Novel & Cerita Astro

Ellise's POV Nagising syang masakit ang ulo, tila minamartilyo yon at bigat na bigat. Gumalaw sya at sinubukang buksan ang mga mata. Ilang minuto bago sya naka adjust sa liwanag. "Aray" bulong nya. Akmang uupo sya mula sa pagkakahiga ng dumulas ang kumot sa katawan nya. Agad nyang napansin na wala syang suot pang itaas.

Huwag ngayon! Naikuyom ni Astro ang kamao. Kailangan niyang pigilan ang pagpapalit-kulay ng kaniyang mga mata dahil kung hindi ay paniguradong makakagawa siya ng mga bagay na hindi niya kontrolado. Isa pa, hindi ito maaarint makita ng mga mortal. Hindi na rin niya alintana ang paligid. Ramdam na ramdam niya mabilis na tambol ng kaniyang dibdib. Pati ang unti-unting pag-angat ng dugo niya patungo sa kaniyang mga mata.

Tila ako inoopera sa spinal cord dahil sa pinaghalong lamig at init na umuukit paitaas at paibaba roon. He what? End of Astherielle's POV

alive. ***

Pilit niyang pinanatili ang kaniyang seryosong mukha, as kung wala silang pinagsamang lihim mula sa nakaraang madaling araw. Anne adjusted her reading glasses, opening a digital roster on her tablet. Isang pamilyar at nakakalokong sulyap ang dumaan sa mga mata ng propesor bago niya binalik ang kaniyang seryosong awra. "Let's start with a quick assessment," Anne announced, her tone clinical and cold. "Miss Miller. Let's see if your analytical skills are awake today."

At ang pagkasawi nito sa mismong harapan niya ay isang bangongot para sa kaniya. Sobrang bigat ng dibdib niya dahil kahit nakamulat ang mga mata niya animo'y nakikita niyang tinutupok ng apoy si Zarchx, at ang mas ikinaguho ng mundo niya ng mismong gabing 'yon—bago pa man maiuwi si Ace ay nawalan ito ng malay. Kitang-kita ng dalawang mata niya na sobrang putla nito at wala na ring pulso.

CHAPTER 38 - BABY DRAGON --- GABRIELLA MONICA JIMENEZ POV O. M. G. Hindi ko akalaing matutunghayan ko nang personal ang Aurora Borealis-isang pangarap na dati'y napapanood ko lang sa mga documentary at nababasa sa mga libro. Parang isang napakagandang obra ng kalikasan na gumagalaw sa kalangitan. Napakatingkad ng neon green na ilaw, na may halo pang purple at pink, at sumasayaw ito na parang alon sa himpapawid.

sabi nito at tumingin sa gilid ni ma'am Celestine Napatingin din ako sa direksyon na iyon Isang babae na nakaupo , naka trousers ito at Nakablouse pang taas , halatang sophisticated ang mukha nito , mukhang respetado Ngunit hindi nama mukhang Mayabang Small but with high nose bridge , pale skin , round eyes long eyelashes , double eye lid , plump red lips She looks a goddess

Third Person POV Manghang-mangha ang dalaga matapos nitong makita ang buong paligid,para siyang nasa loob ng paraisa ng mga sandaling iyon,ang ganda ng ambience,hindi nga lang nature kundi artificial pero ganun pa man nagmumukha itong totoo dahil binubuhay iyon ng Cristal water na hindi niya alam kong saan nang gagaling. Ang led light ay naka depende sa mood ng isang tao,kapag namamangha bigla itong nagiging kulay buhay,na sinasamahan ng green lights,kapag nakakaramdam ka naman ng lungkot bigla iyong nagiging dem light. Hindi siya makapaniwalang ginawa iyon ng isang sikat na researcher.

6:18 PM Gabi na ng magising ako. Kakamulat ko pa lang ng aking mga mata at medyo inaantok pa ngunit ayaw ko ng matulog ulit at baka mahirapan na akong makatulog. Aalis pa kami bukas at magsisimba. Bumangon ako sa pagkakahiga at sumandal sa headboard ng kama ko. Kinuha ko ang phone na nasa bedside table at binuksan. Wala namang may nagsend ng message sa akin or ano kaya naisipan kong buksan ang I*******m at magscroll.