Astro Novels & Stories

tanong ni Anton. “Malamang ay may kinalaman ito sa isang neurological disorder. Maaari mong subukang gumamit ng isang bagay na lubos na makapagpapasigla sa kanyang paningin o ng isang tunog na matinding nakakairita sa kanyang pandinig kapag nasa ganoong kondisyon siya. Sa pamamagitan ng paningin at pandinig, maaaring maabot ang kanyang utak at mapasigla ang kamalayan niya upang bumalik siya sa sarili.”

Kinuha naman ni Andrea ang papel saka binasa, sa kaloob looban niya, parang may natatandaan na siya ngunit iyon ay hindi pa malinaw. "Doc, paano po kapag biglang may naaalala na ako..?" "Then it's good Andrea, dahil umasa ako na gagaling ka. Pero depende iyon sa makakaya ng utak mo, pero gaya nga ng sinabi ko, sana huwag pabigla bigla, upang hindi masyadong sumakit ang ulo mo. Ang bagong gamot na idinagdag ko sa recita mo ay pampatulog, mas makakatulong ang mahabang oras na tulog sa utak mo. Kung na-visualize mo na ang iilang details, hayaan mo lang sapagkat dala ito ng pagka mental block mo o after shock, kung baga iyon ang spot na dapat unang mag-adjust." paliwanag ng doktor.

Anata ga sou yorokobu kara Kesho mo mazu yameta wa Doko ni ite mo tsukamaru you ni POKEBERU motta wa Kuruma mo kuwashikunatta shi SAKKA- sae mo suki ni natta wa Mayotte-iru kedo Kono hito ni isshou tsuite yukou to kimeta Anata dake mitsumete'ru Deatta hi kara ima demo zutto Anata sae soba ni ireba hoka ni nannimo iranai Ai no high tension Anata ga sou nozomu kara Massugu kaeru you ni natta ZATSU datta kotobadzukai teinei ni natta" Sa mukha ni Andromeda Rashitackchun naitutok ang camera. Makikita sa napakalaking monitor ang napakagwapong anak ng isang Rashitackchun. Bawat nilalang na makakita sa anak ni Zyke Rashitackchun ay napaibig. L alo na ang mga hapones.

Hindi niya matagalang tingnan ang asawang lumuluha ang walang talukap na mga mata, habang ginagamot ito ng mga doktor na dalubhasa sa third degree burn. Hindi rin nito magawang isigaw ang sakit na nararamdaman, dahil ni hindi maibuka ang mga labing magkadikit, at alam niyang higit na sakit ang nararamdaman ng asawa dahil sa halos napupunit ang mga laman niyon sa bawat pagnanais na isigaw ang sakit na nararamdaman. Sa kadahilanang hindi na flexible ang mga muscle ng mukhang niyon.

Kapag tama ang temperatura, ang hangin ay tila mas malalim. Si Aristotle ay tila hindi napapagod. Tumingin siya sa kaliwa at kanan habang nakalagay sa mga bisig ni Mark. Hindi niya mai-focus ang kanyang linya ng paningin sa isang malaking distansya, ngunit siya ay mausisa tungkol sa mundo sa paligid niya. Ang kanyang maliit na mukha, na kung saan ay lumalagong mas maayos at bilugan ng araw, ay madaling kaibig-ibig. Hindi mapigilan ni Mark ngunit magtanim ng halik sa kanyang maliit na mukha. Sa kasamaang palad, natapos niya ang pagpukaw ng pugad ng trumpeta. Ang mga labi ni Aristotle ay kumalas, pagkatapos ay hayaan ang isang malakas na pag-iyak. Pinaikot niya rin ang maliliit na braso niya.

Umiikot pa ito na parang bata. Nakasuot ito ngayon ng bestida na hanggang tuhod ang haba,kulay mapusyaw na rosas ang bestida nito na hapit sa makurba nitong katawan. Malaking bulas ito kaya kung titingnan ay parang dalawampu't taong gulang na ito.

Kabanata 10 HINDI MASABI ni Sheeva kung magpapasalamat ba siya’t naputol ang isa na namang masamang panaginip o maiinis dahil sa sunud-sunod na mararahang katok sa pinto ng kaniyang silid. Umungol siya subalit hindi siya napagbigyan ng kaniyang lalamunan sa paraan na gusto niya. Lubog pa kasi ang kaniyang boses dahil kagigising lamang ng kaniyang diwa kung kaya’t hindi siya makaingit ng bongga at suwayin ang mga alaga niyang fennec fox sa pagkalatok sa pinto. She frustratingly stirred in her messy bed. Bahagya niyang iminulat ang isang mata atsaka sinilip ang battery operated na compact digital alarm clock sa night table sa gilid ng kaniyang kama.

ALIPIN C25 ANTHONY POV Mag-isang buwan na kami ni Abegail dito sa Korea, malapit na rin kaming umuwi dahil isang buwan lang naman ang bakasyon ni Abegail. “Love, what are you thinking about?” Tanong niya habang yumakap sa aking likod. “Nothing Love,” “You know Love, ma-miss na naman kita,” “Why? if we go back in Philippines, lagi pa rin naman tayong magkikita?”

pagmamalaki ng bata. Dito na tuluyang napakunot ang noo ni Astrid. Alam niyang may malalang allergy at asthma si Raica; bawal na bawal itong lumapit sa mga aso o pusa. Pero ngayon, pinapainom ito ng kung anu-anong gamot para lang makasama ang isang aso? Lahat ng gamot ay may side effects, at sa hina ng katawan ni Raica, hindi kakayanin ng immune system nito ang araw-araw na pag-inom ng tableta.

“ATARA VALEEN TY POV ” Hindi ko maintindihan si Akio napaka init ng ulo niya Buti at naayus ko kaagad ang lahat. Hanggang ngayon si Astra pa rin Ang iniisip niya, nasasaktan ako dahil Hindi Niya ako magawang iprioritize dahil lagi nalang si Astra Ang inuuna niya, umalis na nga ang higad na ’yon pero para namang baliw itong si Akio.