Quotes About Classroom Novels & Stories

Iyon ang isa sa mga pinaka-tumatak sa aking utak na sinabi niya nang araw na iyon na nakapag-inspire sa akin na talagang ayusin ang mga speech ko. “Sa mga classroom ka bukas magsasalita. I’ll ask permission from the principal.” He said after we called it a day. Nasa may gilid ng driveway na kami ngayon. Dito kami lumipat kanina nang sinabing gagamitin ang stage para sa isang project presentation ng mga estudyante. Hindi naman na mainit dito nang pumunta kami dahil hapon na rin at mahangin. Nakaupo ako sa may railings habang siya naman ay umiinom ng soda na nakasandal din kahelera ko ngunit may isang metro ang pagitan namin. “As in papasok tayo sa room na may mga estudyante?” Tanong ko sa kan

nag-aalala ang boses niya. "Tsaka magiging maganda itong school kapag wala na tayo..Baka magkaroon na tayo ng bagong speaker sa canteen at kung saan saan parang 'yong ibang school.Tapos di-aircon na ang lahat ng classroom.Maipapagawa na rin ang CR ta's baka hi-tech na lahat!..."she extended her hand in the air mabuti na lang at malayo kami sa ibang estudyante kung hindi ay baka sumama na ang tingin sa kanya ng ilan dahil sa mga pinagsasabi niya. "Elevator ang gusto ko!Tibagin niyo na ang hagdan!"masayang sabi niya.My eyes move to the field where some students rests.

THIRD PERSON: Maingay ang loob ng classroom sa break time. Ang mga estudyante ay kanya-kanyang grupo, nagsasalita ng kung anu-ano. Pero halos iisa lang ang paksa ng usapan sa buong paaralan, si Maricar, ang bago na hindi lang sikat bilang model at author, kundi kinikilala na rin bilang simbolo ng katatagan at inspirasyon. Sa isang sulok ng classroom, magkasamang nagba-bonding sina Lyca at Eunice, parehong tahimik na nakikinig sa paligid. Pero ang usapan sa paligid ay hindi nila maiiwasang marinig.

Mahalaga ring malaman ng mga teachers ang nangyayari sa mga students, partikular sa akin sa babaeng ito. "Habulin mo man ang oras o hindi after my class, mag-uusap at mag-uusap tayo mamaya, Miss Zuluetevo. Huwag kang maglalakad na parang may tinatakasang multo dahil baka bigla mo na lang akong makasalubong sa harapan mo. Sumunod ka sa utos kung ayaw mong ibagsak kita sa character and behavior... Now go and sit," iyon lang at tinago na ang mga slips sa singit ng recording notebook at seryosong binalingan na ang klase.

Halos wala na akong natututunan sa mga klase ko dahil lagi akong nawawala sa sarili ko. "If you're not willing to listen, you can leave! Ilang beses na kitang nahuhuli na nakatulala sa klase ko! Kung wala kang balak mag-aral, h'wag mong idamay ang mga kaklase mo!" sigaw sa akin ng prof namin.

Halata naman, kahit noong una ko siyang nakita ay mukha siyang masungit pero hindi naman katagalan ay nagiging ayos naman siya para sa akin. Gulat pa nga ako noon sa tuwing ngumingiti siya at sa mga acts niya na hindi naman ako sanay. "The classroom is quiet, why?" They are usually noisy like bees whispering with their friends. "The next teacher is quite the terror. You still haven't met him but you'll find out." I'm curious. At least they are not acting all high and mighty against all the teachers here.

Sigaw ni Kervin kaya nagpanic sa loob ng classroom. Dahil sa pagpapanic ay naglabasan ang mga estudyante... TO BE CONTINUED...

Nasa tapat s'ya ng aking mesa at inaayos ang mga papel na naririto. Natawa na naman s'ya na lalo kong ipinagtaka. Ano bang nakakatawa? "Wala ka namang classroom, you're an ESP teacher. You're just going around to your assigned class then teach them as if you're a good model to them." Bakit? Hindi ba ako magandang ehemplo sa mga bata?

Wala namang ibang estudyante sa paligid kaya kung sakaling pumalpak ang plano kong ito ay hindi ako masyadong mapapahiya. Sinong hindi ka kabahan sa teacher na ‘to? Although mabait naman siya pero napakastrikto nito pagdating sa classroom. Monster nga kung ilarawan ng mga ilang estudyante ang gurong ito dahil mahilig siyang magbigay ng quiz. Sa oras na may bumagsak talaga ni isa man sa amin ay talagang uulitin niya ang quiz hanggang sa mabugbog ang aming mga utak.