahin sa mundo." "I'm giving them this one last chance. Hindi para sa kanila, kung hindi para sa sarili ko. Ayokong mabulagan sa kapangyarihan at pera, Vic. Alam mo 'yan. Gusto ko sana ng sapat lang para maging maligaya, pero . . ."

Napanguso lang sila bago napakibit ng balikat. “Tito Mint said we only live once, Nanay ko. I think I would rather do what I want instead of living a boring life?” patanong pa na saad ni Maverick. Well, tama naman si Mint pero parang gusto ko siyang kurutin dahil for sure he did something when saying that. Something dangerous for sure. Ganoon ang linyahan ng isabg ‘yon when doing something na pinagbabawalan siya.

Napangiti tuloy ako. Habang umiikot ang wine—oo, may wine pa—para mas maging malalim ang usapan. “Alam ninyo,” sabi ni Vice Gov Julie, “ang pinakamahirap ay hindi manalo. Kundi manatiling totoo kapag nanalo.” Tumango si Governor Giulius. “Kapangyarihan ang pinaka-mapanganib na bagay sa tao.” Saglit akong natahimik.

Lumabi naman ito sa sinabi niya at ikinumpas ang kamay sa ere saka umiling-iling. "Ikaw naman , apaka-judgmental. Huyyy, sariling qoutes ko kaya yon noh. Wag ka ngang epal dyan. Palibhasa kasi hindi ka marunong gumawa ng sarili mong qoutes." Paglalabi nito na nginitian niya naman ng may panunukso.

Pambibiro nalang ni Paulo. Napatawa nalang ng malakas si Albert. "Carry pa naman. Malapit ng maubos." Sabay kamot ng ulo. "Weee imposible naman. Sabihin mong ayaw mo lang mag pahiram." Biro pa niya. "May pinaglala-anan pa ako." Agap na sagot ni Albert. Napaisip nalang si Paulo. Sabagay, mas okey na ang may iniipon para sa future.

"Ginagawa ba kamo? Sus. Eh, enjoy na enjoy na kumakain ka lang naman kanina. Ni hindi mo nga ako naalalang alukin man lang kahit pabalat bunga o kaya nagtira ka kahit gapurit. Sinolo mo 'yong masarap na luto ni Apol." Tumaas ang mga kilay ko. "Bakit naman kita aalukin at ipagtitira? Narinig mo naman ang sinabi ni Ms. Marquez, para sa akin niya iniluto ang mga iyon. Wala naman siyang sinabi na hati tayo. Saka, ikaw ba ako?" "Hindi, ayokong maging ikaw, 'no. Pero napakadamot ng pucha." "Huwag na kayong magtalo. Magluluto na lang po ulit ako bukas," pamamagitan ni Apolonia sa usapan.

Mariing saway ni Lilia. “Mas lalo pa lang guwapo ang senerito kapag nakangiti.” Hindi nagpaawat at kinikilig na komento ng babae na kinagat ang sandwich na ginawa sa kanila ng binatang amo. “Kung anoman ang namumuong relasyon sa dalawang iyon ay wala tayong karapatan manghimasok, kaya magsitigil na kayo.” Saway ni aling Lilia na nagpatigil sa dalawang kasamahan. “Masarap nga ang kape ng señerito,” nakangiting dagdag nito pagkatapos humigop ng mainit–init pang kape.

Mariing wika ko. "Huwag kang mag alala ma'am, marami po akong alam safe and secure pa. Gusto niyo bang torturin para umamin kaagad?" Ani Anton kaya bahagya akong napatawa saka pinulot sa mesa ang baso na may lamang mamahaling wine at ininom ito. "Well, hindi naman ako ganoon kasama. Pero kung papahirapan niya ako, why not?" Diretsahang sagot ko kaya natawa rin ito.

Pero kahit na isang segundo—isang beses ay hindi ko inalis ang titig ko sa kanila. Huminga ako nang malalim. “Hindi ko ibibigay sa inyo ang pera ko. Dahil pinaghirapan ko iyon." Muling nagbago ang mukha ni Tita Marites. “Anong sabi mo?” “Pinaghirapan ko 'yon. Kaya hindi ko ibibigay," mariin kong sambit. “Pinaghirapan?” Tumawa siya. “Dito ka kumakain.”

Anong sabi niya tanga kaming dalawa? "Ang sabi ko pwede na kayong mag-away. Sinuman ang mananalo sa inyo, itong bag ang magiging premyo. Ngayon kung sino ang mas matapang tapikin ang kamay ko o pitikin ang tenga ng isa't isa." Nagkatinginan kami nung Mariposa. Hindi ito gumalaw pero kita ko ang pagkuyom ng kamao nya. Kinuyom ko din ang kamao ko, naghahanda sa magiging atake nya.