Novel & Cerita Auntie In Tagalog

Kayang-kaya niya maging attractive kahit ano ang kanyang suotin. “Mayro’n po, Auntie. Ano po bang gusto niyong i-handa?” kuryoso kong tanong. “Kahit pansit, biko at maja blanca lang! Basta may pansit at pampahaba ‘yon ng buhay! Hindi natin alam ang mangyayari kinabukasan kaya dapat ay may pansit!” ani Auntie at humalakhak. Mukhang good mood si Auntie dahil ngayong araw ang kaarawan niya. Napangiti ako.

Chapter 7 ALAS nuebe na ng maluto ang sinigang at kasabay no’n ang pagdating ni Lorie Anne. Naghahain na si Amanda habang galing sa kusina ang kanyang Auntie Nita dala ang sinigang sa mangkok. “Hi!” bati nito at malawak na ngumiti. “Sakto, maupo ka na at sumabay ka na sa amin,” sambit ng auntie niya.

"Kilala niyo po si Aunti?" Tumango ito. "Yes. And this woman.." Pinakita nito ang picture. "...is her sister. She's Amanda Rodriguez, your mother." Agad siyang nanlamig at hindi makakilos habang nanlalaki ang mga mata sa gulat dahil sa narinig. Nanginginig din ang kalamnan niya.

"P-Paano mo... nalaman ang pangalan ko?" "Ana Isidro, the only niece of Margarita Uy. Ibinenta ka ng Auntie mo sa akin, hindi imposibleng hindi kita makilala." "Iuwi mo ako sa probinsya namin, sabihin mo kay Auntie na tumakas ako at bawiin mo sa kaniya ang pera mo." "And do you think I'll follow you, Ana?" He stepped closer to me. Ibinaba niya ang hawak niyong bote ng tubig at tumayo sa aking harap.

KABANATA 32 :: FAMILY Kinagat ko ang labi. Sa kabila ng tensyon, hindi ko maiwasang mapangiti lalo pa dahil awkward na tumawa si Auntie. "Ah ganon ba? Congratulations then, dearest niece." "Cousin!" dumiretso sa akin si Karina.

" pinutol ko ang pananalita niya. "Hindi ko alam kung anong galit ang kinikimkim mo kay mommy auntie. Please, tigilan mo na ito, siya ang mahal ni daddy, at para malaman mo, siya at siya lang ang minahal ng sobra ni daddy! Hindi ang mommy ko at lalong hindi ikaw, kaya tanggapin mo na kaylan man hindi mapapasayo si daddy!---and hindi ako sasama sayo!" galit kong sigaw. Malamig ang mga mata niyang tumingin sa akin. Ilang segundo kaming nagkatitigan, hanggang sa bigla siyang ngumiti--hindi ang tipikal na ngiti ng isang auntie na nagmamalasakit, kundi isang ngiting nagpadama sa akin ng takot. Bago pa ako makatakbo, isang panyo na may matapang na amoy ang itinakip niya sa ilong ko.

dugtong niya pa "Well, Vera is my aunt. She's mom's cousin pero dahil magkalapit lang yung edad namin, I grew up just calling her by her name and Mom treats her like her younger sister" sagot naman ni Vinxer What the fudge! Ayra, tita pala ang pinagselosan mo! Omyghad kakahiya! "A-ah...hehe..okay" ani ni Ayra at napatango tango na lamang dahil sa kahihiyan samantalang si Vinxer naman ay nagpipigil ng tawa

Sa tingin pa lang, made-deduct mo na kung ano siya. "Johnson?" Gulat na sambit ng matandang babae na 'yon habang naka-titig kay Johnson. "Kailangan ka pa dumating, hijo?" Naka-ngiting tanong nito na agad nilapitan ang kasama ko. "Auntie," niyakap niya ang matandang babae at ako nama'y nakatingin lang sa kanila. Siya pala 'yong sinasabi niyang Auntie Angela niya. Hindi naman niya sinabing may pagka-uncle pala ang dating nito. "Last week pa po," tugon ni Johnson kay Auntie Angela.

His eyes, his voice, his scent, his touch, nami-miss ko ang lahat ng iyon. Maya-maya pa ay bumaba na din silang apat. Magkatabi kaming umupo nina Auntie at Kali— pinapagitnaan namin si Auntie. Yung apat naman ay nakaupo sa harap namin. They are now dry and cozy. "Kumain na tayo!" Aya ni Auntie. "Thank you so much for your hospitality, Ms. Dorchner." Pasalamat ni Ms. Santos.

Malas naman niya. "Who is she?" tanong naman ng lalaki sabay tingin sa akin. Agad na umiling si Lauren, "Nothing, nagtanong lang ako tungkol sa village na 'to since we're going to live here after our marriage." "Oh, okay. About our marriage. Sinabi mo na ba sa mommy mo na kailangan niyang umuwi dito sa Pilipinas?" 'Anong umuwi? Ni minsan nga hindi nakaalis ng bansa si Auntie dahil wala naman siyang pera saka lubog pa sa utang'